III SO/Gd 63/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Referendarz sądowy WSA Krzysztof Przasnyski po rozpoznaniu w dniu 19 lipca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. K. przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie najmu lokalu mieszkalnego postanawia: przyznać wnioskodawcy prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych. J. K. wnioskiem z dnia 25 maja 2005 r., uzupełnionym na urzędowym formularzu PPF w dniu 14 czerwca 2005 r. zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Z danych zawartych we wniosku wynika, że źródłem utrzymania skarżącej i jej małoletniego syna są dorywcze prace, świadczenia rodzinne oraz stypendium w łącznej wysokości 953 zł miesięcznie. Oświadczenie o stanie majątkowym skarżącej wskazuje, że zamieszkuje w lokalu o powierzchni 54 m2. Innego majątku, w tym innych nieruchomości, przedmiotów o wartości przekraczającej 3000 euro oraz zasobów pieniężnych (oszczędności), nie posiada. Wskazała, że z uwagi na wysokość uzyskiwanych dochodów nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych. W odpowiedzi na wezwanie Sądu z dnia 5 lipca 2005 r. skarżąca nadesłała kopie zaświadczeń: Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 17.06.2005 r., potwierdzającego, że w 2004 r. uzyskała dochód w wysokości 7346,21 zł; Powiatowego Urzędu Pracy z dnia 25.04.2005 r., z którego wynika, że od dnia 12.04.2005 r. jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. Nadto przedstawiła kartotekę świadczeń rodzinnych (zasiłku rodzinnego, dodatku z tytułu samotnego wychowywania dziecka oraz dojazdu dziecka z miejsca zamieszkania do miejscowości, w której znajduje się siedziba szkoły) wypłacanych jej przez Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej Miesięczna wysokość tych świadczeń od stycznia 2005 r. wynosi 253 zł. Z nadesłanych kopii dowodów uiszczenia należności za energię elektryczną (z dnia 20.05.2005 r.) oraz czynsz (z dnia 14.07.2005 r.) wynika, że ich suma wyniosła 137,26 zł. W dodatkowym oświadczeniu z dnia 12.07.2005 r. J. K. podała, m.in., że nie posiada jakichkolwiek rachunków bankowych; oprócz niej oraz syna, w zajmowanym lokalu mieszka także matka oraz siostra, które nie przekazują środków na utrzymanie mieszkania. Matka otrzymuje emeryturę, której wysokość nie jest skarżącej znana. Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym następuje gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wskazane przepisy stanowią odstępstwo od generalnej zasady ponoszenia kosztów postępowania sądowoadministracyjnego zawartej w art. 199 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zatem rzeczą wnioskodawcy jako zainteresowanego jest wykazanie, iż jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, że uzasadnia wyjątkowe traktowanie, o którym mowa w przytoczonych przepisach. Tym samym to na nim spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie sądu w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione. Biorąc pod uwagę zawarte we wniosku oraz nadesłanych dokumentach dane odzwierciedlające aktualną sytuację majątkową skarżącej, Sąd uznał, że wykazała ona, iż bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych związanych z niniejszą sprawą. Tym samym spełnia ustawowe przesłanki przyznania prawa pomocy w tym zakresie. Z tych względów Sąd, na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.