I SA/Gl 1001/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Kornacki (spr.) po rozpoznaniu w dniu 11 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia odrzucić skargę. Wydanym w pierwszej instancji postanowieniem z dnia [...], nr [...] Wójt Gminy N., będący wierzycielem, stwierdził niedopuszczalność zarzutów zobowiązanego J. S. z dnia [...] zgłoszonych w sprawie egzekucji administracyjnej dotyczącej opłaty za udostępnienie informacji publicznej a prowadzonej przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w R. na podstawie dwóch tytułów wykonawczych: z dnia [...], nr [...] oraz z dnia [...], nr [...]. Natomiast zaskarżonym w niniejszej sprawie postanowieniem z dnia [...], nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. uchyliło powyższe postanowienie wierzyciela i uznało, że zarzuty te są niezasadne. Skargę zobowiązany wniósł w dniu 20 czerwca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu. Należy bowiem mieć na względzie, że stosownie do art. 3 § 2 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu. Z powyższego wynika zatem, że niedopuszczalne jest zaskarżenie do sądu administracyjnego postanowienia wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu. Skoro więc w niniejszej sprawie skarga taka została wniesiona, to należało ją odrzucić jako niedopuszczalną na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 powołanej ustawy.