III SO/Gd 6/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Dominiak po rozpoznaniu w dniu 16 lipca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku O. M. w przedmiocie wymierzenia Wojewodzie [...] grzywny z powodu nieprzekazania skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy postanawia 1. wymierzyć Wojewodzie [...] grzywnę w kwocie 1.500 ( jeden tysiąc pięćset ) złotych, 2. zasądzić od Wojewody [...] na rzecz O. M. kwotę 100 ( sto ) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Wnioskiem z dnia 1 czerwca 2021 r. ( data stempla pocztowego) O. M. - powołując art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku o ukaranie Wojewody [...] grzywną za nieprzekazanie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku jej skargi - z aktami sprawy- wniesionej w dniu 8 września 2020 r. na bezczynność tego organu w sprawie dotyczącej udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała, że do dnia sporządzenia wniosku nie otrzymała żadnej informacji o przekazaniu skargi do sądu, a uzyskanie jakiejkolwiek informacji na ten temat okazało się niemożliwe. W jej ocenie okoliczność taka jest nie do zaakceptowania. Podała ponadto, że organ dopiero w maju 2021 r. przekazał do Dyrektora Departamentu Legalizacji Pobytu Urzędu do Spraw Cudzoziemców jej ponaglenie z dnia 6 września 2020 r. , co potwierdza pismo organu z dnia 6 maja 2021 r., które dołączyła do wniosku. Zarządzeniem z dnia 10 czerwca 2021 r. , wezwano Wojewodę [...] do złożenia odpowiedzi na wniosek w terminie 7 dni. Wniosek skarżącej wraz z powyższym wezwaniem doręczono Wojewodzie [...] w dniu 29 czerwca 2021 r. Wojewoda [...] nie nadesłał odpowiedzi na wniosek. Z akt sprawy wynika ponadto, że O. M. wystąpiła w dniu 1 października 2018 r. do Wojewody [...] z wnioskiem o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. W dniu 8 września 2020 r. skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku – za pośrednictwem Wojewody [...] – skargę na bezczynność Wojewody [...] w tej sprawie, a skarga ta - do dnia dzisiejszego - nie została przekazana do tutejszego sądu ( notatka urzędowa z dnia 16 lipca 2021 r.). Następnie skarżąca złożyła do tutejszego sądu przedmiotowy wniosek z dnia 1 czerwca 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Stosownie do art. 54 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( tj. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu administracji publicznej, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ ten jest zobowiązany do przekazania skargi sądowi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania ( art. 54 § 2 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 55 § 1 p.p.s.a. , w razie niezastosowania się organu do wskazanego w art. 54 § 2 p.p.s.a. obowiązku, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Z art. 154 § 6 p.p.s.a. wynika natomiast, że grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Z powyższego wynika, iż wymierzenie organowi grzywny uzależnione jest od stwierdzenia niedochowania przez organ terminu do przekazania sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę bez względu na przyczynę oraz złożenia stosownego wniosku przez stronę (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 maja 2014 r. , sygn. akt II GZ 231/14, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Skarżąca podała, że skarga z dnia 8 września 2020 r na bezczynność Wojewody [...] w sprawie dotyczącej udzielenia jej zezwolenia na pobyt czasowy i pracę wpłynęła do organu w dniu 11 września 2020 r. Wynika to także z przedłożonego przez nią wydruku doręczenia przesyłki. W takim przypadku termin do przekazania skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę upływał z dniem 12 października 2020 r. Skarga wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy nie została jednak przekazana przez organ do sądu, mimo bezwzględnego obowiązku ( "przekazuje"), zakreślonego w art. 54 § 2 p.p.s.a. Zgodnie z art. 55 § 1 p.p.s.a. , sąd nie jest związany wnioskiem skarżącego o wymierzenie organowi grzywny, na co wskazuje zwrot ", sąd ( ...) może orzec o wymierzeniu (...) grzywny". W niniejszej sprawie, zdaniem Sądu, wymierzenie Wojewodzie [...] grzywny jest uzasadnione, bowiem organ ten przez wiele miesięcy nie wykonuje obowiązku nałożonego nań przepisami prawa. Grzywna wymierzana na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. ma co prawda charakter represyjny, ale przede wszystkim dyscyplinujący. Oczywiste jest, że przekazanie sądowi skargi nie jest zależne od jej zasadności czy bezzasadności. To sąd rozpatrując skargę ocenia te okoliczności. Strona natomiast ma prawo do załatwienia jej sprawy w rozsądnym terminie. Zgodnie z obwieszczeniem Prezesa GUS z dnia 18 lutego 2021 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w 2020 r. i w drugim półroczu 2020 r. (M.P. z 2021 r., poz. 199) przeciętne wynagrodzenie miesięczne w gospodarce narodowej, pomniejszone o potrącone od ubezpieczonych składki na ubezpieczenia emerytalne, rentowe oraz chorobowe, w 2020 r. wyniosło 4512,41 zł, a w drugim półroczu 2020 r. wyniosło 4651,78 zł. W ocenie Sądu grzywna w wysokości 1500 zł wystarczająco powinna zdyscyplinować organ do działania w sposób określony w art. 54 § 2 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a., Sąd wymierzył organowi grzywnę w wysokości 1500 zł. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 64 § 3 w zw. z art. 200 i 205 § 1 p.p.s.a.