I SA/Gl 1009/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Eugeniusz Christ po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 stycznia 2008 r. sprawy ze skargi L.Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 22 października 2007 r. skarżąca L.Z. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach - za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w K. - skargę na decyzję tegoż organu z dnia [...] Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w R. z dnia [...] Nr [...] określającą zobowiązanie podatkowe w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych w wysokości [...] zł. Zarządzeniem z dnia 4 grudnia 2007 r., Sąd wezwał skarżącą do usunięcia braku formalnego skargi w niniejszej sprawie poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia. Przesyłkę zawierającą wezwanie Sądu wraz z pouczeniem o skutkach jego niewykonania w terminie 7 dni o dnia doręczenia wezwania tj. odrzuceniu skargi, awizowano w dniu 13 grudnia 2007 r., na skutek nieobecności skarżącej w miejscu zamieszkania, a następnie awizowano powtórnie w dniu 21 grudnia 2007 r., również pod jej nieobecność. W dalszej kolejności, wobec nie odebrania przesyłki w terminie, Urząd Pocztowy w R. dokonał jej zwrotu do tutejszego Sądu. W związku powyższym, skuteczne doręczenie wezwania Sądu nastąpiło w dniu 28 grudnia 2007 r. (piątek), natomiast siedmiodniowy termin zakreślony dla uzupełnienia braku skargi upłynął bezskutecznie w dniu 4 stycznia 2008 r. (piątek). Skarżąca w przewidzianym terminie nie uzupełniła wskazanego braku formalnego skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Na wstępie wskazać należy, iż w myśl z art. 73 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma adresatowi, w przypadku jego nieobecności, gdy niemożliwe jest tzw. doręczenie zastępcze, pismo składa się w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy na okres siedmiu dni, licząc od dnia następnego po dniu pozostawienia zawiadomienia u Sygn. akt I SA/Gl 1009/07 adresata, natomiast zawiadomienie o tym umieszcza w skrzynce na korespondencję, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W sytuacji gdy adresat nie zgłosi się po odbiór przesyłki w powyższym terminie pocztowa placówka oddawcza sporządza powtórne zawiadomienie o możliwości jej odbioru w terminie kolejnych siedmiu dni, licząc od dnia następnego po sporządzeniu zawiadomienia. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia tego okresu. Niniejsze uregulowanie wynika z faktu stwierdzenia przez Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z dnia 28 lutego 2006 r., sygn. akt P 13/05 niezgodności powyższego artykułu z art. 2 i 45 ust. 1 Konstytucji, w zakresie, w jakim ustanawiał siedmiodniowy termin przechowywania pisma procesowego i nie wymagał ponawiania zawiadomienia adresata o złożeniu tego pisma, jak również z § 9 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 czerwca 1999 r. (Dz. U. z 1999 r., Nr 62, poz. 697 ze zm.) w związku z art. 139 § 1 Kodeksu postępowania cywilnego 17 listopada 1964 r. (Dz. U. Nr 43, poz. 296 ze zm.) Zgodnie z art. 215 P.p.s.a., w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Brak wskazania wartości przedmiotu zaskarżenia, stanowi niedochowanie wymogów formalnych pisma procesowego w rozumieniu art. 49 § 1 P.p.s.a. Taki brak formalny podlega usunięciu w sposób przewidziany w tym przepisie, a jego nie usunięcie w terminie 7 dni prowadzi – w przypadku kiedy wniesione pismo procesowe jest skargą - do jej odrzucenia zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. W niniejszej sprawie skarżąca, wezwana do uzupełnienia wskazanego wyżej braku skargi, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia, wezwanie to pozostawiła bez odpowiedzi. Wobec powyższego, w oparciu o przywołane przepisy oraz na podstawie art. 58 § 3 P.p.s.a, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.