III SO/Gd 24/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Dominiak po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Fundacji "I." z siedzibą w W. w przedmiocie wymierzenia Dyrektorowi Okręgowej Komisji Egzaminacyjnej w Gdańsku grzywny z powodu nieprzekazania skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy postanawia: 1. wymierzyć Dyrektorowi Okręgowej Komisji Egzaminacyjnej w Gdańsku grzywnę w wysokości 500 ( pięćset ) złotych, 2. zasądzić od Dyrektora Okręgowej Komisji Egzaminacyjnej w Gdańsku na rzecz Fundacji "I." z siedzibą w W. kwotę 100 ( sto ) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Wnioskiem z dnia 30 grudnia 2025 r. Fundacja "I." z siedzibą w W. (dalej jako "skarżąca") zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku o wymierzenie Dyrektorowi Okręgowej Komisji Egzaminacyjnej w Gdańsku ( dalej "organ") grzywny w wysokości 500 zł za nieprzekazanie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku jej skargi , która wpłynęła do organu w dniu 30 listopada 2025 r. Skarga dotyczyła bezczynności organu w sprawie udostępnienia informacji publicznej. Do dnia sporządzenia wniosku organ nie przekazał skargi z aktami sprawy sądowi. Organ w dniu 13 stycznia 2026 r. nadesłał do tutejszego sądu skargę skarżącej na bezczynność w przedmiocie rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej wraz z odpowiedzią na tę skargę i aktami sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Stosownie do art. 54 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( tj. Dz. U. z 2026 r., poz. 143, dalej jako "p.p.s.a." ), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu administracji publicznej, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ ten jest zobowiązany do przekazania skargi sądowi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy – co do zasady - w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania ( art. 54 § 2 p.p.s.a.). Jednak w niniejszej sprawie chodzi o nieprzekazanie skargi z zakresu informacji publicznej, a przepis art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej ( tj. Dz.U. z 2022 r., poz. 902, dalej jako "u.d.i.p." ) stanowi, że do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi , z tym że przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi. Zgodnie z art. 55 § 1 p.p.s.a. , w razie niezastosowania się organu do wskazanego w art. 54 § 2 p.p.s.a. obowiązku, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Z art. 154 § 6 p.p.s.a. wynika natomiast, że grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Z powyższego wynika, iż wymierzenie organowi grzywny uzależnione jest od stwierdzenia niedochowania przez organ terminu do przekazania sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę bez względu na przyczynę złożenia stosownego wniosku przez stronę (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 maja 2014 r. , sygn. akt II GZ 231/14, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Skarga wpłynęła do organu w dniu 30 listopada 2025 r. , jednak nie została przekazana do sądu w terminie 15 dni od jej otrzymania, czyli w terminie określonym przepisem art. 21 pkt 1 u.d.i.p., a dopiero w dniu 13 stycznia 2026 r. Ziściły się zatem przesłanki wymierzenia grzywny z art. 55 § 1 p.p.s.a. , bowiem przepis ten dotyczy wyłącznie niedotrzymania przez organ ustawowego terminu przekazania dokumentacji do sądu administracyjnego. Ponadto wymierzenie grzywny organowi może nastąpić w każdym przypadku nieprzekazania sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, nawet jeżeli dopełnienie tego obowiązku nastąpiło jeszcze przed rozpoznaniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny. Fakt przekazania przez organ skargi wraz z niezbędnymi dokumentami nie czyni orzekania w przedmiocie wymierzenia grzywny bezprzedmiotowym (por. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 listopada 2009 r., sygn. akt II GPS 3/09, dostępna w CBOSA, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Jak wskazano w przywołanej uchwale NSA, przedmiotowa grzywna ma charakter dyscyplinujący, represyjny i prewencyjny. Zgodnie z art. 55 § 1 p.p.s.a. , sąd nie jest związany wnioskiem skarżącego o wymierzenie organowi grzywny, na co wskazuje zwrot ", sąd ( ...) może orzec o wymierzeniu (...) grzywny". W niniejszej sprawie, zdaniem Sądu, wymierzenie organowi grzywny jest uzasadnione. Zgodnie z Komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 9 lutego 2026 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2025 r., przeciętne wynagrodzenie w gospodarce narodowej w 2025 r. wyniosło 8 903,56 zł. Wymierzenie organowi grzywny w najwyższej możliwej wysokości ( dziesięciokrotność) nie ma jednak uzasadnienia w okolicznościach niniejszej sprawy. Należy mieć na uwadze , że choć organ przekroczył wskazany w ustawie termin, to jednak przekazał skargę wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi do sądu przed rozpatrzeniem przedmiotowego wniosku. W tej sytuacji w niniejszej sprawie grzywna nie może mieć charakteru dyscyplinującego, skoro organ wykonał już obowiązek, nałożony nań ustawą. W tym stanie rzeczy, w ocenie Sądu, wymierzenie organowi grzywny w wysokości 500 zł spełni swą rolę represyjną i prewencyjną. Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 55 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 21 pkt 1 u.d.i.p. i w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a., Sąd wymierzył organowi grzywnę w wysokości 500 zł. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 64 § 3 w zw. z art. 200 i 205 § 1 p.p.s.a.