III SO/Gd 3/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Felicja Kajut po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku G. B. w przedmiocie wymierzenia Okręgowej Komisji Lekarskiej Ministerstwa Spraw Wewnętrznych kary grzywny z powodu nieprzekazania skargi wraz z odpowiedzią na skargę oraz aktami administracyjnymi postanawia wymierzyć Okręgowej Komisji Lekarskiej Ministerstwa Spraw Wewnętrznych grzywnę w kwocie 300 ( trzysta) złotych. G. B. reprezentowany przez pełnomocnika wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z wnioskiem o wymierzenie Okręgowej Komisji Lekarskiej Ministerstwa Spraw Wewnętrznych grzywny według norm przepisanych z powodu nieprzekazania skargi wraz z odpowiedzią na skargę oraz aktami administracyjnymi w terminie 30 dni od dnia jej wniesienia. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że w dniu 15 listopada 2012 r. Okręgowa Komisja Lekarska Ministerstwa Spraw Wewnętrznych wydała orzeczenie nr [...] o niezdolności G. B. do służby w policji. W konsekwencji skarżący wniósł za pośrednictwem Okręgowej Komisji Lekarskiej Ministerstwa Spraw Wewnętrznych skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na ww. orzeczenie z dnia 15 listopada 2012 r. Na potwierdzenie powyższego do wniosku dołączono kopię zwrotnego potwierdzenia odbioru skargi przez organ. Wynika z niego, że skarga wpłynęła do organu w dniu 6 grudnia 2012 r. Do dnia złożenia wniosku o ukaranie grzywną organ nie przekazał skargi do Sądu. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku doręczono organowi odpis wniosku G. B., zobowiązując go do udzielenia odpowiedzi. W odpowiedzi na wniosek w piśmie z dnia 22 kwietnia 2013 r. Dyrektor Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej Ministerstwa Spraw Wewnętrznych w imieniu własnym oraz przewodniczącej Okręgowej Komisji Lekarskiej wniósł o jego oddalenie. Podano, że korespondencja skarżącego G. B. została zaadresowana bezpośrednio do Okręgowej Komisji Lekarskiej, a nie do organu umocowanego do jej reprezentowania, z powodu niewiedzy lekarza przewodniczącego ww. Komisji nie nadano właściwego biegu sprawie. Do pisma nie dołączono skargi G. B. oraz akt sprawy. W odpowiedzi na kolejne zarządzenie Sądu pismem z dnia 7 maja 2013 r. Dyrektor Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej Ministerstwa Spraw Wewnętrznych wskazał, że jest legitymowany do reprezentowania Okręgowej Komisji Lekarskiej w postępowaniu przed Sądem, powołując się na treść Zarządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 8 marca 2012 r. w sprawie nadania statutu Samodzielnemu Publicznemu Zakładowi Opieki Zdrowotnej Ministerstwa Spraw Wewnętrznych. Do pisma dołączono skargę G. B. oraz akta sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W myśl art. 54 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi; organ zaś zobligowany jest przekazać skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Niezastosowanie się do powyższego obowiązku uzasadniać może wymierzenie organowi przez sąd, na wniosek skarżącego, w trybie art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 ww. aktu normatywnego grzywny w wysokości do dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Zgodnie z komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 11 lutego 2013r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2012r., przeciętne wynagrodzenie miesięczne w gospodarce narodowej w roku poprzednim wyniosło 3521,67 zł. Wskazać należy, że wyłączną materialnoprawną przesłanką wymierzenia grzywny jest niewypełnienie przez organ obowiązków inicjowanych wniesieniem skargi do sądu administracyjnego. Co istotne, kwestia wymierzenia grzywny pozostawiona została uznaniu Sądu, który "może orzec o wymierzeniu organowi grzywny". Jak wskazuje się w piśmiennictwie (por. T. Woś [w:] T. Woś (red.), H. Knysiak – Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 259) taka regulacja oznacza, że sąd administracyjny podejmując rozstrzygnięcie w przedmiotowej kwestii powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc m.in. przyczyny niewypełnienia przez organ przypisanych obowiązków, czas jaki upłynął od wniesienia skargi oraz to czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie grzywny organ swoim obowiązkom uczynił zadość. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy wskazać, że z akt sprawy tut. Sądu wynika, że przedmiotowa skarga wpłynęła do organu w dniu 6 grudnia 2012 r., co wynika z dołączonej przez skarżącego do wniosku kserokopii zwrotnego potwierdzenia odbioru skargi przez organ. Zatem termin przekazania Sądowi skargi wraz z aktami sprawy upłynął w dniu 7 stycznia 2013r., zaś organ przesłał ją dopiero w dniu 7 maja 2013 r., dołączając ją do pisma będącego odpowiedzią na kolejne wezwanie Sądu z dnia 25 kwietnia 2013 r. Analiza zgromadzonych w sprawie dokumentów prowadzi do konkluzji, że skarga wraz z odpowiedzią na skargę nie została przekazana do sądu, mimo bezwzględnego obowiązku zakreślonego w art. 54 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarżący prawidłowo bowiem wniósł w dniu 4 grudnia 2012 r. skargę wyraźnie wskazując, że kieruje ją do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku i obowiązkiem organu było przekazanie jej do tutejszego Sądu, gdyż ocena w zakresie merytorycznym należy do kognicji sądu administracyjnego. Odnosząc się do przestawionych w piśmie z dnia 22 kwietnia 2013 r. przyczyn nieprzesłania skargi do Sądu we właściwym terminie należy zauważyć, że nie można ich uznać za usprawiedliwienie znacznego opóźnienia wykonania obowiązku, o którym mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a. Za taką bowiem nie sposób uznać braku prawidłowej organizacji w przekazywaniu dokumentów w organie, czy niewiedzę przewodniczącego Komisji. Odnosząc się do zawartego w piśmie z dnia 22 kwietnia 2013 r. stwierdzenia, że skarżący błędnie określił organ uprawniony do występowania w sprawie i skierował korespondencję bezpośrednio do Okręgowej Komisji Lekarskiej, a nie do organu umocowanego do jej reprezentowania, należy zauważyć, że organem wydającym zaskarżone orzeczenie była Okręgowa Komisja Lekarska Ministerstwa Spraw Wewnętrznych. Tym samym, zgodnie z treścią art. 54 § 1 p.p.s.a., prawidłowo G. B. złożył skargę do Sądu za pośrednictwem tego organu. Nie ma wobec powyższego znaczenia fakt, że organ ten działa w ramach Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej Ministerstwa Spraw Wewnętrznych w G. Z powyższych względów Sąd, uznając argumenty podniesione we wniosku o wymierzenie grzywny za zasadne, jak również mając na uwadze wszystkie okoliczności sprawy, na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 cytowanej ustawy wymierzył organowi grzywnę w kwocie 300 złotych uznając, że jest ona adekwatna do stopnia winy organu w niewykonaniu ciążącego na nim obowiązku, jak również, że zdyscyplinuje organ do przestrzegania swoich obowiązków w postępowaniu sądowoadministracyjnym.