SA/Gd 130/94

WyrokWSA w Gdańsku1994-11-09

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wykaz miejsc odosobnienia sporządzony w trybie art. 8 ust. 1 pkt 2 ustawy o kombatantach stanowi szczególny środek dowodowy, a jego zmiana może nastąpić wyłącznie w tym samym trybie?
Ratio decidendi
Wykaz miejsc odosobnienia sporządzony w trybie art. 8 ust. 1 pkt 2 ustawy o kombatantach jest szczególnym środkiem dowodowym, przeciwko któremu nie można prowadzić żadnych dowodów. Zmiana tego wykazu może nastąpić wyłącznie w tym samym trybie, w jakim został sporządzony, co wymaga zasięgnięcia opinii Głównej Komisji Badania Zbrodni Przeciwko Narodowi Polskiemu - Instytutu Pamięci Narodowej. Ramy czasowe istnienia tych miejsc muszą być określone w tym samym trybie, a nie za pomocą innych dowodów z publikacji historycznych.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła wykazu miejsc odosobnienia odpowiadających warunkom określonym w art. 4 ust. 1 pkt 1 lit. "b" ustawy o kombatantach, sporządzonego w trybie art. 8 ust. 1 pkt 2 tej ustawy. Strona kwestionowała możliwość ustalenia ram czasowych istnienia tych miejsc za pomocą innych dowodów niż te wynikające z oficjalnego wykazu.
Rozstrzygnięcie
Utrzymanie w mocy ustaleń dotyczących wykazu miejsc odosobnienia jako szczególnego środka dowodowego i sposobu jego zmiany.

Pełny tekst orzeczenia

1. Wykaz miejsc odosobnienia odpowiadających warunkom określonym w art. 4 ust. 1 pkt 1 lit. "b" ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego /Dz.U. nr 17 poz. 75 ze zm./ sporządzony w trybie art. 8 ust. 1 pkt 2 tej ustawy, jest szczególnym środkiem dowodowym. Przeciwko ustaleniom pozytywnym, płynącym z tego wykazu nie można prowadzić żadnych dowodów, a zmiana wykazu może nastąpić wyłącznie w tym samym trybie, w jakim został on sporządzony /zostały określone miejsca odosobnienia/, a więc po zasięgnięciu opinii Głównej Komisji Badania Zbrodni Przeciwko Narodowi Polskiemu - Instytutu Pamięci Narodowej. 2. Ramy czasowe istnienia miejsc odosobnienia określonych przez Kierownika Urzędu w trybie art. 8 ust. 1 pkt 2 przedmiotowej ustawy, muszą być określone w tym samym trybie, nie zaś innymi dowodami czerpanymi z publikacji historycznych.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło