I SA/Gl 1025/08

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Piotr Łukasik po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. K.- Ł. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od spadków i darowizn postanawia działając z urzędu sprostować oczywistą omyłkę w postanowieniu referendarza sądowego z dnia 8 stycznia 2009 r. o przyznaniu prawa pomocy, w ten sposób, że w słownym oznaczeniu zakresu częściowego zwolnienia od kosztów sądowych, wskazanym w części dyspozytywnej orzeczenia (pkt 1), zamiast "słownie: [...] 00/100" wpisać "słownie: [...] 00/100". W dniu 8 stycznia 2009 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach – Piotr Łukasik odbył posiedzenie niejawne, na którym rozpoznano wniosek o przyznanie prawa pomocy dla B. K. - Ł. W tych ramach wydano postanowienie na mocy, którego zwolniono skarżącą od kosztów sądowych w zakresie obejmującym część każdorazowej opłaty sądowej przekraczającej kwotę [...] zł (pkt 1 sentencji). W pozostałym zakresie wniosek o przyznanie prawa pomocy został oddalony (pkt 2 sentencji). Po wydaniu rzeczonego na wstępie postanowienia ujawniono, iż na pierwszej stronie tego orzeczenia, w części sentencji określającej słownie kwotę częściowego zwolnienia od kosztów sądowych, pojawił się błąd. Granicę kwotową zwolnienia od kosztów sądowych ustalono na poziomie [...] zł. Tymczasem w oznaczeniu słownym tej kwoty wpisano "[...] 00/100" złotych. Prawidłowe oznaczenie tej kwoty winno brzmieć "[...] 00/100" złotych. Taki stan rzeczy znajduje potwierdzenie w wokandzie sporządzonej z posiedzenia niejawnego odbytego w dniu 8 stycznia 2009 r., gdzie w wyniku rozpoznania tej sprawy wpisano: 1) zwolniono skarżącą od kosztów sądowych w zakresie obejmującym część każdorazowej opłaty sądowej przekraczającej kwotę [...] zł, 2) w pozostałym zakresie wniosek oddalono." Przepis art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) – zwanej dalej P.p.s.a., mający zastosowanie do orzeczeń referendarzy sądowych na mocy art. 258 § 3 P.p.s.a. przewiduje możliwość sprostowania z urzędu niedokładności, błędów pisarskich albo rachunkowych lub też innych oczywistych omyłek. W niniejszej sprawie doszło do powstania tego rodzaju omyłki. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 156 § 1 P.p.s.a. w zw. z art. 258 § 3 tej ustawy orzeczono jak w sentencji.