III SO/Gd 15/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Orłowska po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2015r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. L. na działanie Przewodniczącej Rady Miasta P., H.P. w przedmiocie wymierzenia grzywny organowi z powodu nieprzekazania skargi wraz z odpowiedzią na skargę i z aktami administracyjnymi postanawia: odrzucić skargę. Jak wynika ze skargi A. L. odpowiedzi na skargę i akt, A. L. wniosła w dniu 8 grudnia 2014 r. do Sądu wniosek o wymierzenie Przewodniczącej Rady Miasta H. P. kary grzywny za nieskierowanie sprawy do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku w terminie. W piśmie skarżąca wyjaśniła, że w dniu 8 września 2014 r. złożyła trzy skargi na bezczynność Przewodniczącej Rady Miasta, lecz pomimo upływu terminu zakreślonego w art.54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2012, poz. 270 ze zm.), organ nie przekazał skargi sądowi. W odpowiedzi, Rada Miasta przesłała do sądu skargę A. L. Jednocześnie wniesiono o odstąpienie od wymierzenia kary grzywny. Wyjaśniono, że skargi były przekazane do Komisji Rewizyjnej, która odbyła posiedzenie w dniu 1 października 2014 r. i rozpatrywała skargi złożone przez skarżącą na działania Burmistrza, Przewodniczącej Rady Miasta oraz pracowników Urzędu Miasta. Komisja wystosowała do A. L. zaproszenie na posiedzenie w dniu 6 października 2014 r., motywując swoją decyzję tym, że dodatkowe wyjaśnienia i rozmowa ze skarżącą pozwolą wyjaśnić jej intencje oraz to czy istnieje konieczność nadania dalszego biegu sprawie. W związku z tym, że A. L. nie przybyła na posiedzenie, członkowie Komisji Rewizyjnej wystosowali do skarżącej pismo uznając wniesione skargi za bezzasadne. Swoją decyzję określili jako ostateczną. Skargi nie przesłano ponieważ uznano, że sposób rozpoznania skarg przez Komisje Rewizyjną wyczerpał ich bieg. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Postępowanie przed sądami administracyjnymi regulowane jest przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. W tutejszym sądzie zarejestrowane są aktualnie dwie sprawy ze skarg A. L.j: pierwsza, sygn. akt III SAB/Gd 1/15 dotycząca bezczynności Przewodniczącej Rady Miasta w sprawie skargi złożonej w trybie 221 Kpa oraz sprawa niniejsza, w której skarżąca domaga się ukarania Przewodniczącej Rady Miasta grzywną za nieprzekazanie sądowi w terminie akt wraz z odpowiedzią na skargę. Obie sprawy są ze sobą powiązane przedmiotowo, bowiem w obu skarżąca zarzuca temu samemu organowi bezczynność i domaga się: w pierwszej – nakazania organowi prawidłowego rozpoznania skargi złożonej w trybie 221 Kpa, a w drugiej – ukarania organu grzywną za nieprzekazanie sądowi w terminie akt wraz z odpowiedzią na skargę, co dotyczy tych samych działań Przewodniczącej Rady Miasta. W sprawie sygn. akt III SAB/Gd 1/15 Sąd postanowił odrzucić skargę A. L. na bezczynność Przewodniczącej Rady Miasta i w uzasadnieniu do postanowienia szeroko wyjaśnił, że sprawy, o których mowa w skardze A. L., nie należą do właściwości sądów administracyjnych. Sąd wyjaśniał, między innymi, że zgodnie z art. 1 ustawy, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi normuje postępowanie sądowe w sprawach z zakresu kontroli działalności administracji publicznej oraz w innych sprawach, do których jego przepisy stosuje się z mocy ustaw szczególnych (sprawy sądowoadministracyjne). Stosownie do art. 3 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, zaś § 2 tego artykułu stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Oprócz kontroli działalności administracji publicznej w sprawach skarg wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art.3 § 3 p.p.s.a.). Spór pomiędzy skarżącą, a organem dotyczy nadania biegu skardze i rozstrzygnięcia skargi złożonej przez A. L. do organu w trybie 221 Kpa. Sprawa niniejsza, wniesiona do Sądu zgodnie z pismem A. L. z dnia 8 grudnia 2014 r., w którym skarżąca domagała się zobowiązania do przekazania akt i ukarania Przewodniczącej Rady Miasta grzywną za zwłokę w przesłaniu akt i odpowiedzi na skargę również nie należy do właściwości sądów administracyjnych. Skarga dotycząca działań Przewodzącej Rady Miasta P. została rozpoznana we właściwym trybie przez Komisję Rewizyjną. Skarżąca zgodnie z art. 237 § została pisemnie zawiadomiona o sposobie załatwienia skargi. W postępowaniu uregulowanym przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (publ. j. w.) nie rozstrzyga się ani skarg składanych do organów administracji w trybie określonym w Dziale VIII Kpa "Skargi i wnioski", ani tym bardziej skarg na sposób załatwienia tego rodzaju przez organ. Czynności podejmowane przez organy administracji w postępowaniu w sprawie skargi i wniosków (Dział VIII Kpa ) nie są rozstrzygnięciami, o których mowa w cytowanym wyżej art. 3 § 2 p.p.s.a. Jak postanowił Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie sygn. akt I OZ 887/12 w orzeczeniu z dnia 30 listopada 2012 r. :" Wniosek o wymierzenie organowi grzywny za nieprzekazanie w terminie skargi wraz z aktami sprawy oraz odpowiedzią na skargę może być rozpoznany jedynie wówczas, gdy skarga dotyczy spraw, o których mowa w art. 3 p.p.s.a., tj. spraw należących do właściwości sądu administracyjnego".( orzeczenie dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Reasumując, skarga wniesiona przez A. L. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego dotycząca wymienionych powyżej zagadnień nie jest skargą, o jakiej mowa w art. 50 p.p.s.a. lub wnioskiem w rozumieniu art. 63 p.p.s.a w zw. z art.55 § 1 p.p.s.a i jako taka, jako niedopuszczalna, podlegała odrzuceniu na mocy art. 58 § 1 pkt. 1 tej ustawy.