I SA/Gl 1007/09

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Piotr Łukasik po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych w kwestii wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym postanawia zwolnić skarżącą od kosztów sądowych W ramach urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy z dnia 7 lutego 2010 r. J.W. zwróciła się do Sądu z prośbą o zwolnienie od kosztów sądowych. Argumentując wniosek oświadczyła, że jest wdową i utrzymuje się z renty po zmarłym mężu w wysokości 620,55 zł brutto. Podniosła dalej, że od dwóch lat jest chora na [...]. Skarżąca ma córkę, która jest osobą niepełnosprawną. Córka R. również pobiera rentę po ojcu w tej samej wysokości co skarżąca oraz rentę socjalną w wysokości 567,08 zł. J.W. dodała, że w chwili obecnej mieszka sama bo córka studiuje na Uniwersytecie Ekonomicznym w K. i tam przebywa w wynajętym mieszkaniu. Złożone przez skarżącą oświadczenie o stanie rodzinnym, majątku i dochodach powiela przywołane wcześniej okoliczności. Z druku PPF wynika nadto, że skarżąca posiada mieszkanie o pow. 54 m2. Pismem z dnia 16 lutego 2010 r. referendarz sądowy wezwał skarżącą do uzupełnienia wniosku poprzez nadesłanie materiałów źródłowych. W odpowiedzi skarżąca oświadczyła, że już wielokrotnie w tej sprawie opisywała przed organami skarbowymi swoją sytuacją majątkową i rodzinną. Podkreśliła dalej, że wspólne dochody w jej gospodarstwie stanowią na chwilę obecną kwotę 1650 zł. W dalszej kolejności krytycznie odniosła się do obowiązku przedstawiania dokumentów, których uzyskanie wymagałoby od niej wyjście z domu, co w chwili obecnej jest w jej przypadku niemożliwe. Zaakcentowała dalej, że pomimo licznych schorzeń jej sytuacja materialna zmusza ją do zakupu tylko części spośród przepisanych dla niej leków. Do pisma procesowego z dnia 28 lutego 2010 r. skarżąca dołączyła orzeczenie o stopniu niepełnosprawności, z którego wynika, że J.W. jest niezdolna do pracy i wymaga zaopatrzenia w przedmioty ortopedyczne i środki pomocnicze oraz korzystania z systemu środowiskowego wsparcia w samodzielnej egzystencji. Skarżąca nadesłała również dokument potwierdzający jej chorobę [...]. Wpis sądowy od skargi wynosi w tej sprawie 100 zł. Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje: Rozstrzygnięcie przedmiotowego wniosku sprowadza się do zbadania, czy w niniejszej sprawie spełniona została przesłanka wynikająca z treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej w skrócie: P.p.s.a. Stosownie bowiem do jego brzmienia, przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym – obejmującym zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości bądź w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmującym tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 cyt. ustawy) – uzależnione jest od wykazania przez nią, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zważono w tej sprawie, że wniosek skarżącej zasługuje na uwzględnienie pomimo pewnych mankamentów dowodowych. Przyczyną takiego stanu rzeczy jest przede wszystkim nadesłane przez skarżącą, w odpowiedzi na wezwanie referendarza z dnia 16 lutego 2010 r., orzeczenie o niepełnosprawności, którego – wbrew twierdzeniom J.W. – nie stwierdzono uprzednio w aktach administracyjnych tej sprawy. Odnotowane w nim wskazania mogą świadczyć o trudnościach motorycznych skarżącej, co w sposób istotny mogłoby wpłynąć na możliwość gromadzenia przez nią materiałów źródłowych. Ograniczenia w tym zakresie wynikają nadto z faktu, iż córka w chwili obecnej nie mieszka ze skarżącą i nie jest jej w stanie wyręczyć. Z tych względów przyjęto, że materiał zgromadzony w aktach sprawy w zestawieniu z oświadczeniem o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżącej jest wystarczający dla wydania rozstrzygnięcia zawartego w części dyspozytywnej niniejszego postanowienia. Uznano, że dochody skarżącej pomniejszone o zwyczajowo przyjęte opłaty związane z utrzymaniem gospodarstwa domowego nie pozwolą na wygospodarowanie środków pieniężnych na pokrycie kosztów sądowych, w tym relatywnie niskiego wpisu sądowego od skargi. W toku rozpoznania wniosku nie stracono z pola widzenia oświadczenia skarżącej, w którym zeznała, że posiadane przez nią środki finansowe reglamentują dostępność wymaganych dla niej medykamentów. Mając na uwadze wszystkie podniesione wyżej okoliczności orzeczono jak w sentencji w oparciu o przywołane wyżej przepisy, działając na podstawie art. 258 § 1 P.p.s.a. i art. 258 § 2 pkt 7 tej ustawy.