III SO/Gd 17/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alina Dominiak po rozpoznaniu w dniu 4 stycznia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku J. M. w przedmiocie wymierzenia Staroście Sztumskiemu grzywny z powodu nieprzekazania skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę postanawia 1. wymierzyć Staroście Sztumskiemu grzywnę w kwocie 200 ( dwieście ) złotych, 2. zasądzić od Starosty Sztumskiego na rzecz wnioskodawcy J. M. 100 ( sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. J. M. we wniosku z dnia 9 grudnia 2023r. , który wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku w dniu 11 grudnia 2024 r., wniósł o wymierzenie Starosty Sztumskiemu grzywny z powodu nieprzekazania skargi na bezczynność w przedmiocie informacji publicznej z dnia 19 listopada 2023 r. , w wysokości nie mniejszej niż 1% maksymalnego wymiaru za każdy pełny tydzień opóźnienia. Wskazał, że skargę na bezczynność organu w załatwieniu jego wniosku z dnia 26 października 2023 r. o udostępnienie projektu organizacji ruchu dla drogi powiatowej 3104G wniósł do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Gdańsku w dniu 19 listopada 2023 r., za pośrednictwem organu. Jednak skarga ta nie została przekazana do sądu w ustawowym terminie. Wskazał na treść art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, zgodnie z którym obowiązkiem organu jest przekazanie skargi w terminie 15 dni. Wnioskodawca stwierdził, że proponowany wymiar grzywny w wysokości 1% jest racjonalny, gdyż maksymalna wysokość może być zasądzona dopiero po około 2 latach opóźnienia, co jest opóźnieniem olbrzymim. Starosta Sztumski w odpowiedzi na wniosek wniósł o odstąpienie od wymierzenia grzywny wskazując, że choć przekazał skargę wraz z aktami administracyjnymi z opóźnieniem o 11 dni, to brak jest podstaw , w okolicznościach niniejszej sprawy, do wymierzenia grzywny. Przekroczenie terminu nie utrudniło wnioskodawcy wykonania przysługującego mu prawa do ochrony sądowej, a przekazanie skargi z aktami sprawy nastąpiło przed powzięciem informacji o złożeniu wniosku o wymierzenie grzywny, a nie na skutek tego wniosku. W ocenie organu użyte w art. 55 § 1 p.p.s.a. sformułowanie "sąd może orzec " o wymierzeniu grzywny oznacza, że grzywna ma charakter fakultatywny, a sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy - czy przed rozpatrzeniem wniosku organ obowiązek ten wypełnił oraz czas opóźnienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej ( t.j. Dz.U. z 2022 r., poz. 902 ) , do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z tym że przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi. Jak wynika z akt Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku o sygn. III SAB/Gd 264/23, J. M. wniósł skargę do tutejszego sądu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, za pośrednictwem organu - w dniu 19 listopada 2023 r. , wobec czego skarga powinna być przekazana do sądu najpóźniej w dniu 4 grudnia 2023 r. Skarga wraz z aktami sprawy została przekazana sądowi w dniu 14 grudnia 2023 r. ( data stempla pocztowego) , czyli z 10 - dniowym opóźnieniem. Zauważyć jednak należy, że organ nie przekazał skargi do sądu w takiej formie, w jakiej skarżący przesłał ją do organu ( za pośrednictwem platformy e-PUAP) . Organ sporządził jedynie wydruk skargi , który przesłał za pośrednictwem Poczty Polskiej S.A. do sądu. Taka forma nie umożliwia sądowi weryfikacji prawidłowości złożonych podpisów i edycji załączników. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III z dnia 19 grudnia 2023 r. wezwano organ do przekazania w terminie 7 dni skargi w formie, w jakiej skarżący przesłał ją do organu oraz poinformowano o obowiązkach wynikających z przepisów rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w dnia 27 maja 2019 r. w sprawie szczegółowego sposobu oraz szczegółowych warunków przekazania skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę do sądu administracyjnego (Dz. U. z 2019 r. poz. 1003). Zgodnie z treścią tych przepisów skargę sporządzoną w formie dokumentu elektronicznego organ przekazuje do elektronicznej skrzynki podawczej sądu ( § 3 ust. 2). Oznacza to, że obowiązkiem organu jest przekazanie do sądu skargi w oryginalnej, niezmienionej postaci, tj. w takiej samej formie, w jakiej wpłynęła na elektroniczną skrzynkę podawczą organu. Organ przekazał do sądu skargę we właściwej formie w dniu 21 grudnia 2023 r. W tej sytuacji opóźnienie w przekazaniu skargi przez organ do sądu wynosi 17 dni. Wnioskodawca złożył wniosek o wymierzenie organowi grzywny w dniu 9 grudnia 2023r. ( sobota) , który wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku w dniu 11 grudnia 2024 r. Organ powziął wiedzę o wniosku o wymierzenie grzywny w dniu 14 grudnia 2023 r., na skutek doręczenia wniosku organowi. Przepis art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.) - dalej jako: "p.p.s.a." stanowi, że organ przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Z uwagi na to, że skarga wniesiona przez wnioskodawcę dotyczyła informacji publicznej , należy mieć na uwadze termin określony w wyżej cytowanym art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Zgodnie z art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z art. 156 § 6 p.p.s.a. grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Wskazać należy, że wniosek o wymierzenie organowi grzywny wszczyna postępowanie incydentalne. Wyłączną zaś materialnoprawną przesłanką wymierzenia grzywny jest niewypełnienie przez organ obowiązków inicjowanych wniesieniem skargi do sądu administracyjnego. Co istotne, kwestia wymierzenia grzywny pozostawiona została uznaniu Sądu, który "może orzec o wymierzeniu organowi grzywny". " (...) grzywna z art. 55 § 1 p.p.s.a. ma mieszany, tj. dyscyplinująco-restrykcyjny charakter. Jej celem jest nie tylko doprowadzenie do tego, by organ przekazał sądowi administracyjnemu skargę wraz z aktami sprawy i swoim stanowiskiem, ale także ma ona być sankcją za naruszenie podstawowego prawa jednostki do rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, o którym mowa w art. 45 ust. 1 Konstytucji RP. Ponadto ma ona również funkcję prewencyjną, której celem jest zapobieżenie naruszeniom prawa w przyszłości. A zatem sąd administracyjny rozstrzygając w kwestii wysokości wymierzenia grzywny powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc m.in. przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., czas, jaki upłynął od wniesienia skargi, oraz czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie grzywny podmiot ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu" ( tak Naczelny Sąd Administracyjny w orzeczeniu z dnia 18 kwietnia 2023 r. sygn. akt III OZ 188/23, dostępnym w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). W rozpoznawanej sprawie nie są znane powody, dla których organ nie przekazał skargi do sądu w terminie, bowiem organ w żaden sposób nie uzasadnił przyczyn opóźnienia. Z uwagi na skrócony termin przekazania skargi dotyczącej informacji publicznej – 15 dni - w porównaniu do terminu trzydziestodniowego, określonego art. 54 § 2 p.p.s.a., nie można uznać opóźnienia w przekazaniu sądowi skargi za nieznaczne. Należy mieć jednak na uwadze, że organ przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie grzywny przekazał sądowi skargę wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy. Mając na uwadze przedstawione wyżej okoliczności Sąd stanął na stanowisku, że wniosek o wymierzenie grzywny jest zasadny. W myśl art. 45 ust. 1 Konstytucji każdy ma prawo do sprawiedliwego i jawnego rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki przez właściwy, niezależny, bezstronny i niezawisły sąd. Nie oznacza to jednak , że grzywna powinna być wymierzona w wysokości wskazanej przez skarżącego. Sąd przyjął wysokość orzeczonej grzywny – 200 złotych - mając na uwadze wszystkie wskazane powyżej okoliczności sprawy. Nałożona grzywna jest wystarczająca do realizacji celów grzywny, w niniejszej sprawie celu prewencyjnego, zapobiegając naruszeniom prawa w przyszłości. Z powyższych względów Sąd, na mocy art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a., orzekł jak w punkcie 1. sentencji postanowienia. Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania, zawarte w punkcie 2. sentencji postanowienia, wynika z art. 200 w związku z art. 64 § 3 p.p.s.a.