I SA/Gl 1/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Karpińska (spr.), Sędzia NSA Krzysztof Stanik, Asesor WSA Krzysztof Targoński, Protokolant Katarzyna Orzoł, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 marca 2004 r. przy udziale – sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. w R. na decyzję Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości podatku od towarów i usług. - uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Inspektora Kontroli Skarbowej z dnia [...] r. nr [...], - zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w K. na rzecz strony skarżącej kwotę [...] zł (słownie: [...] złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego, - określa, że uchylone decyzje nie mogą być wykonane. Zaskarżoną decyzją Izba Skarbowa w K., po rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez "A" Sp. z o.o. w R., utrzymała w mocy decyzję Inspektora Kontroli Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie określenia za [...] 1999 r. nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny miesiąc w kwocie [...] zł. W podstawie prawnej rozstrzygnięcia powołała art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.) oraz art. 26 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej (Dz. U. z 1999 r. Nr 54, poz. 572 ze zm.). Przedstawiając stan faktyczny podała, iż Inspektor Kontroli Skarbowej stwierdził nieprawidłowe rozliczenie podatku od towarów i usług za [...] 1999 r., ponieważ Spółka w deklaracji wykazała nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym z przeniesioną ze [...] 1999 r., wykazaną w korekcie deklaracji za ten miesiąc, natomiast kwestię wysokości zobowiązania za [...]1999 r. rozstrzygnął Urząd Skarbowy w R. decyzją z dnia [...] r. nr [...], określając zobowiązanie podatkowe w kwocie [...] zł. Tym samym organ podatkowy uznał, iż podatnik zawyżył za [...] 1999 r. kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny miesiąc na skutek wykazania kwoty do przeniesienia z poprzedniego miesiąca tj. ze [...] 1999 r. W odwołaniu skarżąca Spółka wniosła o uchylenie decyzji, wskazując, że decyzja ta jest spowodowana wyłącznie wydaniem decyzji przez Urząd Skarbowy w R. określającej zobowiązanie podatkowe za [...] 1999 r. Zakwestionowała przy tym prawidłowość wydanej decyzji za [...] 1999 r. Organ odwoławczy nie uznał argumentów odwołania i zaskarżoną decyzją utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu podał, iż nie mogą być rozpatrywane w tym postępowaniu, a decyzja organu pierwszej instancji, na skutek uchybienia terminu do wniesienia odwołania – stała się decyzją ostateczną. Końcowo podkreślił, iż decyzja Inspektora Kontroli Skarbowej dotycząca rozliczenia podatku od towarów i usług za [...] 1999 r. stanowi wyłącznie techniczną korektę rozliczenia podatkowego wobec nie uznania kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za [...] 1999 r. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżąca Spółka wniosła o uchylenie decyzji organu odwoławczego, z powodu naruszenia przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy. Przyznała przy tym, iż decyzja Inspektora Kontroli Skarbowej miała wyłącznie charakter techniczny, jednak Izba Skarbowa miała obowiązek rozpatrzyć argumenty wskazujące na bezpodstawność decyzji Urzędu Skarbowego wydanej za [...] 1999 r. Następnie przedstawiła okoliczności faktyczne związane postępowaniem odwoławczym i zaakcentowała, iż na postanowienie w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji dotyczącej [...] 1999 r. została wniesiona skarga do Naczelnego Sądu Administracyjnego, co – w ocenie strony – winno skutkować zawieszeniem postępowania odwoławczego w sprawie dotyczącej [...] 1999 r. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji. Na rozprawie w dniu 27 lutego 2003 r. pełnomocnik organu odwoławczego oświadczyła, iż nie jest jej znany przebieg dalszego postępowania w sprawie oraz zaakcentowała znaczenie decyzji wymiarowej za [...] 1999 r. Przedstawiciel strony skarżącej nie był obecny. W tym stanie rzeczy Sąd, postanowieniem z dnia 27 lutego 2003 r. sygn. akt I SA/Ka 138/02, zawiesił postępowanie sądowe do czasu rozstrzygnięcia sprawy wymiaru podatku za styczeń 1999 r. Pismem z dnia [...] 