III SO/Gd 3/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Orłowska po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. J. o przyznanie prawa pomocy w sprawie żądania wznowienia postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 8 kwietnia 2009 r. sygn. akt III SA/Gd 473/08 postanawia umorzyć postępowanie w przedmiocie udzielenia wnioskodawcy prawa pomocy. Wnioskiem z dnia 2 lutego 2010 r. J. J. zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego z urzędu celem wniesienia skargi o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 8 kwietnia 2009 r. sygn. akt III SA/Gd 473/08. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 24 lutego 2010 r. umorzono postępowanie w przedmiocie udzielenia wnioskodawcy prawa pomocy. Od powołanego orzeczenia w ustawowym terminie sprzeciw wniósł J. J., kwestionując podjęte rozstrzygnięcie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz.1270 ze zm.) – zwanej dalej P.p.s.a., w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Skuteczne wniesienie sprzeciwu przez wnioskodawcę, w myśl cytowanego przepisu powoduje utratę mocy postanowienia referendarza sądowego z dnia 24 lutego 2010 r. i konieczność rozpoznania sprawy będącej przedmiotem sprzeciwu przez Sąd. Bezspornym jest, iż w sprawie o sygn. akt III SA/Gd 473/08 prawomocnie ustanowiono dla wnioskodawcy radcę prawnego z urzędu. Orzeczenie w tym zakresie stanowiło podstawę do zwrócenia się przez Sąd do Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...] o wyznaczenie konkretnego radcy prawnego, któremu następnie wnioskodawca udzielił pełnomocnictwa do reprezentowania go w sprawie. Dodać przy tym należy, iż wniosek J. J. z dnia 2 lutego 2010 r. jest już kolejnym żądaniem przyznania prawa pomocy w tym samym przedmiocie. Postanowieniem z dnia 9 września 2009 r. sygn. akt III SO/Gd 7/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku przyznał bowiem wnioskodawcy prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz umorzył postępowanie w przedmiocie udzielenia mu prawa pomocy przez ustanowienie radcy prawnego. Kolejnym postanowieniem z dnia 8 grudnia 2009 r. sygn. akt III SO/Gd 23/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku umorzył postępowanie w przedmiocie udzielenia wnioskodawcy prawa pomocy. Wniesione przez J. J. zażalenia od tych orzeczeń zostały oddalone postanowieniami Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 października 2009 r. sygn. akt II OZ 928/09 oraz z dnia 26 stycznia 2010 r. sygn. akt II OZ 10/10. Po raz kolejny uszło uwadze wnioskodawcy, iż przepis art. 39 pkt 1 P.p.s.a. w sposób nie budzący wątpliwości wskazuje, że pełnomocnictwo ogólne obejmuje z mocy samego prawa umocowanie do wszystkich łączących się ze sprawą czynności w postępowaniu, nie wyłączając skargi o wznowienie postępowania i postępowania wywołanego jej wniesieniem. Przepis ten jednoznacznie stwierdza, iż pełnomocnictwo ogólne udzielone przez stronę daje pełnomocnikowi prawo do dokonywania wszelkich czynności w postępowaniu, nawet tych, które związane są z postępowaniem nadzwyczajnym, toczącym się w trybie wznowienia postępowania sądowego. Skoro prawomocnym postanowieniem w sprawie o sygn. akt III SA/Gd 473/08 ustanowiono dla wnioskodawcy radcę prawnego z urzędu, to udzielone przez wnioskodawcę pełnomocnictwo dla radcy prawnego, w sprawie o sygn. akt III SA/Gd 473/08 obejmuje także, z mocy prawa, postępowanie ze skargi o wznowienie postępowania w sprawie o sygn. akt III SA/Gd 473/08. Natomiast prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w tym przedmiocie zostało już wnioskodawcy przyznane postanowieniem z dnia 9 września 2009 r. sygn. akt III SO/Gd 7/09. Mając na względzie powyższe, postępowanie w przedmiocie udzielenia prawa pomocy należało umorzyć jako bezprzedmiotowe, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a.