I SA/Gl 1014/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Paweł Kornacki (spr.) po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy w sprawie ze skargi E. W., F. W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji odmawiającej umorzenia zaległości podatkowej postanawia: odrzucić skargę. Skarżący wnieśli skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach wymienioną w sentencji niniejszego orzeczenia. W imieniu skarżących skargę podpisał A.M. – pełnomocnik. Wobec powyższego na mocy zarządzenia z dnia 20 września 2018 r. wezwano wyżej wymienionego do wykazania, że może być pełnomocnikiem skarżących w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, stosownie do art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302- dalej p.p.s.a.). W dalszej kolejności wobec bezskutecznego upływu terminu do udzielenia odpowiedzi na powyższe wezwanie, na mocy zarządzenia z dnia 23 października 2018 r. uznano, iż skarżący występują w niniejszym postępowaniu sądowym samodzielnie. Jednocześnie zostali oni wezwani do usunięcia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie do uzupełnienia wskazanego braku skargi zostało skutecznie doręczone skarżącym w dniu 30 października 2018., zatem termin do jego uzupełninia upływał odpowiednio w dniu 6 listopada 2018 r. (wtorek). Tymczasem skarżący dopiero w dniu 7 listopada 2018 r. nadali w Urzędzie Pocztowym w J. podpisane przez siebie dwa egzemplarze skargi wniesionej w niniejszej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a, Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Z kolei w myśl art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Niepodpisanie skargi stanowi niedochowanie wymogów formalnych pisma procesowego w rozumieniu art. 49 § 1 p.p.s.a. Takie braki formalne podlegają usunięciu w sposób przewidziany w art. 49 § 1 p.p.s.a., a ich nie usunięcie w terminie 7 dni prowadzi - w przypadku kiedy wniesione pismo procesowe jest skargą do jej odrzucenia - zgodnie z treścią na wstępie zacytowanego przepisu. Skarżący uzupełnili brak formalny skargi z uchybieniem przewidzianego terminu, zatem bezskutecznie co powoduje, iż skargę na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. należało odrzucić. Na marginesie niniejszych rozważań godzi się wskazać, iż nawet gdyby brak formalny skargi został uzupełniony w terminie skarga i tak musiałaby zostać odrzucona z uwagi na jej niedopuszczalność. Albowiem przepis art. 52 § 1 p.p.s.a. dopuszcza wniesienie skargi do sądu administracyjnego po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Przepis ten wyraża zasadę, że postępowanie sądowoadministracyjne nie powinno zastępować postępowania administracyjnego, a więc nie może zostać wszczęte dopóki toczy się postępowanie administracyjne i strony powinny dochodzić swych praw w pierwszej kolejności w jego toku. Tak więc fakt, że skarżący nie wnieśli odwołania od decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia [...] (o czym zostali pouczeni) oznacza, że nie doszło do wyczerpania instancyjnego toku postępowania i w konsekwencji nie doszło do wydania decyzji ostatecznej, którą można zaskarżyć skargą do sądu administracyjnego.