2003 r. Izba Skarbowa, odpowiadając na wezwanie Sądu, poinformowała, iż w wyniku rozpatrzenia odwołania "A" Sp. z o.o. w R. od decyzji Urzędu Skarbowego w R. z dnia [...] r. nr [...] i nr [...] , wydana została decyzja z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uchylenia wymienionych decyzji organu pierwszej instancji i umorzenia postępowania w sprawie. Dodała, iż podjęcie tego rozstrzygnięcia możliwe było po zakończeniu wznowionego postępowania dotyczącego rozliczenia podatku od towarów i usług za [...] 1998 r. W tym stanie faktycznym Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 7 stycznia 2004 r. podjął zawieszone postępowanie. Na rozprawę w dniu 3 marca 2004 r. przedstawiciel skarżącej Spółki nie przybył, a pełnomocnik organu odwoławczego podtrzymał dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny po rozpoznaniu sprawy wywiódł, co następuje: Skarga jest uzasadniona, w związku z czym zaskarżoną decyzję należało uchylić. Przystępując do oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji w pierwszej kolejności wyjaśnić należy, iż mimo, że skarga została wniesiona pod rządami ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. nr 74, poz. 368 ze zm.), to jednak rozpoznać należało ją w oparciu o przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270). Konsekwencja taka wynika z przepisu art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271), który stanowi, że "sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi". Przechodząc do meritum sprawy na wstępie zaakcentować trzeba, iż nie jest kwestią sporną okoliczność, iż wydane przez organy obu instancji decyzje podatkowe dotyczące rozliczenia z tytułu podatku od towarów i usług za [...] 1999 r. miały charakter wyłącznie techniczny, bowiem korygowały rozliczenie z uwagi na orzeczenie przez Urząd Skarbowy w R. o wysokości zobowiązania w tym podatku za [...] 1999 r. w miejsce zadeklarowanej przez stronę skarżącą nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na [...] 1999 r. Oczywistym więc jest, że uchylenie w postępowaniu odwoławczym decyzji Urzędu Skarbowego w R. z dnia [...] r. nr [...] orzekającej o kwocie zobowiązania z tytułu podatku od towarów i usług za [...] 1999 r. skutkowało reaktywowaniem rozliczenia Spółki z wykazanego w korekcie deklaracji VAT-7 za [...] 1999 r. (złożonej w dniu [...] 1999 r.), w której strona zadeklarowała nadwyżkę do przeniesienia w kwocie [...] zł. W tym stanie faktycznym przestała istnieć prawno-materialna podstawa do kwestionowania prawidłowości rozliczenia Spółki wynikającego z deklaracji VAT-7 za [...] 1999 r. (złożonej w dniu [...] 1999 r.), w której strona wykazała nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym ze [...] 1999 r. w wyżej wymienionej kwocie, a końcowo nadwyżkę do przeniesienia na [...] 1999 r. w kwocie [...] zł. Nie ulega zatem wątpliwości, iż zaskarżona decyzja Izby Skarbowej oraz poprzedzająca ją decyzja Inspektora Kontroli Skarbowej winny zostać wyeliminowane z obrotu prawnego, a skoro nie uczynił tego organ podatkowy w trybie art. 38 ust. 2 poprzednio obowiązującej ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym bądź po 1 stycznia 2004 r. w trybie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, to niniejsze orzeczenie Sądu jest w pełni uzasadnione. Decyzje te zostały bowiem wydane na podstawie innej decyzji, która została następnie uchylona, a okoliczność ta stanowi przesłankę do wznowienia postępowania określoną w art. 240 § 1 pkt 7 ustawy – Ordynacja podatkowa. Uwzględniając zatem całokształt okoliczności sprawy Sąd – działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. b, art. 152 oraz art. 200 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 97 § 1 powołanej wyżej ustawy Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – skargę uwzględnił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Inspektora Kontroli Skarbowej uchylił, orzekając zarazem, że decyzje te nie mogą być wykonane, jak i obciążył Dyrektora Izby Skarbowej kosztami postępowania w sprawie.