III SO/Gd 10/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Krzysztof Przasnyski po rozpoznaniu w dniu 11 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku L. C. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Wojewody [...] z dnia 20 lipca 2011 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego postanawia przyznać wnioskodawcy prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Wnioskiem załączonym do skargi na opisaną decyzję Wojewody [...], złożonym na urzędowym formularzu PPF, L. C. zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych w niniejszej sprawie oraz ustanowienie radcy prawnego. Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Jednocześnie ustanowienie dla strony adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga dodatkowego złożenia przez wnioskodawcę osobistego oświadczenia o niezatrudnianianiu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z ww., przy czym nie dotyczy to adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy (art. 246 § 3 P.p.s.a.). W myśl art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Wskazane przepisy stanowią odstępstwo od generalnej zasady ponoszenia kosztów postępowania sądowoadministracyjnego zawartej w art. 199 P.p.s.a. Zatem to rzeczą wnioskodawcy jako zainteresowanego jest wykazanie, iż jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, że uzasadnia wyjątkowe traktowanie, o którym mowa w przytoczonych przepisach. Tym samym to na nim spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione. Ze złożonego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, dokumentów znajdujących się w aktach administracyjnych oraz przedłożonych w odpowiedzi na zarządzenie referendarza sądowego z dnia 31 sierpnia 2011 r. ustalono, że wnioskodawca przebywa obecnie w areszcie śledczym, posiada w depozycie środki pieniężne w wysokości 24,36 zł, które zostaną mu przekazane w chwili zwolnienia. Podczas osadzenia wnioskodawca nie jest zatrudniony (dowód: zaświadczenie Dyrektora Aresztu Śledczego w [...] z dnia 28 września 2011 r.)., Wyrokiem z dnia 28 kwietnia 2010 r. Sąd Okręgowy w [...] rozwiązał przez rozwód związek małżeński skarżącego z K. C. oraz orzekł jego eksmisję z mieszkania położonego w [...] przy ul. [...] z powodu znęcania się nad rodziną. Skarżący ma troje dzieci, oprócz lokalu o powierzchni 50 m2 nie posiada nieruchomości, przedmiotów o wartości powyżej 3000 euro i nie uzyskuje jakichkolwiek dochodów. Wnioskodawca nie zna obecnej sytuacji finansowej byłej małżonki oraz swoich dzieci. Z dodatkowego oświadczenia wnioskodawcy z dnia 27 września 2011 r. oraz dokumentów znajdujących się w aktach administracyjnych wynika, iż była małżonka skarżącego ubiegała się o przyznanie dodatku mieszkaniowego. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, obrazujące sytuację majątkową skarżącego i relacje z byłą małżonką oraz dziećmi, uznać należało, iż nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania w niniejszej sprawie, spełniając tym samym ustawowe przesłanki przyznania prawa pomocy w tym zakresie. Z tych względów, na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a, orzeczono jak w sentencji postanowienia.