I SA/Gl 1008/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Suleja (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 7 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z.L. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych w kwestii wniosku pełnomocnika skarżącego o przyznanie wynagrodzenia tytułem nieopłaconej pomocy prawnej p o s t a n a w i a przyznać adwokatowi K.K.-C od Skarbu Państwa wynagrodzenie tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w kwocie 292,80 zł (słownie: dwieście dziewięćdziesiąt dwa złote osiemdziesiąt groszy). WSA/post.1 - sentencja postanowienia Postanowieniem z dnia 14 kwietnia 2010 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach postanowił o przyznaniu skarżącemu prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. Na tej podstawie Okręgowa Rada Adwokacka w K. wyznaczyła pełnomocnika w osobie adwokata K.K.-C. W toku rozprawy przeprowadzonej w dniu 28 września 2010 r. ustanowiony przez wskazanego wyżej adwokata pełnomocnik substytucyjny złożył wniosek "o zasądzenie na rzecz pełnomocnika ustanowionego z urzędu odpowiedniego wynagrodzenia". Jednocześnie oświadczył, że koszty tego zastępstwa procesowego nie zostały zapłacone przez stronę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie ppsa, wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). Stosownie do § 19 pkt 1 powołanego rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r. koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w jego rozdziałach 3-5, z kolei w myśl jego § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c, znajdującego się w rozdziale 5, stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnym w sprawach innych niż wymienione w dwóch wcześniejszych jednostkach redakcyjnych wynoszą 240 zł. Sprawa objęta wnioskiem zalicza się właśnie do tej kategorii. Jej przedmiot stanowi bowiem skarga na postanowienie, natomiast w § 18 ust. 1 pkt 1 lit a i b rozporządzenia mowa jest o sprawach, których przedmiot stanowią odpowiednio należność pieniężna (lit. a) oraz skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego (lit. b). Ustaloną opłatę zgodnie z § 2 ust. 3 rozporządzenia podwyższono o stawkę podatku od towarów i usług wynoszącą 22 %, tj. o kwotę 52,80 zł. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 250 ppsa w związku z § 2 ust. 3, § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c oraz § 19 pkt 1 rozporządzenia, orzeczono jak w sentencji.