III SO/Gd 20/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Asesor sądowy WSA Maja Pietrasik po rozpoznaniu w dniu 21 lipca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M. W. o wymierzenie grzywny Wojewodzie Pomorskiemu z powodu nieprzekazania skargi postanawia: odrzucić wniosek. Wnioskiem z dnia 8 czerwca 2026 r. M. W., działając przez profesjonalnego pełnomocnika, wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku o wymierzenie grzywny Wojewodzie Pomorskiemu za nieprzekazanie jej skargi na bezczynność w terminie 30 dni. Do wniosku załączono kopię datowanej na dzień 4 kwietnia 2026 r. skargi na "bezczynność Wojewody Pomorskiego w przedmiocie wydania decyzji udzielającej zezwolenie na pobyt czasowy, w sprawie wszczętej dnia 23 marca 2025 r." wraz z jej załącznikami, to jest m.in. dowodem opłacenia w dniu 16 marca 2026 r. "wpisu od skargi na bezczynność w sprawie M. W.". Wyjaśnienia w tym kontekście wymaga, że przed złożeniem wniosku o wymierzenie grzywny z powodu nieprzekazania skargi, wskazana skarga na bezczynność wpłynęła do tutejszego Sądu w dniu 15 maja 2025 r. i została zrejestrowana pod sygn. akt III SA/Gd 313/25. Akta sprawy III SA/Gd 313/25, co Sąd stwierdził z urzędu, potwierdzają, że strona opłaciła ww. skargę. Stanowił o tym przedstawiony wraz ze skargą dowód opłacenia w dniu 16 marca 2026 r. "wpisu od skargi na bezczynność w sprawie M. W." stanowiący załącznik do skargi. Przede wszystkim zaś wniesienie wskazanego wpisu od skargi na bezczynność w sprawie III SA/Gd 313/25 r. potwierdził sporządzony w Sądzie wtórnik otrzymanych zleceń płatniczych, wskazujący na uiszczenie wpisu od skargi na bezczynność w sprawie M. W. w dniu 16 marca 2026 r. Złożony następnie wniosek o wymierzenie Wojewodzie Pomorskiemu grzywny za nieterminowe przekazanie skargi przez organ, zarejestrowano pod sygn. akt III SO/Gd 20/26. Ponieważ wniosek o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie skargi nie został opłacony, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III z dnia 10 czerwca 2026 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od wniosku w kwocie 100 zł, gdzie zakreślono siedmiodniowy termin na wykonanie zobowiązania, pod rygorem odrzucenia wniosku. Powyższe wezwanie zostało uznane za skutecznie doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 27 czerwca 2026 r. Tym samym siedmiodniowy termin do opłacenia wniosku upływał z dniem 4 lipca 2026 r. Pismem z dnia 29 czerwca 2026 r. zatytułowanym jako dotyczące doręczenia wezwania o wpis w sprawie o sygn. akt III SO/Gd 20/26, pełnomocnik skarżącej wskazał "w załączeniu wpis w sprawie M. W". Do pisma załączono potwierdzenie przelewu wcześniej dołączone już do sprawy III SA/Gd 313/26, to jest dowód dokonania w dniu 16 marca 2026 r. na konto tutejszego Sądu, przelewu tytułem "wpis sądowy od skargi na bezczynność w sprawie M. W.". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 63 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2026 r., poz. 143) powoływanej dalej jako "p.p.s.a." postępowanie sądowe wszczyna się na wniosek, jeżeli ustawy tak stanowią. Stosownie do treści art. 64 § 2 i 3 p.p.s.a., wniosek powinien czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać określenie żądania, jego podstawy i uzasadnienie oraz oznaczenie stron i organów, a także spełniać inne wymagania określone w przepisach szczególnych. Do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Stosownie zaś do treści art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (§ 2). Z uwagi na odpowiednie stosowanie przepisów o skardze, wpis pobiera się także od wniosku o wymierzenie organowi grzywny za nieprzekazanie skargi w terminie, o którym mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z art. 55 § 1 p.