III SO/Gd 15/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Janina Guść po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku A. B. w przedmiocie wymierzenia grzywny Dyrektorowi Agencji Mienia Wojskowego Oddziału Regionalnego w Gdyni postanawia odrzucić wniosek. Wnioskiem z dnia 29 sierpnia 2025 r. A.B. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku o wymierzenie grzywny Dyrektorowi Agencji Mienia Wojskowego Oddziału Regionalnego w Gdyni w celu uzupełnienia info. W związku z nieprecyzyjnie wskazanym przedmiotem zaskarżenia, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zarządzeniem z dnia 18 września 2025 r. wezwał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez jednoznaczne wskazanie przedmiotu zaskarżenia oraz podanie numeru PESEL. Jednocześnie Sąd wyjaśnił skarżącemu, że kontroli sądowej podlegają konkretne decyzje, postanowienia, akty, czynności w konkretnej sprawie. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Agencji Mienia Wojskowego Oddziału Regionalnego w Gdyni wskazał, że przed organem nie toczyło się postępowanie administracyjne, którego stroną był A. B. Powyższe wezwania zostały skutecznie doręczone stronie w dniu 23 września 2025 r. (vide: zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 19 akt sądowych). Pismem z dnia 24 września 2025 r. skarżący uzupełnił nr PESEL i wyjaśnił, że wniósł o ukaranie Dyrektora Agencji Mienia Wojskowego w Gdyni z uwagi na jego złą pracę. Skarżący wskazał, że zbliża się rok od braku wykonania jego wniosku z dnia 7 grudnia 2018 r., a organ nic w jego sprawie nie zrobił. Następnie skarżący pismem z dnia 27 września 2025 r. oraz 5 października 2025 r. przesłał pisma informacyjne kierowane do niego od organu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony wprost w art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1267). W świetle tych przepisów sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W myśl art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), powoływanej dalej w skrócie "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Z kolei zgodnie z § 2 tego przepisu kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 i 2760), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615 z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Zgodnie z art. 3 § 2a p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego. W myśl art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Wymierzenie organowi grzywny, o którym mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a., nastąpić może przy spełnieniu określonych w ustawie przesłanek. Przesłankami tymi są uchybienie przez organ terminowi określonemu w art. 54 § 2 p.p.s.a., a także stosowny wniosek strony skarżącej, po rozpoznaniu którego, biorąc pod uwagę okoliczności sprawy, sąd administracyjny może wymierzyć organowi grzywnę. W przedmiotowej sprawie skarżący A. B. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wniosek o wymierzenie grzywny Dyrektorowi Agencji Mienia Wojskowego Oddziału Regionalnego w Gdyni. Skarżący uzasadnił wniosek o wymierzenie grzywny złą pracą organu. Sąd administracyjny władny jest wymierzyć grzywnę z uwagi na nieprzekazanie do tego sądu wniesionej skargi przez organ administracji, którego działanie lub bezczynność stanowi przedmiot skargi oraz odpowiedzi na skargę wraz z aktami sprawy. W niniejszej sprawie nie toczy się postępowanie administracyjne w zakresie objętym wnioskiem o wymierzenie grzywny. Sąd nie ma natomiast kompetencji do oceny pracy organu i wymierzenia organowi grzywny, z uwagi na jej negatywna ocenę. Wniosek o wymierzenie organowi grzywny, o którym mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a., jest pismem wszczynającym odrębne postępowanie, w rozumieniu art. 63 p.p.s.a. Biorąc powyższe pod uwagę, wskazać należy, iż skoro wniosek o wymierzenie grzywny jest wnioskiem wszczynającym postępowanie, odpowiednio stosować należy do niego, zgodnie z art. 64 § 3 p.p.s.a., przepisy o skardze, w tym o odrzuceniu skargi z uwagi na jej niedopuszczalność. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku - na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a., odrzucił przedmiotowy wniosek jako niedopuszczalny. Na marginesie wskazać należy, że instytucja wymierzenia grzywny może być zastosowana dodatkowo w przypadku złożenia skargi na bezczynność organu. Skarga taka w niniejszej sprawie nie została założona. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku - na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a., odrzucił przedmiotowy wniosek jako niedopuszczalny.