III SO/Gd 24/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Felicja Kajut, , , po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy wniosku C. W. w przedmiocie wymierzenia Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych grzywny z powodu nieprzekazania skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę p o s t a n a w i a odrzucić zażalenie. W piśmie z dnia 13 października 2010 r. C. W. wniósł o przyznanie prawa pomocy przez ustanowienie adwokata, który reprezentowałby skarżącego w toczącej się przed tutejszym Sądem sprawie w przedmiocie wymierzenia Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych grzywny z powodu nieprzekazania skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. W związku z zarządzeniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 25 października 2010 r. wnioskodawcy doręczono w dniu 9 listopada 2010 r. formularz PPF celem jego wypełnienia i nadesłania do sądu w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Wnioskodawca w dniu 16 listopada 2010 r. ( data stempla pocztowego) wniósł zażalenie na " doręczenie formularza PPF" podnosząc w nim, że nowy formularz jest zbędny, bowiem już raz wypełnił formularz PPF z datą 10 czerwca 2009 r. i jak stwierdził "rozprzestrzenił" go na wszystkie swoje sprawy sądowe prowadzone przez tutejszy Sąd. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Z dyspozycji przepisu art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) wynika, iż zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia skatalogowane we wskazanym przepisie. W art. 194 § 1 powołanej ustawy zawarto w drodze enumeracji pozytywnej rodzaje postanowień, na które przysługuje zażalenie. Wskazać przy tym należy, iż wyliczenie to nie jest wyczerpujące i uzupełniają je inne przepisy tej ustawy przy okazji regulowania określonych sytuacji procesowych. W myśl art. 198 powołanej ustawy przepisy dotyczące postanowień stosuje się odpowiednio do zażaleń na zarządzenia przewodniczącego, jeśli ustawa przewiduje wniesienie zażalenia. "Odpowiednie" zastosowanie tych przepisów może mieć miejsce tylko w odniesieniu do zarządzeń wskazanych w ustawie jako zaskarżalnych zażaleniem. Doręczenie wnioskodawcy druku PPF nastąpiło na skutek wykonania zarządzenia referendarza sądowego z dnia 25 października 2010 r. i tego rodzaju zarządzenie bądź czynność podjęta w jego wyniku nie zostały wymienione w zawartym w art. 194 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi katalogu orzeczeń podlegających zaskarżeniu, wniesienia zażalenia na tego rodzaju zarządzenie czy czynność nie przewiduje również żaden inny przepis powołanej ustawy. Stwierdzić ponadto trzeba, że zarządzenie to nie stanowi również zarządzenia o jakim mowa w art. 220 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie jest więc zaskarżalne na podstawie art. 227 § 1 powołanej ustawy. Na marginesie podnieść należy, że ustawodawca wprowadził wymóg składania wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu ( art. 252 § 2 p.p.s.a.) i strona składająca kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy nie jest z tego obowiązku zwolniona. Tym samym każdy kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy musi zostać złożony na urzędowym formularzu PPF, jest to bowiem warunkiem jego merytorycznego rozpoznania. Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uznając zażalenie skarżącego za niedopuszczalne, na podstawie art. 194 § 1 a contrario w zw. z art. 198 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji postanowienia.