III SO/Gd 2/22
PostanowienieWSA w Gdańsku2022-05-09
Skład orzekający: Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wymierzenie organowi kary grzywny z powodu nieprzekazania skargi wraz z aktami administracyjnymi, wniesiony przez pełnomocnika, który nie przedłożył ważnego pełnomocnictwa do reprezentowania strony przed sądem administracyjnym, podlega odrzuceniu?Ratio decidendi
Wniosek o wymierzenie organowi kary grzywny, wszczynający odrębne postępowanie sądowoadministracyjne, podlega odrzuceniu w przypadku nieuzupełnienia przez pełnomocnika braku formalnego w postaci nieprzedłożenia pełnomocnictwa uprawniającego do reprezentacji strony przed sądem administracyjnym, mimo prawidłowego wezwania do jego uzupełnienia i pouczenia o skutkach zaniedbania.Stan faktyczny
M. D. i Fundacja E. wnieśli do WSA w Gdańsku wniosek o wymierzenie Staroście P. kary grzywny z powodu nieprzekazania skargi dotyczącej bezczynności organu w zakresie rozstrzygnięcia statusu rzeczy znalezionych. Pełnomocnik stron, radca prawny A. F., przedłożył pełnomocnictwo, które nie obejmowało reprezentacji przed sądem administracyjnym. Po dwukrotnym wezwaniu do uzupełnienia braku formalnego w postaci przedłożenia właściwego pełnomocnictwa, pełnomocnik nie podjął stosownych działań.Rozstrzygnięcie
1. Odrzucono wniosek M. D.; 2. Zwrócono ze środków Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na rzecz M. D. kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego od wniosku.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjnym w Gdańsku w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2022 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. D. o wymierzenie Staroście P. kary grzywny z powodu nieprzekazania skargi wraz z odpowiedzią na skargę oraz aktami administracyjnymi postanawia: 1. odrzucić wniosek M. D.; 2. zwrócić ze środków Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na rzecz M. D. kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego od wniosku.
W jednym piśmie, datowanym na dzień 7 grudnia 2021 r., M. D. (zwany dalej także "wnioskodawcą") oraz Fundacja E. z siedzibą w K. - reprezentowani przez radcę prawnego A. F. - wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wniosek o wymierzenie Staroście P. kary grzywny z powodu nieprzekazania skargi dotyczącej bezczynności organu w zakresie rozstrzygnięcia statusu rzeczy znalezionych (pozostałości uzbrojenia z okresu II wojny światowej) wraz z odpowiedzią na skargę oraz aktami administracyjnymi.
Ponieważ do wniosku załączono jedynie pełnomocnictwo Fundacji E. dla radcy prawnego A. F. obejmujące reprezentację Fundacji przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w zakresie bezczynności Starosty P., to na podstawie zarządzenia sędziego sprawozdawcy z dnia 3 marca 2022 r. wezwano radcę prawnego A. F. do przedłożenia pełnomocnictwa udzielonego mu przez M. D.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie radca prawny A. F. przedłożył do akt sprawy pełnomocnictwo z dnia 2 stycznia 2022 r., w którym wskazano, że M. D. upoważnia radcę prawnego A. F. do występowania w jego imieniu przed "jednostkami samorządu terytorialnego I oraz II instancji, jednostkami administracji rządowej I oraz II instancji, sądami powszechnymi I oraz II instancji, organami egzekucyjnymi, osobami trzecimi oraz wszelkimi innymi podmiotami w celu dochodzenia przysługujących mu roszczeń".
Na podstawie zarządzenia sędziego sprawozdawcy z dnia 25 marca 2022 r. ponownie wezwano radcę prawnego A. F. do przedłożenia pełnomocnictwa upoważniającego go do działania w imieniu M. D., wyjaśniając, że przedłożone pełnomocnictwo nie obejmuje reprezentacji przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi. W wezwaniu zakreślono termin 7 dni do dokonania czynności oraz wskazano rygor odrzucenia wniosku.
Powyższe wezwanie zostało doręczone radcy prawnemu A. F. w dniu 31 marca 2022 r. (vide: zwrotne potwierdzenie odbioru - k. 71 akt sądowych) i pozostało bez odpowiedzi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
Z uwagi na okoliczności przedmiotowej sprawy należy na wstępie wskazać, że wniesiony do sądu wniosek o ukaranie organu grzywną na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2022 r., poz. 329. – dalej w skrócie "p.p.s.a.") w związku z nieprzekazaniem przez organ do sądu skargi, odpowiedzi na skargę czy akt sprawy, wszczyna odrębne postępowanie sądowoadministracyjne.
Zgodnie z art. 57 p.p.s.a. skarga do sądu administracyjnego musi odpowiadać wymaganiom stawianym wszystkim pismom w postępowaniu sądowym oraz zawierać dodatkowe elementy określone w tym przepisie. Jednym z takich wymogów formalnych - podlegającym usunięciu na wezwanie sądu - jest wymóg dołączenia do skargi pełnomocnictwa, jeżeli skargę wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze takiego dokumentu przed sądem (art. 46 § 3 p.p.s.a.). Nieuzupełnienie w terminie tego braku formalnego skutkuje odrzuceniem skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Na mocy art. 64 § 3 p.p.s.a. wskazany przepis ma odpowiednie zastosowanych również do wnoszonych do sądu wniosków, jeżeli wszczynają one odrębne postepowanie sądowoadministracyjne. Nieuzupełnienie braków formalnych wniosku o ukaranie organu grzywną, skutkuje zatem odrzuceniem tego wniosku.
W rozpoznawanej sprawie wezwanie do uzupełnienia braku wniosku zostało doręczone radcy prawnemu A. F. w dniu 31 marca 2022 r. Termin do jego uzupełniania upływał zatem z dniem 7 kwietnia 2022 r. W tym terminie radca prawny A. F. nie przedłożył jednak pełnomocnictwa, które uprawniałoby go do działania w imieniu M. D. przed Województwem Sądem Administracyjnym w Gdańsku lub sądami administracyjnymi.
Ponieważ radca prawny A. F. został prawidłowo pouczony o skutkach nieuzupełnienia braku formalnego wniesionego wniosku i wniosku nie uzupełnił w zakreślonym terminie, to - stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a. - Sąd odrzucił wniosek M. D., o czym orzeczono w punkcie 1. Sentencji postanowienia.
O zwrocie kosztów – punkt 2. sentencji postanowienia - orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło