III SO/Gd 21/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Dominiak po rozpoznaniu w dniu 7 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu A. K. od postanowienia referendarza sądowego z dnia 8 sierpnia 2018 r. o umorzeniu postępowania z wniosku o przyznanie prawa pomocy postanawia: utrzymać postanowienie referendarza sądowego z dnia 8 sierpnia 2018 r. w mocy. Wnioskodawca- A. K. - zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku o przyznanie mu prawa pomocy, gdyż zamierza założyć stowarzyszenie zwykłe. Zaskarżonym postanowieniem referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku umorzył, na podstawie art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postępowanie z wniosku A. K. o przyznanie prawa pomocy. Referendarz sądowy wskazał, że stosownie do art. 243 § 1p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Złożenie zatem wniosku o przyznanie prawa pomocy jest dopuszczalne wyłącznie przed wszczęciem lub w toku postępowania sądowoadministracyjnego w celu dochodzenia przez wnioskodawcę swoich praw przed sądem administracyjnym, a nie przed wszczęciem lub w toku jakiegokolwiek postępowania przed organami administracji, czy też sądami innymi niż administracyjne. W sprzeciwie (nazwanym "zażaleniem") od wyżej wskazanego postanowienia referendarza sądowego wnioskodawca wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i uwzględnienie jego wniosku o przyznanie prawa pomocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W świetle art. 260 § 1 w zw. z art. 258 § 2 punkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2018 r., poz. 1302; dalej w skrócie "p.p.s.a."), sąd rozpoznając sprzeciw od postanowienia o umorzeniu postępowania z wniosku o przyznanie prawa pomocy wydaje postanowienie, w którym zaskarżone postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Zgodnie z art. 260 § 2 zdanie drugie p.p.s.a, sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu. Sprzeciw nie mógł być uwzględniony. Zasadnie w postanowieniu zaskarżonym sprzeciwem wskazano na treść art. 243 § 1 p.p.s.a., który stanowi, że prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Postępowanie, o jakim mowa w przytoczonym przepisie, dotyczy postępowania sądowoadministracyjnego, nie zaś postępowania administracyjnego. Wniosek o przyznanie prawa pomocy może zostać złożony przed wszczęciem postępowania - sądowoadministracyjnego – zanim zostanie złożona skarga, a także w toku postępowania – sądowoadministracyjnego- przed sądem pierwszej i drugiej instancji. Z wniosku wnioskodawcy wynika wprost, że żadne postępowanie sądowoadministracyjne się nie toczy. Wnioskodawca nie powołuje się też na wydanie jakiegokolwiek rozstrzygnięcia czy zaniechanie wydania rozstrzygnięcia przez organ administracji, które mogłoby spowodować konieczność wystąpienia do sądu administracyjnego ze skargą. We wniosku wnioskodawca wskazuje jedynie na potrzebę uzyskania pomocy prawnej w przygotowaniu dokumentów do założenia stowarzyszenia zwykłego. W tej sytuacji referendarz sądowy zasadnie uznał, że rozpoznanie wniosku wnioskodawcy o przyznanie prawa pomocy nie jest merytorycznie możliwe, bowiem sprawy związane z przygotowaniem dokumentów w celu rejestracji stowarzyszenia nie są przedmiotem postępowania przed sądami administracyjnymi, czyli żądanie wniosku nie mieści się w dyspozycji przepisu art. 243 § 1 p.p.s.a. Referendarz zobligowany był zatem umorzyć postępowanie z wniosku wnioskodawcy o przyznanie prawa pomocy. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 260 § 1 i § 2 p.p.s.a., utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego.