III SAB/Gd 90/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor sądowy WSA Adam Osik po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. P. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku w przedmiocie rozpoznania ponaglenia postanawia: odrzucić skargę. P. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku. Z uzasadnienia skargi wynika, że w dniu 7 października 2025 r. skarżący złożył do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku ponaglenie na bezczynność Zarządu Dróg Powiatowych w Wejherowie. Przesyłka została zwrócona z uwagi na błędne oznaczenie adresu. W dniu 17 października 2025 r. skarżący ponownie wniósł ponaglenie na prawidłowy adres Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku, od tej dat w ocenie skarżącego organ pozostaje w bezczynności, bowiem nie podjął żadnych czynności w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2026 r., poz. 143) - dalej jako: "p.p.s.a." sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W świetle art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 i 2760), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających, opinie w sprawie opodatkowania wyrównawczego, opinie zabezpieczające w sprawie opodatkowania wyrównawczego i odmowy wydania opinii zabezpieczających w sprawie opodatkowania wyrównawczego; 4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 Ponadto, stosownie do art. 3 § 2a p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, a zgodnie z treścią art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Cytowane przepisy wyznaczają zakres kognicji sądów administracyjnych, co oznacza, że sądy te mogą rozpatrywać sprawy ściśle określone w ustawie - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz w innych ustawach szczególnych. Wniesiona skarga nie dotyczy kontroli konkretnego aktu czy czynności, ale bezczynności w rozpatrzeniu ponaglenia. Wskazać zatem należy, że rozpatrując ponaglenie właściwy organ wydaje postanowienie ( art. 37 § 6 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2025 r., poz. 1691 – dalej jako: "k.p.a." ). Należy zatem rozważyć możliwość rozpoznania wniesionej skargi w oparciu o art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. Wyjaśnić trzeba, że możliwość skutecznego wniesienia skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania uzależniona jest co do zasady od tego, czy możliwe jest skuteczne wniesienie do sądu administracyjnego skargi na decyzję, akt, czynność , postanowienie, o jakich mowa w art. 3 § 2 pkt 1- 4a p.p.s.a. Ponaglenie jest zatem środkiem zaskarżenia przysługującym w postępowaniu administracyjnym w celu zwalczania "opieszałości" organu administracji w postępowaniu prowadzonym na podstawie przepisów k.p.a. Jego uprzednie wniesienie warunkuje zarazem dopuszczalność skargi do sądu administracyjnego na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego. Postanowienie organu załatwiające ponaglenie nie jest postanowieniem wydanym w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończącym postępowanie lub postanowieniem rozstrzygającym sprawę co do istoty. Wniesienie ponaglenia nie tworzy nowej sprawy administracyjnej. Na postanowienie organu, rozpatrujące ponaglenie, nie można skutecznie wnieść skargi do sądu administracyjnego Załatwienie ponaglenia nie mieści się w katalogu spraw, rozpoznawanych przez sądy administracyjne. Wskazać należy, że wniesienie ponaglenia (w sprawie podlegającej kognicji sądu administracyjnego) umożliwia złożenie skargi do sądu w sprawie bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania w sprawie głównej, prowadzi bowiem do realizacji wymogu z art. 53 § 2b p.p.s.a. Wniesienie ponaglenia nie jest więc traktowane jako odrębne i samodzielne postępowanie administracyjne. W wyniku rozpatrzenia ponaglenia organ wydaje postanowienie, na które nie służy zażalenie. Nawet zatem w sytuacji gdyby ponaglenie wniesione zostało w sprawie podlegającej właściwości sądu administracyjnego, skarga na bezczynność organu w przedmiocie rozpatrzenia takiego ponaglenia podlegałaby odrzuceniu jako niedopuszczalna. Postanowienie wydane w sprawie ponaglenia nie mieści się także w art. 3 § 2 pkt 9 p.p.s.a., bowiem punkt ten dotyczy innych aktów lub czynności, niż te wprost wyliczone w pkt 1-3 analizowanego przepisu, a ponadto postanowienie w sprawie ponaglenia nie jest aktem dotyczącym uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W związku z powyższym, skoro nie jest dopuszczalne wniesienie skargi na postanowienie organu rozpatrujące ponaglenie, nie jest również dopuszczalne wniesienie skargi na bezczynność, która ma polegać na niewydaniu takiego postanowienia. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn, niż określone w art. 58 § 1 pkt 1-5 p.p.s.a., wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Mając powyższe na uwadze Sąd uznając, że zostały spełnione przesłanki z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., skargę odrzucił.