I SA/Gl 1000/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Przemysław Dumana, po rozpoznaniu w dniu 12 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi A. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie podatku rolnego postanawia odrzucić skargę. Pismem procesowym z dnia 21 września 2012 r. skarżący wystąpił do Sądu z wnioskiem "o sporządzenie odpisów skargi" albowiem skargę sporządził tylko w jednym egzemplarzu i nie może doręczyć jej odpisów na wezwanie Sądu z dnia 27 sierpnia 2012 r. Wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy został pozostawiony bez rozpoznania zarządzeniem z dnia 7 listopada 2012 r. Zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału I WSA w Gliwicach z dnia 18 grudnia 2012 r. wezwano skarżącego do uiszczenia – w terminie 7 dni - kwoty 20 zł tytułem opłaty kancelaryjnej za odpisy skargi, wskazując w podstawie prawnej § 1 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadminsitracyjnych (Dz. U. Nr 221, poz. 2192). W wezwaniu, doręczonym skarżącemu w dniu 11 stycznia 2013 r., wskazano nadto, iż nieuiszczenie ww. należności we wskazanym terminie spowoduje pozostawienie pisma bez rozpoznania na podstawie art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. , poz. 270 ) – dalej w skrócie: P.p.s.a. Zarządzeniem z dnia 21 stycznia 2013 r. pozostawiono bez rozpoznania wniosek skarżącego w części dotyczącej sporządzenia odpisów skargi. Na zarządzenie to A. B. złożył zażalenie, które Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 26 kwietnia 2013 r., sygn. II FZ 225/13 oddalił. Zarządzeniem z dnia 1 lipca 2013 r. referendarz sądowy pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy. Termin do wniesienia sprzeciwu od powyższego zażalenia upłynął w dniu 30 lipca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga, jako pierwsze pismo strony (skarżącego) w postępowaniu sądowym, powinna czynić zadość wymaganiom formalnym określonym w art. 46 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej w skrócie P.p.s.a. Przepis art. 57 § 1 w związku z art. 47 § 1 P.p.s.a. stanowi natomiast, że do skargi należy dołączyć jej odpisy i odpisy załączników, celem doręczenia ich wszystkim stronom postępowania. Odpisami takimi mogą być uwierzytelnione fotokopie, bądź uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej. Wobec stwierdzonego braku formalnego skargi, Sąd wezwał skarżącego do jego usunięcia w wyznaczonym terminie. Nieuzupełnienie w terminie braków formalnych skargi skutkuje zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. jej odrzuceniem. W rozpoznawanej sprawie skarżący, mimo prawidłowego wezwania do wykonania opisanego obowiązku z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania powyższego oraz faktu, iż Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 26 kwietnia 2013 r., sygn. II FZ 225/13 oddalił zażalenie na pozostawienie bez rozpoznania wniosku skarżącego z dnia 21 września 2012 r. w części dotyczącej sporządzenia odpisów skargi nie nadesłał odpisów skargi. Wobec powyższego Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia