I SA/Gl 1026/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Machcińska (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 5 listopada 2018 r. sprawy ze skargi wniesionej przez J.D. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia odrzucić skargę. W piśmie datowanym na 23 sierpnia 2018 r. a wniesionym w dniu 24 sierpnia 2018 r. skarżąca J.D. sformułowała skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia [...], nr [...] o utrzymaniu w mocy postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego w R. z dnia [...], nr [...] o uznaniu za nieuzasadnione zarzutów, jakie zgłosiła w sprawie egzekucji, która dotyczyła zaległości w opłacie abonamentowej za okres od stycznia 2011 r. do lipca 2016 r. a była prowadzona na podstawie tytułu wykonawczego A w B. z dnia [...], nr [...]. W dniu 27 września 2018 r. Zastępca Przewodniczącego Wydziału I w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach wydał zarządzenie o wezwaniu skarżącej do: 1) uiszczenia wpisu od skargi oraz 2) uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez złożenie odpisu skargi wraz z odpisami załączników skargi dla doręczenia uczestnikowi postępowania. W wezwaniach tych zaznaczono, że należy je wykonać w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Doręczono je skarżącej w dniu 3 października 2018 r. W dniu 4 października 2018 r. uiszczono wpis od skargi. Jak dotąd nie przedłożono jednak żądanego jej odpisu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu wobec niewykonania wezwania do uzupełnienia jej braku formalnego. Należy bowiem mieć na względzie, że zgodnie z art. 32 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2018 r., poz. 1302), dalej powoływanej w skrócie: p.p.s.a., w postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej stronami są skarżący oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. W myśl natomiast art. 33 § 1 p.p.s.a. osoba, która brała udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosła skargi, jeżeli wynik postępowania sądowego dotyczy jej interesu prawnego, jest uczestnikiem tego postępowania na prawach strony. Jednocześnie niezbędne staje się odnotowanie, że do pisma strony, a więc także do skargi, należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom (art. 47 § 1 p.p.s.a.), a niespełnienie tego wymogu skutkuje niemożnością nadania skardze prawidłowego biegu (zob. uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 13/13; dostęp: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Równie istotne jest podkreślenie, że w przypadku, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej (art. 49 § 1 p.p.s.a.). Konsekwencją niewykonania takiego wezwania jest wydanie przez przewodniczącego zarządzenia o pozostawieniu pisma bez rozpoznania, co następuje na podstawie art. 49 § 2 zd. 1 p.p.s.a., a jeżeli pismem tym jest skarga, to zastosowanie ma art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym podlega ona odrzuceniu przez sąd. Analiza akt sprawy pozwala dostrzec, że w postępowaniu zakończonym wydaniem zaskarżonego postanowienia poza skarżącą brała udział również A S.A. w B. występująca w roli wierzyciela niebędącego jednocześnie organem egzekucyjnym. Oznacza to, że podmiot ten ma przymiot uczestnika niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego i w świetle powołanego art. 47 p.p.s.a. także dla niego skarżąca powinna przedłożyć odpis skargi wraz z odpisami załączników skargi, czego, pomimo wezwania, wszak nie uczyniła. Biorąc pod uwagę datę doręczenia tego wezwania, uznać trzeba, że ostatnim dniem terminu do dokonania tej czynności była środa 10 października 2018 r. Ponieważ termin ten upłynął bezskutecznie, skargę należało odrzucić, co też uczyniono na podstawie wyżej przytoczonego art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Z tych względów wydanie niniejszego orzeczenia stało się konieczne.