I SA/Gl 1015/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Przemysław Dumana (spr.), Sędziowie WSA Bożena Miliczek-Ciszewska,, Bożena Pindel, Protokolant Paulina Nowak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 września 2013 r. sprawy ze skargi T.S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: umorzyć postępowanie sądowe. Decyzją oznaczoną w sentencji niniejszego postanowienia Dyrektor Izby Skarbowej w K. uchylił decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w C. przekazując do ponownego rozpoznania sprawę określenia podatku dochodowego za rok 2004. W trakcie rozprawy skarżący oświadczył, iż cofa swoją skargę z dnia 13 października 2010 roku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Postępowanie sądowo administracyjne oparte jest bezwzględnie na zasadzie skargowości. Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej "ppsa"), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie z kolei do art. 161 § 1 pkt 1 ppsa Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W omawianej sprawie skarżący na rozprawie w dniu 30 września 2013 r. cofnął skargę. Sąd uznał przy tym, że cofnięcie skargi nie zmierza ani do obejścia prawa, ani też do utrzymania w mocy aktu, który dotknięty byłby wadą nieważności. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ppsa w związku z art. 60 ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.