I SA/Gl 1006/14

PostanowienieWSA w Gliwicach2016-11-21

Skład orzekający: WSA Paweł Kornacki

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zażalenie na postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od innego zażalenia, które nie zostało opłacone mimo wezwania, powinno zostać odrzucone?
Ratio decidendi
Zażalenie podlega odrzuceniu jako nieopłacone, ponieważ skarżący nie uiścił należnego wpisu od zażalenia w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, zgodnie z art. 220 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Stan faktyczny
Skarżący wniósł zażalenie na postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od innego zażalenia. Przewodniczący WSA wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu od tego zażalenia. Po oddaleniu przez NSA zażalenia skarżącego na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu, skarżący został ponownie wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia pod rygorem odrzucenia zażalenia. Skarżący nie uiścił wpisu w terminie.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono zażalenie.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Kornacki (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 listopada 2016 r. sprawy ze skargi Z.W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego na 2014 r. wobec zażalenia skarżącego z dnia 31 marca 2016 r. na postanowienie z dnia 7 marca 2016 r. o odmowie przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu postanawia odrzucić zażalenie. W dniu 12 kwietnia 2016 r. Przewodniczący Wydziału I w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach wydał zarządzenie o wezwaniu skarżącego do uiszczenia wpisu od zażalenia z dnia 31 marca 2016 r., które skarżący wniósł na postanowienie z dnia 7 marca 2016 r. o odmowie przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od innego, wcześniej wniesionego zażalenia. Skarżący wniósł zażalenie na to zarządzenie, jednakże zostało ono oddalone przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 5 października 2016 r., sygn. akt II FZ 318/16. Wobec tego Przewodniczący Wydziału I w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach zarządził w dniu 17 października 2016 r. wezwać skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 12 kwietnia 2016 r. w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia zażalenia z dnia 31 marca 2016 r. Wezwanie to doręczono skarżącemu w dniu 25 października 2016 r. Wpis od zażalenia z dnia 31 marca 2016 r. dotychczas nie został uiszczony. W dniu 2 listopada 2016 r. skarżący wniósł natomiast pismo z dnia 26 października 2016 r., w którym wyraził dezaprobatę dla ostatnio wspomnianego wezwania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zażalenie z dnia 31 marca 2016 r. podlega odrzuceniu jako nieopłacone. Należy bowiem mieć na względzie, że zgodnie z art. 230 §§ 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej powoływanej jako: p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, w tym od zażalenia, pobiera się wpis. Natomiast na podstawie art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania (a jeżeli pismem tym jest zażalenie – jego odrzucenia) uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Z kolei stosownie do art. 220 § 3 p.p.s.a. zażalenie, od którego pomimo wezwania nie został uiszczony wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Jeżeli zatem w niniejszej sprawie skarżący w dniu 25 października 2016 r. otrzymał wezwanie do wykonania w terminie siedmiu dni prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od zażalenia, to kwotę należną tym tytułem powinien był zapłacić najpóźniej w środę 2 listopada 2016 r. [w myśl bowiem art. 83 § 2 p.p.s.a. jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy, a 1 listopada jest dniem ustawowo wolnym od pracy, o czym stanowi art. 1 pkt 1 lit. j) ustawy z dnia 18 stycznia 1951 r. o dniach wolnych od pracy (t. j. - Dz. U. z 2015 r., poz. 90)]. W przepisanym terminie skarżący nie uiścił wspomnianej należności. Stwierdzenie zaistnienia tej okoliczności musiało więc skutkować odrzuceniem zażalenia na podstawie wyżej powołanego art. 220 § 3 p.p.s.a. i stąd wydanie niniejszego postanowienia stało się konieczne.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło