III SO/Gd 5/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Kowalik – Grzanka po rozpoznaniu w dniu 21 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Z. K.– R. w przedmiocie mandatu karnego postanawia: odrzucić wniosek. Wnioskiem, który wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku w dniu 23 czerwca 2014 r. Z. K. – R. zwrócił się o umorzenie mandatu karnego seria [...] nr [...] nałożonego na ww. przez funkcjonariusza Policji w dniu 4 marca 2014 r. Z. K. – R. wniósł ponadto o umorzenie grzywny nałożonej ww. mandatem oraz o odstąpienie od dochodzenia przedmiotowej grzywny w postępowaniu egzekucyjnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zakres kontroli działalności administracji publicznej sprawowanej przez sądy administracyjne został określony wprost w art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.). W świetle tych przepisów sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W myśl art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 – 4a. Ponadto, zgodnie z art. 63 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jeżeli ustawy szczególne tak stanowią, postępowanie sądowe wszczyna się na wniosek. Do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej (art. 64 § 3 ww. ustawy). Z ww. przepisów wynika wprost, że właściwość sądów administracyjnych nie została określona za pomocą klauzuli generalnej. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje bowiem orzekanie w sprawach ściśle przez ustawę określonych. Należy w związku z tym wskazać, że sąd administracyjny nie ma kompetencji w przedmiocie umarzania mandatów karnych czy umarzania grzywien nałożonych takimi mandatami. Sąd administracyjny nie jest również uprawniony do rozpoznawania wniosków o odstąpienie od dochodzenia grzywny w postępowaniu egzekucyjnym. Uprawnienia takie nie wynikają bowiem z ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jak i z innych aktów prawnych, w tym z ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. – Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r., poz. 395 ze zm.). Tym samym sprawa zainicjowana ww. wnioskiem nie podlega właściwości sądu administracyjnego, co uzasadnia jego odrzucenie w oparciu o treść art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 64 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W reasumpcji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił złożony wniosek, o czym orzeczono jak w sentencji postanowienia.