I SA/Gl 1027/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Karpińska, , , po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług p o s t a n a w i a odrzucić skargę; Wraz ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług skarżący R. L. reprezentowany przez radcę prawnego złożył wniosek o zwolnienie od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych. Zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 17 września 2004 r. przedmiotowy wniosek, jako złożony przez profesjonalnego pełnomocnika z naruszeniem formy określonej ustawą z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270), zwanej dalej w skrócie: p.p.s.a. pozostawiono bez rozpoznania. Od powyższego zarządzenia, doręczonego pełnomocnikowi skarżącego w dniu 27 września 2004 r. nie wniesiono sprzeciwu. W dniu 15 listopada 2004 r. wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego ( nadesłany za pośrednictwem poczty – data nadania 8 listopada 2004 r.) wypełniony przez skarżącego w dniu 12 października 2004 r. urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 3 listopada 2004 r., zawartym w piśmie z dnia 4 listopada 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wezwał stronę skarżącą ( pod rygorem odrzucenia skargi ) do uiszczenia w terminie 7 dni od daty otrzymania pisma wpisu sądowego od skargi w kwocie 19.913 złotych. Wezwanie doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 9 listopada 2004 r. W dniu 18 listopada 2004 r. wpłynęło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego ( data nadania 15 listopada 2004 r.) pismo procesowe skarżącego wraz z wypełnionym urzędowym formularzem wniosku o przyznanie prawa pomocy. W swoim piśmie skarżący, domagając się zwolnienia od wpisu sądowego od skargi, powołał się na uprzednio złożony urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy. W piśmie z dnia 15 listopada 2004 r. ( data nadania – 16 listopada 2004 r.) pełnomocnik skarżącego podał w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu, iż jego mandat powiadomił go, że w październiku 2004 r. przesłał do Sądu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy. Wobec takiej wiadomości pełnomocnik wniósł o rozpoznanie tego wniosku strony i doręczenie – przed odrzuceniem skargi – stosownego orzeczenia w tym przedmiocie. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozważył, co następuje: Na wstępie stwierdzić należy, iż w niniejszej sprawie zarządzenie referendarza sądowego z dnia 17 września 2004 r., wobec nie wniesienia sprzeciwu, odniosło skutek prawomocnego orzeczenia Sądu ( art. 259 § 3 p.p.s.a.). Oznacza to, że jako orzeczenie Sądu, wprawdzie nie rozstrzygające o istocie sporu, posiada pełny przymiot prawomocności, inaczej – wiążącą moc skonkretyzowanej i zindywidualizowanej przez Sąd normy prawnej. W konsekwencji art. 220 § 1 p.p.s.a. nałożył na Przewodniczącego Wydziału obowiązek wezwania strony skarżącej do uiszczenia należnego wpisu sądowego od skargi na zasadach ogólnych. W tym stanie rzeczy, Sąd stwierdził, że nie przerywa biegu terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi wniosek o przyznanie prawa pomocy, który został złożony po prawomocnym rozstrzygnięciu uprzednio wniesionego wniosku w tym przedmiocie. Przyjęto bowiem, że ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy, nawet dokonane w terminie określonym w wezwaniu do uiszczenia wpisu, nie może uchylić skutków prawomocności wydanego wcześniej rozstrzygnięcia i tym samym nie ma wpływu na bieg terminu określonego na podstawie art. 220 § 1 p.p.s.a. Wobec powyższego po upływie siedmiodniowego ustawowego terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, zakreślonego przez Sąd zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału wydanym po prawomocnym pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, Sąd zobowiązany jest skargę – jako nieopłaconą – odrzucić. Z przytoczonych wyżej względów Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji w oparciu o art. 220 § 3 p.p.s.a.