III SO/Gd 19/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Sudoł po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku T. K. w przedmiocie wymierzenia grzywny Dyrektorowi Technikum Leśnego im. prof. Stanisława Sokołowskiego w Warcinie z powodu nieprzekazania skargi T. K. na bezczynność Dyrektora Techników Leśnego im. prof. Stanisława Sokołowskiego w Warcinie w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: 1. wymierzyć Dyrektorowi Technikum Leśnego im. prof. Stanisława Sokołowskiego w Warcinie grzywnę w wysokości 300 (trzystu) złotych; 2. zasądzić od Dyrektora Techników Leśnego im. prof. Stanisława Sokołowskiego w Warcinie na rzecz skarżącego T. K. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. T. K. wnioskiem z dnia 4 grudnia 2025 r., złożonym za pośrednictwem platformy ePUAP, wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku o wymierzenie grzywny Dyrektorowi Technikum Leśniczego w Warcinie (dalej określnemu również jako "organ") na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.) - dalej jako: "p.p.s.a.", za nieprzekazanie do Sądu skargi z dnia 13 listopada 2025 r. na bezczynność Dyrektora Technikum Leśniczego w Warcinie w rozpoznaniu wniosku skarżącego z dnia 27 października 2025r. o udostępnienie informacji publicznej. Do wniosku skarżący dołączył kopię swojego wniosku o udostępnienie informacji publicznej oraz skargi na bezczynność organu z dnia 13 listopada 2025 r. Uzasadniając wniosek o ukaranie organu grzywną skarżący opisał wniosek o udostępnienie informacji publicznej i wskazał, że w sprawie ma zastosowania art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jednolity: Dz. U. z 2022 r., poz. 902 ze zm.) – dalej jako: "u.d.i.p.", który przewiduje obowiązek organu przekazania skargi do sądu administracyjnego w terminie 15 dni. Skarżący złożył skargę, za pośrednictwem organu, w dniu 14 listopada 2025 r., jednak do chwili obecnej nie została ona przekazana do Sądu. W odpowiedzi na wniosek Dyrektor Technikum Leśniczego w Warcinie wyjaśnił, że skarga wpłynęła w dniu 14 listopada 2025 r., jedna błędnie przyjął, iż termin do przekazania do Sądu skargi na bezczynność wynosi 30 dni, zgodnie z art. 54 ust. 1 i 2 p.p.s.a. Nie uwzględnił bowiem faktu, że przepis szczególny ustawy o dostępie do informacji publicznej przewiduje krótszy 15 dniowy termin. Poinformował przy tym, że skarga został przekazana do Sądu wraz z odpowiedzią na skargę w dniu 10 grudnia 2025 r. Nadto organ wskazał, że udzielił skarżącemu informacji publicznej bez zbędnej zwłoki w dniu 24 listopada 2025 r. Jej udostępnienie nastąpiło niezwłocznie po ich uzyskaniu lub opracowaniu, z wykorzystaniem możliwości technicznych i osobowych organu. Skarżący w piśmie procesowym z dnia 19 grudnia 2025 r. stwierdził, że w jego ocenie brak przekazania skargi w terminie 15 dni nie było wynikiem omyłki czy błędnej interpretacji przepisów lecz świadomego i celowego działania organu. Zaznaczył też, że odpowiedź organu na jego wniosek o udostępnienie informacji publicznej jest niepełna. Jak wynika z repertoriów skarga z dnia 13 listopada 2025 r. na bezczynność organu została zarejestrowana w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gdańsku pod sygnaturą III SAB/Gd 529/25. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Stosownie do art. 54 § 2 p.p.s.a. organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Zgodnie zaś z art. 21 pkt 1 u.d.i.p. przekazanie akt i odpowiedzi na skargę w sprawie udostępnienia informacji publicznej następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi. W razie niezastosowania się do obowiązku przekazania skargi wraz z aktami i odpowiedzią na skargę sąd - w oparciu o art. 55 § 1 p.p.s.a. - może na wniosek skarżącego orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Należy podkreślić, że celem grzywny, o której mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a., jest nie tylko pełnienie funkcji dyscyplinującej (mającej na celu doprowadzenie do wykonania przez organ ciążącego na nim obowiązku procesowego, o czym organ winien pamiętać), ale również funkcji represyjnej. Ta druga funkcja służy bowiem ochronie wyrażonego w art. 45 ust. 1 Konstytucji RP prawa strony do rozpoznania sprawy sądowej bez nieuzasadnionej zwłoki. Poza tym grzywna ta pełni również funkcję prewencyjną, albowiem jej wymierzenie służy także zapobieganiu naruszeniom prawa w przyszłości, zarówno przez ukarany organ, jak i przez inne organy (por. uchwała składu 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 listopada 2009 r., sygn. akt II GPS 3/09, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl). Z treści art. 55 ust. 1 p.p.s.a. wynika, że wymierzenie organowi grzywny uzależnione jest od łącznego zaistnienia dwóch warunków, to jest złożenia wniosku o wymierzenie grzywny oraz niewykonania w ogóle lub wykonania po upływie ustawowego terminu obowiązków przewidzianych w art. 54 § 2 p.p.s.a. Przekazanie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę jest bezwzględnym obowiązkiem podmiotu, którego bezczynność zaskarżono. Nie ma przy tym znaczenia, czy podmiot, którego bezczynność jest skarżona, jest istotnie organem administracji, chociażby w znaczeniu funkcjonalnym. Każda bowiem instytucja, oznaczona w skardze jako organ administracji, za pośrednictwem którego ta skarga jest wnoszona, jest obowiązana do przekazania skargi właściwemu wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu. Wniesiony w niniejszej sprawie wniosek T. K. o wymierzenie organowi grzywny, na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. jest zasadny. Jak wynika z dokumentów dołączonych do wniosku oraz akt sprawy o sygn. III SAB/Gd 529/25, a co nie zostało zakwestionowane przez organ, skarga w przedmiocie bezczynności w sprawie udostępnienia informacji publicznej wpłynęła do organu w dniu 14 listopada 2025 r., zatem 15 dniowy termin do przekazania skargi i akt wraz z odpowiedzią na skargę upłynął w dniu 1 grudnia 2025 r. Skarga wraz z odpowiedzą na skargę i aktami sprawy została przekazana przez organ Sądowi w dniu 10 grudnia 2025r. Organ nie kwestionował tego, że nie dochował 15 dniowego terminu na przekazanie skargi wraz z odpowiedzią na skargę, twierdził jedynie, że pozostawał w błędnym przekonaniu, że obowiązuje go 30 dniowy terminu wynikający z art. 54 § 2 p.p.s.a. W ocenie Sądu, oznacza to, że w sprawie wystąpiła przesłanka formalna (nieprzekazanie skargi i odpowiedzi na skargę wraz z aktami administracyjnymi) i okoliczności uzasadniające wymierzenie organowi grzywny stosownie do treści art. 54 § 2 p.p.s.a. w związku z art. 21 pkt 1 u.d.i.p. Określając wysokość grzywny Sąd miał na względzie zarówno charakter sprawy będący przedmiotem skargi, jak również fakt, że organ pozostawał w błędzie, co do terminu przekazania akt Sądowi. Nie podzielił przy tym zapatrywania skarżącego, że można organowi przypisać celowe działanie w zakresie naruszenia ustawowego terminu przekazania skargi wraz z odpowiedzią na skargę. W ocenie Sądu, grzywna w wysokości 300 zł pozwala na osiągnięcie celów, dla których środek ten został przewidziany. Zdaniem Sądu, wymierzenia grzywny powinien stanowić dla podmiotu, za pośrednictwem którego skarżący wniósł skargę, wystarczającą podstawę do realizacji obowiązków nałożonych na niego w art. 54 § 2 p.p.s.a. oraz wyciągnięcia stosownych wniosków na przyszłość. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 21 pkt 1 u.d.i.p. orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia. O kosztach postępowania Sąd orzekł w pkt 2 sentencji postanowienia na podstawie art. 200 w zw. z art. 64 § 3 i art. 205 § 1 p.p.s.a., zasądzając zwrot kwoty 100 zł tytułem uiszczonego wpisu od wniosku.