III SO/Gd 29/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alina Dominiak po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku J. P. w przedmiocie ustalenia błędu w informacji z ewidencji gruntów i budynków i jego skutków prawnych postanawia odrzucić wniosek. Pismem z dnia 18 listopada 2009 r., zatytułowanym "pozew", J. P. wniósł o ustalenie, że zdarzeniem wywołującym błąd przy nabyciu działki było podanie błędnej informacji z ewidencji gruntów dotyczącej działki nr [...], w zakresie jej powierzchni, przez Urząd Miejski. Wnioskujący wyjaśnił, że w 2000 r. nabył działkę o pow. 272 m2, której powierzchnia okazała się być mniejsza o 8 m2 niż wielkość wskazana wcześniej przez Urząd Miejski na podstawie danych z ewidencji gruntów. W tej sytuacji na skutek błędnej informacji udzielonej przez Urząd Miejski nabył nieistniejącą powierzchnię gruntu. Urząd Miejski twierdzi, że zdarzeniem wywołującym błąd był dokonany w 1970 r. podział terenu, w wyniku którego wyłoniono przedmiotową działkę, zaś zdaniem wnioskującego zdarzeniem tym była błędna informacja udzielona przez Urząd Miejski. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Wskazać należy, iż pismo J. P. z dnia 18 listopada 2009 r. nie zawierające skargi na określony akt organu administracji publicznej traktować należy jako wniosek złożony w trybie art. 63 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) -dalej jako p.p.s.a. - który przewiduje, że jeżeli ustawy tak stanowią, postępowanie sądowe wszczyna się na wniosek. Do wniosków takich stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeśli ustawa nie stanowi inaczej (art. 64 § 3 p.p.s.a.). Zgodnie zaś z treścią przepisu art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne, 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Sądy administracyjne ponadto, zgodnie z art. 4 p.p.s.a., rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Żądanie wnioskodawcy nie dotyczy aktów, czynności czy spraw, wymienionych w przywołanych wyżej przepisach, podlegających kontroli sądowoadministracyjnej. W związku z powyższym wniosek skierowany do sądu administracyjnego w przedmiotowej sprawie jest niedopuszczalny. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Mając na uwadze powyższe Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.