III SO/Gd 14/15

PostanowienieWSA w Gdańsku2015-09-11

Skład orzekający: Elżbieta Kowalik – Grzanka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Wojewódzki Sąd Administracyjny jest właściwy do rozpoznania wniosku o ustanowienie pełnomocnika z urzędu w postępowaniu administracyjnym?
Ratio decidendi
Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej w sprawach ściśle określonych przez ustawę, a Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje kompetencji sądu administracyjnego do ustanawiania pełnomocnika z urzędu w postępowaniu administracyjnym. W związku z tym wniosek w tym przedmiocie jest niedopuszczalny i podlega odrzuceniu.
Stan faktyczny
H.K. złożył do Sądu Rejonowego w G. wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu w związku z postępowaniem administracyjnym wszczętym przez Wójta Gminy. Sąd Rejonowy uznał się za niewłaściwy i przekazał sprawę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. WSA w Gdańsku rozpoznał wniosek na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Kowalik – Grzanka po rozpoznaniu w dniu 11 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku H.K. w przedmiocie ustanowienia pełnomocnika z urzędu w postępowaniu administracyjnym postanawia: odrzucić wniosek. Pismem z dnia 3 lipca 2015 r. skierowanym do Sądu Rejonowego w G. H. K. zwrócił się o ustanowienie pełnomocnika z urzędu w związku z wszczęciem przez Wójta Gminy postępowania administracyjnego w sprawie nienależnie pobranych świadczeń rodzinnych. Postanowieniem z dnia 16 lipca 2015 r. (sygn. akt [...]) Sąd Rejonowy w G. uznał się niewłaściwym do rozpoznania złożonego wniosku i przekazał sprawę do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W świetle art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2014 r., poz. 1647) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z kolei zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Ponadto, zgodnie z art. 63 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jeżeli ustawy szczególne tak stanowią, postępowanie sądowe wszczyna się na wniosek. Do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej (art. 64 § 3 ww. ustawy). Z ww. przepisów wynika wprost, że właściwość sądów administracyjnych nie została określona za pomocą klauzuli generalnej. Kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje bowiem orzekanie w sprawach ściśle przez ustawę określonych. Należy w związku z tym wskazać, że sąd administracyjny nie ma kompetencji w przedmiocie ustanawiania pełnomocnika z urzędu w postępowaniu administracyjnym. Takiej możliwości nie przewidują bowiem regulacje zawarte w ustawie – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jak i regulacje zawarte w innych aktach prawnych, w tym art. 32 i 33 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.) odnoszące się do instytucji pełnomocnictwa w postępowaniu administracyjnym. W związku z powyższym wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu w postępowaniu administracyjnym skierowany do rozpoznania przez sąd administracyjny uznać należy za niedopuszczalny. Okoliczność ta obliguje z kolei Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku do odrzucenia przedmiotowego wniosku, o czym orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 64 § 3 w zw. z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło