I SA/Gl 1000/12

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Piotr Łukasik po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi A. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym postanawia 1) zwolnić skarżącego od kosztów sądowych; 2) ustanowić dla skarżącego adwokata. Postanowieniem z dnia 12 sierpnia 2013 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę A. B. na decyzję wskazaną w rubrum niniejszego postanowienia. Odpis tego postanowienia doręczono skarżącemu w dniu 9 września 2013 r. W terminie do wniesienia skargi kasacyjnej, skarżący złożył do akt sprawy wniosek o przyznanie prawa pomocy, w którym zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienia adwokata. W motywach wniosku podkreślił, że jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku. Udział adwokata w niniejszym postępowaniu jest niezbędny dla wniesienia skargi kasacyjnej od ww. postanowienia Sądu z dnia 12 sierpnia 2013 r. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżący samotnie prowadzi gospodarstwo domowe i nie uzyskuje żadnych dochodów. Utrzymuje się wyłącznie z prac dorywczych w zamian za wyżywienie. W wyniku wezwania referendarza sądowego z dnia 18 października 2013 r., skarżący oświadczył (patrz pismo z dnia 18 listopada 2013 r.), że stan prawny nieruchomości, którą zajmuje jest nieuregulowany. Jego zdaniem doszło w tym względzie do sfałszowania dokumentów. Zeznał dalej, że wykonuje drobne prace dorywcze, za które otrzymuje żywność, bądź drobne wynagrodzenie, które wydatkuje dalej na uregulowanie rachunków za prąd i wodę. Z tego tytułu ponosi wydatki w kwocie 26,74 zł. Przy ww. piśmie skarżący nadesłał zaświadczenie Powiatowego Urzędu Pracy w Z. z dnia 18 listopada 2013 r., z którego wynika, że jest tam zarejestrowany jako osoba poszukująca pracy od 30 kwietnia 2012 r. Wspomnieć wypada w tym miejscu, że postanowieniem z dnia 24 września 2012 r. w sprawie o sygn. akt I SA/Gl 751/12, referendarz sądowy przyznał A. B. prawo pomocy w całości, akcentując, że skarżący nie może pokryć kosztów postępowania nawet w minimalnym zakresie. Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje: Wniosek okazał się zasadny, gdyż okoliczności dotyczące stanu majątkowego skarżącego przemawiają za przyznaniem mu prawa pomocy w zakresie całkowitym. Przyznanie prawa pomocy w tym zakresie, uzależnione jest od wykazania, że strona nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania - art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej w skrócie: "P.p.s.a."). Przyjęto w tej sprawie, że skarżący jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. Utrzymuje się wyłącznie z prac dorywczych, które ze swej natury mają charakter nieregularny i nie są dobrze opłacane. W uznaniu rozpoznającego wniosek, A.B. nie będzie w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów niniejszego postępowania, a w szczególności kosztów ustanowienia pełnomocnika z wyboru dla wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Sądu z dnia 12 sierpnia 2013 r. Jedynie na marginesie należy zaakcentować, iż nie umknęło uwadze rozpoznającego wniosek, że uzupełnienie wniosku o przyznanie prawa pomocy w następstwie wezwania referendarza z dnia 18 października 2013 r., nastąpiło po zakreślonym siedmiodniowym terminie. Okoliczność ta pozostała jednakże bez wpływu na przebieg niniejszego wpadkowego postępowania, wszak był to termin o charakterze instrukcyjnym. Nie mniej jednak należy zwrócić uwagę skarżącego, że takie zachowanie – co do zasady - wpływa na przedłużenie postępowania sądowego, co może mieć niekorzystny wpływ na jego przebieg. Reasumując, skarżący wykazał, że w jego przypadku może mieć zastosowanie instytucja prawa pomocy w zakresie całkowitym i dlatego zwolniono go od kosztów sądowych i ustanowiono dla niego adwokata. Oznacza to ni mniej ni więcej, że skarżący nie poniesienie kosztów wpisu sądowego do ewentualnej skargi kasacyjnej, ani kosztów wynagrodzenia adwokata, który tą skargę sporządzi. W tym stanie rzeczy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.