III SO/Gd 21/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Sudoł po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku W. C. o wymierzenie Wojewódzkiemu Szpitalowi Specjalistycznemu im. Jana Korczaka w Słupsku Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością grzywny z powodu nieprzekazania skargi postanawia: 1. wymierzyć Wojewódzkiemu Szpitalowi Specjalistycznemu im. Jana Korczaka w Słupsku Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością grzywnę w kwocie 200 (dwieście) złotych; 2. zasądzić od Wojewódzkiego Szpitala Specjalistycznego im. Jana Korczaka w Słupsku Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością na rzecz skarżącego W. C. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. W dniu 5 grudnia 2025 r. W. C. (dalej także jako "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wniosek o wymierzenie Wojewódzkiemu Szpitalowi Specjalistycznemu im. Jana Korczaka w Słupsku Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej również jako: "Wojewódzki Szpital Specjalistyczny") grzywny na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., powoływanej dalej jako "p.p.s.a."), za nieprzekazanie, w ustawowym terminie, skargi z dnia 22 października 2025 r. na bezczynność w sprawie udostępnienia informacji publicznej. W przedmiotowym wniosku skarżący zawarł żądanie zasądzenia na jego rzecz kosztów postępowania. Wojewódzki Szpital Specjalistyczny, pomimo otrzymania w dniu 8 stycznia 2026 r. odpisu skargi skarżącego w przedmiocie wymierzenia grzywny z powodu nieprzekazania skargi wraz z odpowiedzią na skargę oraz aktami, na dzień sporządzenia niniejszego postanowienia nie odniósł się do wniosku skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Stosownie do art. 54 § 2 p.p.s.a. organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Przy czym należy zwrócić uwagę na szczególną regulację wynikającą z art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j.: Dz. U. z 2022 r., poz. 902; powoływanej dalej jako "u.d.i.p."), który przewiduje, że przekazanie akt i odpowiedzi na skargę w sprawie udostępnienia informacji publicznej następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi. W razie niezastosowania się do obowiązku przekazania skargi wraz z aktami i odpowiedzią na skargę sąd - w oparciu o art. 55 § 1 p.p.s.a. - może na wniosek skarżącego orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. (czyli do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów), a postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Podkreślić należy, że celem grzywny, o której mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a., jest nie tylko pełnienie funkcji dyscyplinującej (mającej na celu doprowadzenie do wykonania przez organ ciążącego na nim obowiązku procesowego, o czym organ winien pamiętać), ale również funkcji represyjnej. Ta druga funkcja służy bowiem ochronie wyrażonego w art. 45 ust. 1 Konstytucji RP prawa strony do rozpoznania sprawy sądowej bez nieuzasadnionej zwłoki. Poza tym grzywna ta pełni również funkcję prewencyjną, albowiem jej wymierzenie służy także zapobieganiu naruszeniom prawa w przyszłości, zarówno przez ukarany organ, jak i przez inne organy. W wymiarze indywidualnym ukarany organ będzie wszak chciał uniknąć powtórzenia takiej sytuacji, choćby z uwagi na związane z tym uszczuplenie środków finansowych (por. uchwała 7 sędziów NSA z dnia 3 listopada 2009 r. sygn. akt II GPS 3/09; postanowienie NSA z dnia 11 maja 2012 r. sygn. akt I OZ 328/12). Przy rozstrzygnięciu wniosku o wymierzenie organowi grzywny należy wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, tj.: przyczyny niewypełnienia obowiązków, czas jaki upłynął od wniesienia skargi, oraz okoliczność czy organ przed rozpatrzeniem wniosku obowiązek wypełnił, wyjaśnił powody niedotrzymania terminu. Wymierzenie organowi grzywny ma bowiem na celu nie tylko dyscyplinowanie organu, lecz również ma stanowić sankcję - co już zostało przez Sąd podkreślone - za naruszenie podstawowego prawa jednostki do rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki. W rozpoznawanej sprawie skarga skarżącego w przedmiocie bezczynności sprawie udostępnienia informacji publicznej wpłynęła do Wojewódzkiego Szpitala Specjalistycznego w dniu 28 października 2025 r. (zob. wydruk ze śledzenia przesyłki o nr [...]), zatem 15 dniowy termin do przekazania skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami upłynął w dniu 12 listopada 2025 r. Tymczasem skarga wraz odpowiedzią na skargę i aktami, jak wynika z akt sprawy o sygn. akt III SAB/Gd 509/25 (pod tą sygnaturą zarejestrowano skargę skarżącego na bezczynność Wojewódzkiego Szpitala Specjalistycznego w sprawie udostępnienia informacji publicznej) została przekazana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku w dniu 27 listopada 2025 r., zatem z uchybieniem ustawowego terminu określonego w 21 pkt 1 u.d.i.p. Mając na uwadze opisane wyżej okoliczności, Sąd uznał wniosek skarżącego za uzasadniony i wymierzył Wojewódzkiemu Szpitalowi Specjalistycznemu grzywnę w wysokości 200 zł. Określając wysokość grzywny w rozpoznawanej sprawie Sąd miał na względzie charakter sprawy będący przedmiotem skargi, okres uchybienia terminowi przekazania skargi, jak również fakt, że skarga wraz z odpowiedzią na skargę i aktami została przekazana w terminie wskazanym w art. 54 § 2 p.p.s.a., co może sugerować, że Wojewódzki Szpital Specjalistyczny nie zdawał sobie sprawy ze skróconego (15 dniowego) terminu przekazania skargi na bezczynność w sprawie udzielenia informacji publicznej wynikającej ze szczególnej regulacji wskazanej w art. art. 21 pkt 1 u.d.i.p. W ocenie Sądu, grzywna w określonej wysokości pozwala na osiągnięcie celów, dla których środek ten został przewidziany. Zdaniem Sądu sam fakt wymierzenia grzywny powinien stanowić dla Wojewódzkiego Szpitala Specjalistycznego wystarczający środek prewencyjny. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 21 pkt 1 u.d.i.p. orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia. O kosztach postępowania Sąd orzekł w pkt 2 sentencji postanowienia na podstawie art. 200 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a. i art. 205 § 1 p.p.s.a., zasadzając od Wojewódzkiego Szpitala Specjalistycznego na rzecz skarżącego zwrot kwoty 100 zł tytułem uiszczonego wpisu od wniosku.