III SO/Gd 1/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jacek Hyla po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie z wniosku C. W. w przedmiocie wyjaśnienia zagadnienia prawnego postanawia odrzucić wniosek. We wniosku z dnia 3 stycznia 2011 r. C. W. domagał się rozstrzygnięcie zagadnienia prawnego – "na podstawie jakiego zapisu prawa sąd administracyjny uważa, że przyznany z urzędu adwokat staje się pełnomocnikiem mającym prawo reprezentować go przed sądem administracyjnym". Jako "pytanie pomocnicze" wskazał – jaki zapis prawa upoważnia sąd do ustanowienia pełnomocnika lub pełnomocnika z urzędu, podczas gdy skarżący występuje o przyznanie adwokata. Zdaniem wnioskodawcy rozstrzygniecie tego zagadnienia, pozwoli mu na dalsze procesowanie w "sprawach głównych". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Przepis art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – w skrócie p.p.s.a., stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Zgodnie natomiast z art. 4 p.p.s.a. sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i miedzy samorządowymi kolegiami odwoławczymi (...) oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Art. 63 p.p.s.a. przewiduje, że jeżeli ustawy tak stanowią, postępowanie sądowe wszczyna się na wniosek. Do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze (art.64 § 3 p.p.s.a.). Żaden przepis ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje możliwości rozstrzygania przez wojewódzki sąd administracyjny w przedmiocie wniosku o wyjaśnienie lub wskazanie przepisów prawa. Sąd administracyjny powołuje bowiem stosowne przepisy prawa oraz dokonuje ich interpretacji wyłącznie w związku z rozpoznawaniem skarg wnoszonych na skonkretyzowane akty lub bezczynność organów administracji – mieszczące się w katalogu zawartym w art. 3 §2 p.p.s.a. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.