III SO/Gd 2/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Felicja Kajut (spr.), po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku L. J. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi w przedmiocie wymierzenia kary grzywny Prezydentowi Miasta [...] z powodu nieprzekazania skargi wraz z odpowiedzią na skargę oraz aktami administracyjnymi postanawia przyznać skarżącemu prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku postanowieniem z dnia 22 kwietnia 2009 r. odmówił L. J. przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata wskazując, że w/w nie wykazał, że spełnia ustawowe przesłanki przyznania tego prawa. W dniu 6 maja 2009 r. do Sądu wpłynął sprzeciw od w/w postanowienia. We wniesionym sprzeciwie L. J. zakwestionował wezwanie w przedmiocie przedstawienia dokumentów źródłowych, które miały obrazować jego stan majątkowy, dochody i stan rodzinny. Zakwestionował nadto uprawnienia przysługujące poszczególnym pracownikom Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. W kolejnym piśmie z dnia 15 czerwca 2009 r., będącym odpowiedzią na wezwanie Sądu z dnia 20 maja 2009 r., skarżący poinformował, że jedynym źródłem jego utrzymania jest pomoc uzyskiwana od Zespołu Charytatywnego [...] przy Parafii [...] w postaci produktów żywnościowych o wartości ok. 60 zł na miesiąc, nadto nie posiada on innych źródeł utrzymania. Wnioskodawca nie korzysta z żadnych form pomocy społecznej, nie otrzymuje zasiłku dla bezrobotnych. Nadto oświadczył, że nie ponosi kosztów utrzymania gospodarstwa domowego, bowiem jako osoba bezdomna takiego nie posiada. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Stosownie do art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Jednocześnie ustanowienie dla strony adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga dodatkowego złożenia przez wnioskodawcę osobistego oświadczenia o niezatrudnianianiu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z ww., przy czym nie dotyczy to adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy (art. 246 § 3 p.p.s.a.). W myśl art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Powołane przepisy stanowią odstępstwo od generalnej zasady ponoszenia kosztów postępowania sądowoadministracyjnego zawartej w art. 199 p.p.s.a. Zatem rzeczą wnioskodawcy jako zainteresowanego jest wykazanie, iż jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, że uzasadnia wyjątkowe traktowanie, o którym mowa w przytoczonych przepisach. Tym samym to na nim spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie sądu w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione. Mając na uwadze przedstawione okoliczności Sąd uznał, że skarżący wykazał, iż aktualnie nie ma realnych możliwości finansowych poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania w niniejszej sprawie. Za taką oceną przemawia sytuacja życiowa, w jakiej znajduje się skarżący, w tym zwłaszcza bezdomność i brak osiągania jakichkolwiek dochodów, utrzymywanie się z darów charytatywnych w postaci żywności. Wnioskodawca nie posiada żadnego majątku w postaci nieruchomości, jak również zasobów pieniężnych i przedmiotów wartościowych. Tym samym, w ocenie Sądu, skarżący spełnia ustawowe przesłanki przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Z tych względów Sąd, na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.