I SA/Gl 10/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Wiciak (spr.), Sędzia NSA Przemysław Dumana, Sędzia WSA Anna Tyszkiewicz- Ziętek, Protokolant Izabela Maj, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 maja 2009r. sprawy ze skargi J. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od spadków i darowizn postanawia umorzyć postępowanie sądowe. J. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w R. z dnia [...] nr [...] ustalającą wysokość zobowiązania w podatku od spadków i darowizn w kwocie [...] . Odpowiadając na skargę, organ odwoławczy w piśmie z dnia 2 stycznia 2009 r. wniósł o jej oddalenie. Na rozprawie w dniu 6 maja 2009 r. skarżący oświadczył, że cofa skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie: ppsa, skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Na mocy art. 161 § 1 pkt 1 ppsa, Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdził, iż wycofanie przez J. M. skargi nie zmierza ani do obejścia prawa, ani też nie będzie skutkowało pozostawieniem w obrocie prawnym aktu dotkniętego wadą nieważności. Z tych też względów, w oparciu o powołane wyżej przepisy, Sąd orzekł umorzeniu postępowania sądowoadministracyjnego.