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Wskazany w art. 55 § 1 p.p.s.a. wniosek wszczyna odrębne postępowania sądowe od postępowania zainicjowanego skargą (w tym przypadku skargą na bezczynność Wojewody Pomorskiego w przedmiocie udzielania zezwolenia na pobyt czasowy zarejestrowanej pod sygn. akt III SA/Gd 313/26). Powinien być więc zatem osobno opłacony jako dotyczący innej sprawy sądowej (zarejestrowanej pod sygn. akt III SO/Gd 20/26). W myśl z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Jednakże skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (§ 3). Z tego względu na podstawie art. 64 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 220 § 3 p.p.s.a. wniosek o wymierzenie grzywny, o którym mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a., od którego pomimo wezwania nie został uiszczony należny od wniosku wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Jak wynika z akt sprawy, wezwanie do uiszczenia wpisu od wniosku w sprawie III SO/Gd 20/26 zostało wysłane elektronicznie na wskazany w skardze adres ePUAP pełnomocnika skarżącej. Wezwanie nie zostało odebrane, pomimo dwóch kolejnych zawiadomień (pierwszego z dnia 12 czerwca 2026r. oraz powtórnego z dnia 20 czerwca 2026 r.). Wskazane okoliczności oraz fakt, że adresat nie podpisał urzędowego poświadczenia odbioru, potwierdza wydruk UPD (Urzędowe Potwierdzenie Doręczenia k. 26 akt sprawy). Zgodnie z art. 74a § 5 p.p.s.a. w przypadku pism doręczanych za pomocą środków komunikacji elektronicznej datą doręczenia pisma jest data podpisania przez adresata urzędowego potwierdzenia odbioru. Gdy adresat nie odbierze pisma w opisany sposób, zastosowanie ma fikcja doręczenia, o której mowa w art. 74a § 8 p.p.s.a. Wskazany przepis stanowi, że w przypadku nieodebrania pisma, doręczenie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni, licząc od dnia przesłania pierwszego zawiadomienia. Mając na uwadze powyższe, wysłane do strony skarżącej wezwanie o wpis sądowy zostało uznane za doręczone w dniu 27 czerwca 2026 r. Jak wynika z akt sprawy, pierwsze zawiadomienie przesłano bowiem w dniu 12 czerwca 2026 r. Tym samym skoro przepis art. 74a § 8 p.p.s.a. stanowi o obowiązku uznania pisma za doręczone po upływie ww.14-stu dni, w tej sprawie oznacza to dzień 27 czerwca 2026 r. (pierwszy dzień po upływie 14-stu dni). Data 27 czerwca 2026 r. wyznaczyła zatem początek biegu terminu 7 dni na opłacenie wniosku o wymierzenie grzywny, o którym mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a. Termin ten upłynął bezskutecznie z końcem dnia 6 lipca 2026 r. W tym zakresie stosownie do art. 83 § 2 p.p.s.a. Sąd uwzględnił, że 7 dzień terminu przypadał w dzień ustawowo wolny od pracy (4 lipca 2026 r. przypadał w sobotę), wobec czego za ostatni dzień terminu należało uznać poniedziałek 6 lipca 2026 r. Okoliczność, że wpis od wniosku w sprawie III SO/Gd 20/26 nie został uiszczony przez skarżącą, ani przez pełnomocnika strony potwierdza notatka urzędowa z dnia 20 lipca 2026 r., sporządzona na podstawie analizy rejestru dochodów budżetowych oraz programu kasowego. Odnosząc się końcowo do złożonego przez pełnomocnika skarżącej pisma z dnia 29 czerwca 2026 r., które wpłynęło do Sądu w trakcie biegu terminu na uiszczenia wpisu od wniosku, wskazać należy, że potwierdza ono, że pełnomocnik strony miał świadomość skierowanego do niego przez Sąd wezwania o wpis w sprawie III SO/Gd 20/26, jednak nie świadczy o tym, aby pełnomocnik strony skarżącej zrealizował to wezwanie. Wpis w sprawie III SO/Gd 20/26, o opłacenie którego strona została wezwana w czerwcu 2026 r., nie został bowiem opłacony. Natomiast przesłany przy piśmie dowód uiszczenia wpisu z dnia 16 marca 2026 r. dotyczy odrębnej sprawy o sygn. akt III SAB/Gd 313/26 i potwierdza uiszczenia wpisu od skargi na bezczynność, a nie wpisu od wniosku o wymierzenie grzywny w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. Są to odrębne sprawy sądowe. Wezwanie do uiszczenia wpisu skierowano do pełnomocnika strony skarżącej bezpośrednio po wniesieniu wniosku o wymierzenie grzywny w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. i wyraźnie w tym wezwaniu też wskazano, że dotyczy obowiązku uiszczenia wpisu od wniosku, pod rygorem odrzucenia wniosku w przypadku niewykonania wezwania. Wskazane wezwanie nie zostało wykonane. Nie stanowi jego wykonania nadesłanie dowodu uiszczenia trzy miesiące wcześniej wpisu od skargi na bezczynność. Wskazany przez pełnomocnika wpis zgodnie z tytułem przelewu stanowił opłacenie skargi na bezczynność, którą strona skarżąca wniosła w kwietniu 2026 r. i wcześniej opłaciła, co bezpośrednio dokumentują akta sprawy III SA/Gd 313/26 znane sądowi z urzędu. W zaistniałej sytuacji, wobec nieopłacenia wpisu sądowego od wniosku Sąd był zobligowany do odrzucenia wniosku na podstawie art. 220 § 3 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a.