I SA/Gl 1025/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Organiściak, , , po rozpoznaniu w dniu 11 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości w kwestii zażalenia z dnia 28 kwietnia 2013 r. na postanowienie z dnia 15 kwietnia 2013 r. p o s t a n a w i a odrzucić zażalenie. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Postanowieniem z dnia 15 kwietnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił zażalenie Z. W. wniesione na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 18 marca 2013 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu postanowienia z dnia 15 kwietnia 2013 r. Sąd wskazał, że zażalenie wniesione przez skarżącego jest niedopuszczalne, gdyż nie zostało sporządzone przez osobę do tego uprawnioną. Pismem z dnia 28 kwietnia 2013 r. skarżący wniósł zażalenie na postanowienie z dnia 15 kwietnia 2013 r. Jednocześnie z wniesieniem zażalenia nie został uiszczony wpis od zażalenia. Wobec powyższego zarządzeniem z dnia 9 maja 2013 r. Przewodniczący Wydziału wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia z dnia 28 kwietnia 2013 r. na postanowienie z dnia 15 kwietnia 2013 r. w kwocie [...] zł w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. Przesyłka polecona skierowana do skarżącego i zawierająca odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu została awizowana w dniu 15 maja 2013 r., a następnie wydana jej adresatowi w dniu 24 maja 2013 r. W dniu 4 czerwca 2013 r. (data nadania) skarżący wniósł zażalenie na zarządzenie z dnia 9 maja 2013 r., które postanowieniem z dnia 10 czerwca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił z uwagi na uchybienie terminu do dokonania tej czynności. W dalszej kolejności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 21 października 2013 r. odrzucił zażalenie skarżącego z dnia 23 czerwca 2013 r. wniesione na postanowienie z dnia 10 czerwca 2013 r. z uwagi na nieuiszczenie przez skarżącego wpisu od zażalenia pomimo wezwania. W piśmie z dnia 12 listopada 2013 r. skarżący zawarł zażalenie na wskazane wyżej postanowienie z dnia 21 października 2013 r. oraz wniosek o wyłączenie sędziego sprawozdawcy. Postanowieniem z dnia 7 stycznia 2014 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącego na postanowienie z dnia 21 października 2013 r. Następnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 17 lutego 2014 r. oddalił wniosek skarżącego o wyłączenie sędziego sprawozdawcy. Na to postanowienie skarżący wniósł zażalenie, które Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił postanowieniem z dnia 23 czerwca 2014 r. wobec jego nieopłacenia przez skarżącego. W konsekwencji postanowienie z dnia 17 lutego 2014 r. stało się prawomocne. Wymagany wpis sądowy od zażalenia z dnia 28 kwietnia 2013 r. nie został uiszczony do chwili obecnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej w skrócie "ppsa"), skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Taka sytuacja miała miejsce w rozpatrywanej sprawie, gdyż termin do uiszczenia wpisu od zażalenia upłynął bezskutecznie z dniem 31 maja 2013 r. Na marginesie wyjaśnić należy, że w omawianym przypadku skarżący nie został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 9 maja 2013 r., ponieważ zażalenie na to zarządzenie wniósł z uchybieniem terminu. Czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna (art. 85 ppsa). Wobec tego, skoro skarżący nie zaskarżył skutecznie wspomnianego zarządzenia, nie wniósł również o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie z obowiązku uiszczenia tego wpisu, to brak jest podstaw do powtórzenia wezwania. W związku z powyższym na podstawie art. 220 § 3 ppsa orzeczono jak w sentencji.