I SA/Gl 1004/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Edyta Żarkiewicz po rozpoznaniu w dniu 1 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H.S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych postanawia odrzucić skargę. Postanowieniem z dnia [...] nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K. utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. mocą którego uznano za bezzasadne zarzuty na prowadzone postępowanie egzekucyjne, zgłoszone przez pełnomocnika H.S. W dniu 30 października (data nadania) H.S., działający za pośrednictwem pełnomocnika J.M. wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na oznaczone wyżej postanowienie organu nadzoru. Skarga wpłynęła do Sądu w dniu 2 listopada 2009 r. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 3 listopada 2009r. skarga przekazana została według właściwości organowi, celem udzielenia odpowiedzi na skargę i przesłania jej Sądowi wraz z aktami sprawy. Odpowiadając na skargę, organ wniósł o jej odrzucenie, z uwagi na uchybienie terminu do wniesienia skargi. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 16 grudnia 2009r. wezwano pełnomocnika skarżącego – J.M. do usunięcia braku formalnego skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, przez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi z jednoczesnym wykazaniem, iż J.M. jest osobą uprawnioną do występowania w charakterze pełnomocnika procesowego lub też przez podpisanie skargi przez skarżącego. Przesyłka zawierająca wezwanie awizowana była dwukrotnie, tj. w dniu 28 grudnia 2009 r. oraz w dniu 4 stycznia 2010 r., następnie zaś w dniu 12 stycznia 2010 r. zwrócona została nadawcy z adnotacją "Nie podjęto w terminie". Brak formalny skargi nie został usunięty. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie: P.p.s.a, Sąd odrzuca skargę, jeżeli nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Sytuacja taka ma miejsce w rozpatrywanej sprawie, albowiem przesyłka zawierająca wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi została doręczona w sposób zastępczy pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 11 stycznia 2010 r. Jednak brak formalny skargi nie został uzupełniony w terminie. Ponadto zgodnie z art. 53 § 1 P.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 §1 P.p.s.a.). Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia (art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). W rozpatrywanej sprawie ostateczne postanowienie organu administracji zostało skutecznie doręczone stronie skarżącej w dniu 2 października 2009 r. Termin do wniesienia skargi upływał zatem dnia 2 listopada 2009 r. Wnosząc skargę, strona nie dochowała jednak przewidzianego prawem trybu zaskarżania decyzji do sądu administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi. Skarga nadana została bezpośrednio na adres Sądu dnia 30 października 2009 r. i wpłynęła do Sądu dnia 2 listopada 2009 r. W dniu 5 listopada 2009 r. przy piśmie o sygn. I KO/Gl 26/09 skargę przekazano według właściwości organowi. Z porównania dat: doręczenia stronie zaskarżonego postanowienia oraz przekazania przez Sąd skargi według właściwości organowi wynika, iż trzydziestodniowy termin przewidziany dla wniesienia skargi nie został zachowany. W przypadku bowiem wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, o zachowaniu terminu do jej wniesienia decyduje data nadania skargi przez sąd pod adresem właściwego organu administracji publicznej (T. Woś, H. Knysiak – Molczyk, M. Romańska: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, wyd. Lexis Nexis, Warszawa 2005, str. 248). Ze wskazanych wyżej powodów - na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i 3 w zw. z art. 58 § 3 P.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.