III SO/Gd 17/09

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Krzysztof Przasnyski po rozpoznaniu w dniu 22 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku L. K. o przyznanie prawa pomocy w sprawie z wniosku w przedmiocie wymierzenia Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w [...] grzywny z powodu nieprzekazania skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę postanawia: przyznać wnioskodawcy prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III z dnia 8 października 2009 r., doręczonym w dniu 15 października 2009 r., L. K. został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 100 zł w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia wniosku o wymierzenie organowi grzywny. Wnioskiem złożonym na formularzu PPF w dniu 16 października 2009 r. (data stempla pocztowego), L. K. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych, w tym wpisu sądowego. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 P.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W świetle powołanych uregulowań przyznaje się prawo pomocy w zakresie częściowym, jeżeli wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zatem to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione. Na podstawie złożonego przez wnioskodawcę oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz nadesłanej przez niego kopii decyzji z dnia 27 sierpnia 2008 r. w przedmiocie przyznania świadczeń z pomocy społecznej ustalono, że prowadzi on samodzielne gospodarstwo domowe, zamieszkuje w lokalu komunalnym o powierzchni 30 m2, jedynym źródłem jego dochodu jest zasiłek stały w wysokości 444 zł miesięcznie, przyznany w okresie od 1 sierpnia 2008 r. do 31 lipca 2010 r. ze względu na niepełnosprawność, stan zdrowia oraz ubóstwo wnioskodawcy. Ponadto oświadczył, iż nie posiada rachunków bankowych, zasobów pieniężnych ani przedmiotów o wartości powyżej 3 000 euro. Wysokość wydatków z tytułu zakupu leków, eksploatacji zajmowanego lokalu, zużycia energii elektrycznej oraz gazu określił na 210 zł miesięcznie. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, w tym w szczególności wysokość dochodu wnioskodawcy i jego źródło, uznać należało, iż wykazał on dostatecznie, że nie ma realnych możliwości finansowych poniesienia kosztów sądowych w niniejszej sprawie bez uszczerbku koniecznego utrzymania dla siebie. W konsekwencji na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.