I SA/Gl 1003/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Madej, , , po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie sądowe. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Decyzją z dnia [...] nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego w B. ustalił A. C. zryczałtowany podatek dochodowy od przychodów z nieujawnionych źródeł przychodów za 2006 r. w wysokości 75 % uzyskanego dochodu w kwocie [...] zł. Po rozpatrzeniu odwołania od powyższej decyzji, Dyrektor Izby Skarbowej w K. decyzją z dnia [...]nr [...]uchylił w całości decyzję organu pierwszej instancji i orzekł o dochodzie z nieujawnionych źródeł przychodu podlegającym opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym od osób fizycznych w wysokości [...]zł oraz ustalił należny zryczałtowany podatek dochodowy od osób fizycznych w wysokości [...]zł. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] A. C. wniósł o "zmianę zaskarżonej decyzji przez umorzenie postępowania podatkowego". Odpowiadając na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Przy piśmie z dnia 6 września 2013 r. organ nadesłał kopię wydanej w dniu [...] decyzji nr [...], mocą której uchylił własną decyzję z dnia [...] nr [...], poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji z dnia [...] nr [...] i umorzył postępowanie w sprawie ustalenia A. C. zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów z nieujawnionych źródeł przychodów za 2006 r. Organ wniósł jednocześnie o umorzenie postępowania sądowego. Na rozprawie w dniu 10 września 2013 r. zgłosił się pełnomocnik skarżącego w osobie adwokata M. P., który złożył do akt sprawy pełnomocnictwo procesowe. W piśmie z dnia 14 listopada 2013 r. organ poinformował, że termin do wniesienia skargi na decyzję z dnia [...] upływa z dniem 22 listopada 2013 r., a to wobec doręczenia tej decyzji w dniu [...]. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 6 grudnia 2013 r. zwrócono się do organu o udzielenie informacji, czy na wydaną w ramach autokontroli decyzję została wniesiona skarga. Odpowiadając na wezwanie organ w piśmie z dnia 20 grudnia 2013 r. poinformował, że decyzja z dnia [...]nie została zaskarżona. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej: P.p.s.a., organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. W myśl z kolei art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli postępowanie to z innych przyczyn niż wskazane w pkt 1-2 (tj. skuteczne cofnięcie skargi, śmierć strony) tego przepisu stało się bezprzedmiotowe. Postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe "z innych przyczyn" w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. wtedy, gdy w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Taka sytuacja miała miejsce w rozpoznawanej sprawie, gdyż organ decyzją z dnia 6 września 2013 r., działając w trybie art. 54 § 3 P.p.s.a., uwzględnił w całości skargę i uchylił własną decyzję, będącą jej przedmiotem. Organ uchylił jednocześnie decyzję organu pierwszej instancji oraz umorzył postępowanie podatkowe, dotyczące opodatkowania skarżącego zryczałtowanym podatkiem dochodowym. W konsekwencji takiego działania wyeliminowano z obrotu prawnego zaskarżone do tutejszego Sądu rozstrzygnięcie. Odpadła zatem przyczyna, stanowiąca podstawę wniesienia skargi. Okoliczność ta sprawia, że postępowanie sądowoadministracyjne, zainicjowane wniesieniem skargi stało się bezprzedmiotowe, co obliguje Sąd do wydania orzeczenia o jego umorzeniu. Jednocześnie Sąd wskazuje, że w niniejszej sprawie nie orzekano o zasądzeniu od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania z uwagi na brak stosownego wniosku w tym przedmiocie. Stosownie do art. 201 § 1 P.p.s.a., w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 ustawy, skarżącemu przysługuje od organu zwrot kosztów postępowania. Zaznaczyć jednak należy, że w rozpatrywanej sprawie skarżący reprezentowany był przez pełnomocnika w osobie adwokata, który zgłosił się na rozprawie w dniu 10 września 2013 r. Pełnomocnik ten nie złożył stosownego wniosku o zwrot kosztów postępowania. Wniosku takiego nie zgłosił również sam skarżący, działający na wcześniejszym etapie postępowania bez pełnomocnika. Podkreślić należy, że jeśli postanowienie sądu o umorzeniu postępowania z uwagi na uwzględnienie przez organ skargi w ramach autokontroli zapadnie na posiedzeniu niejawnym (co ma miejsce w rozpatrywanym przypadku), sąd ma obowiązek orzec o kosztach należnych skarżącemu z urzędu, chyba że jest on reprezentowany przez adwokata lub radcę prawnego (art. 210 § 2 P.p.s.a.). W takim bowiem wypadku niezbędny jest odpowiedni wniosek, tak jak w sytuacji, gdyby orzeczenie o umorzeniu postępowania było wydawane na rozprawie (por. M. NIezgódka – Medek, Komentarz do art. 201 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wersja elektroniczna LEX 2013). Mając na uwadze powyższe ustalenia, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.