III SO/Gd 10/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Jolant Sudoł po rozpoznaniu w dniu 15 września 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku O. T. o wymierzenie Wojewodzie grzywny z powodu nieprzekazania skargi wraz z odpowiedzią na skargę oraz aktami administracyjnymi postanawia: 1. wymierzyć Wojewodzie grzywnę w kwocie 500 (pięćset) złotych; 2. zasądzić od Wojewody na rzecz skarżącej O. T. kwotę 580 (pięćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania w sprawie. W dniu 3 sierpnia 2021 r. O. T. (dalej także jako: "skarżąca"), działając przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wniosek wymierzenie Wojewodzie grzywny na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej powoływanej jako: "p.p.s.a."), za nieprzekazanie do Sądu jej skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę w sprawie wydania karty pobytu. W uzasadnieniu wniosku podniesiono, że w dniu 27 listopada 2020 r. skarżąca złożyła, za pośrednictwem Wojewody, skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę w sprawie wydania karty pobytu w oparciu o prawomocną decyzję o zezwoleniu na pobyt czasowy i pracę (decyzja z dnia 13 lipca 2020 r., nr [...]). Skarżąca 1 lipca 2021 r. skierowała do organu wezwanie o przekazanie akt wraz ze skargą sądowi. Z informacji udzielonych pełnomocnikowi przez Wydział Informacji Sądowej WSA w Gdańsku wynika, że do dnia sporządzenia niniejszego wniosku, organ nie przekazał sądowi skargi. Do wniosku o ukaranie organu skarżąca załączyła m.in. odpis: skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę w sprawie wydania karty pobytu; wezwania do przekazania skargi wraz z aktami. Wojewoda, mimo wezwania, nie nadesłał odpowiedzi na wniosek o ukaranie go grzywną za nieprzekazanie w terminie wniesionej przez skarżącą skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania. Natomiast Wojewoda 17 sierpnia 2021 r. przekazał Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku skargę skarżącej wraz z aktami sprawy oraz odpowiedzią na skargę. Sprawa została zarejestrowana pod sygn. akt III SAB/Gd 93/21. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wskazał, że karta pobytu została odebrana przez skarżącą w dniu 10 grudnia 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 54 § 1 p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ ten przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania (art. 54 § 2 zdanie pierwsze p.p.s.a.). Stosownie zaś do art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 ustawy. Podkreślić należy, że celem grzywny, o której mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a., jest nie tylko pełnienie funkcji dyscyplinującej (mającej na celu doprowadzenie do wykonania przez organ ciążącego na nim obowiązku procesowego, o czym organ winien pamiętać), ale również funkcji represyjnej. Ta druga funkcja służy bowiem ochronie wyrażonego w art. 45 ust. 1 Konstytucji RP prawa strony do rozpoznania sprawy sądowej bez nieuzasadnionej zwłoki. Poza tym grzywna ta pełni również funkcję prewencyjną, albowiem jej wymierzenie służy także zapobieganiu naruszeniom prawa w przyszłości, zarówno przez ukarany organ, jak i przez inne organy. W wymiarze indywidualnym ukarany organ będzie wszak chciał uniknąć powtórzenia takiej sytuacji, choćby z uwagi na związane z tym uszczuplenie środków finansowych (por. uchwała 7 sędziów NSA z 3 listopada 2009 r., sygn. akt II GPS 3/09; postanowienie NSA z 11 maja 2012 r., sygn. akt I OZ 328/12). Przy rozstrzygnięciu wniosku o wymierzenie organowi grzywny należy wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, tj.: przyczyny niewypełnienia obowiązków, czas jaki upłynął od wniesienia skargi, oraz okoliczność czy organ przed rozpatrzeniem wniosku obowiązek wypełnił, wyjaśnił powody niedotrzymania terminu. Wymierzenie organowi grzywny ma bowiem na celu nie tylko dyscyplinowanie organu, lecz również ma stanowić sankcję - co już zostało przez Sąd podkreślone - za naruszenie podstawowego prawa jednostki do rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki. Jak wynika z akt sądowych (sprawa o sygn. akt III SAB/Gd 93/21), skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawie wydania karty pobytu, złożona do Sądu za pośrednictwem Wojewody, wpłynęła do organu w dniu 2 grudnia 2020 r. Tym samym, zgodnie z treścią art. 54 § 2 p.p.s.a., organ winien przekazać skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku w ciągu 30 dni od daty jej wpływu, a uczynił to dopiero 17 sierpnia 2021 r., czyli po ponad siedmiu miesiącach. Zatem niewątpliwie przekroczył on ustawowy trzydziestodniowy termin przekazania skargi i to wielokrotnie. Podkreślenia wymaga, że wyznaczenie przez ustawodawcę ram czasowych dopełnienia czynności przewidzianych w art. 54 § 2 p.p.s.a. stanowi odrębny, choć związany z pozostałymi powinnościami wskazanymi w tym przepisie, obowiązek działania organu administracji publicznej, który wyklucza jakąkolwiek swobodę organu w tym zakresie. Wprawdzie potencjalne przekroczenie terminu nie spowoduje bezskuteczności dokonanej czynności, ale ma ono kluczowe znaczenie z punktu widzenia art. 55 § 1 p.p.s.a. i określonego tam przedmiotu postępowania o wymierzenie grzywny (postanowienie NSA z dnia 11 stycznia 2011 r., sygn. akt I OZ 996/10). Wskazać także należy, że wydanie karty pobytu nie zwalniało Wojewody z obowiązku przekazania skargi na przewlekłość w przedmiotowej sprawie. Przekazanie sądowi skargi bowiem nie jest zależne od jej zasadności czy bezzasadności. To sąd rozpatrując skargę ocenia te okoliczności, zaś strona ma prawo do załatwienia jej sprawy w rozsądnym terminie. Uwzględniając powyższe, Sąd uznał wniosek skarżącej za uzasadniony i wymierzył organowi grzywnę w wysokości 500 zł. W ocenie Sądu grzywna w tej wysokości wystarczająco powinna zdyscyplinować organ do działania zgodnie z art. 54 § 2 p.p.s.a. Wymiar grzywny został ustalony stosownie do art. 154 § 6 p.p.s.a. Określając wysokość grzywny Sąd miał na uwadze przedmiot wniosku podlegającego rozpoznaniu przez organ, charakter sprawy będący przedmiotem skargi - przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji, długi okres uchybienia terminowi przekazania skargi i brak obiektywnych okoliczności usprawiedliwiających taki stan rzeczy oraz milczenie organu po wpłynięciu wniosku do Sądu. Sąd zaznacza, że wziął również pod uwagę, iż skarga wraz z aktami sprawy została przekazana do Sądu w dniu 17 sierpnia 2021 r. Konstatując, z uwagi na dyscyplinująco-restrykcyjny charakter omawianej instytucji Sąd stwierdził, że celowym i zasadnym jest nałożenie na Wojewodę grzywny za nieprzekazanie skargi, odpowiedzi na skargę i akt w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na mocy art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a., wymierzył organowi grzywnę w wysokości 500 zł. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 64 § 3 w zw. z art. 200 i 205 § 1 p.p.s.a. Powołane w treści niniejszego postanowienia orzeczenia sądów administracyjnych dostępne są w Internetowej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl).