I SA/Gl 1029/14
PostanowienieWSA w Gliwicach2014-11-05
Skład orzekający: Anna Tyszkiewicz-Ziętek
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy postępowanie sądowoadministracyjne powinno zostać umorzone, gdy organ administracji publicznej, działając w trybie autokontroli, uwzględnił w całości skargę strony i uchylił własne postanowienie będące przedmiotem zaskarżenia?Ratio decidendi
Postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe, gdy w jego toku, a przed wydaniem wyroku, przestaje istnieć przedmiot zaskarżenia. W sytuacji, gdy organ administracji publicznej, działając w trybie autokontroli (art. 54 § 3 PPSA), uwzględnił w całości skargę i uchylił własne postanowienie, które było przedmiotem zaskarżenia, odpadła przyczyna będąca podstawą wniesienia skargi, co czyni postępowanie sądowoadministracyjne bezprzedmiotowym i uzasadnia jego umorzenie na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 PPSA.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi A Sp. z o.o. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej utrzymujące w mocy postanowienie organu I instancji w przedmiocie przedłużenia terminu zabezpieczenia należności. Dyrektor Izby Skarbowej, działając w trybie autokontroli, uwzględnił w całości skargę strony i uchylił własne postanowienie oraz postanowienie organu I instancji, umarzając postępowanie I instancji. Sąd został poinformowany przez organ, że na postanowienie wydane w ramach autokontroli nie wniesiono skargi.Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie sądowe i zasądzono od Dyrektora Izby Skarbowej w K. na rzecz strony skarżącej kwotę 240 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Tyszkiewicz-Ziętek, , , po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Sp. z o.o. w C. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie przedłużenia terminu zabezpieczenia p o s t a n a w i a 1. umorzyć postępowanie sądowe 2. zasądzić od Dyrektora Izby Skarbowej w K. na rzecz strony skarżącej kwotę 240 zł (słownie: dwieście czterdzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. WSA/post.1 - sentencja postanowienia
Postanowieniem oznaczonym w sentencji niniejszego postanowienia Dyrektor Izby Skarbowej, po rozpatrzeniu zażalenia wniesionego przez A Sp. z o.o. w C., reprezentowaną przez pełnomocnika, będącego adwokatem, utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Pierwszego [...] Urzędu Skarbowego w S. z dnia [...] r., nr [...], sprostowane postanowieniem z dnia [...]r., nr [...], w przedmiocie przedłużenia terminu zabezpieczenia należności wskazanej wyżej spółki do dnia 12 sierpnia 2014 r.
W dniu 4 sierpnia 2014 r. (data nadania) pełnomocnik strony, będący adwokatem, złożył skargę na powyższe postanowienie (omyłkowo wskazując Dyrektora Izby Celnej jako organ, który je wydał), wnosząc o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia i postanowienia wydanego w I instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Odpowiadając na skargę, Dyrektor Izby Skarbowej wskazał, że uwzględnił skargę w całości i wniósł o umorzenie postępowania sądowego. Do odpowiedzi na skargę dołączono postanowienie z dnia [...]r., nr [...], którym Dyrektor Izby Skarbowej, uwzględniając w całości skargę, uchylił w całości własne postanowienie ostateczne z dnia [...]r., a także rozpatrując zażalenie, uchylił postanowienie organu I instancji z dnia [...]r., sprostowane postanowieniem z dnia [...]r. i umorzył postępowanie I instancji w całości.
Na podstawie zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z dnia
16 października 2014 r. zwrócono się do organu o udzielenie informacji, czy na wydane w ramach autokontroli postanowienie została wniesiona skarga, czy też termin na jej wniesienie upłynął.
Odpowiadając na wezwanie organ poinformował, że do dnia 28 października 2014 r. nie została wniesiona skarga na postanowienie z dnia [...]r., nr [...], a termin do jej złożenia upłynął w dniu 13 października 2014 r. Do pisma załączono kopię zwrotnego potwierdzenia odbioru postanowienia wydanego w ramach autokontroli.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu
przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej "ppsa"), organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę
w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. W myśl
z kolei art. 161 § 1 pkt 3 ppsa, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli postępowanie to z innych przyczyn niż wskazane w pkt 1-2 (tj. skuteczne cofnięcie skargi, śmierć strony) tego przepisu stało się bezprzedmiotowe.
Postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe "z innych przyczyn" w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 ppsa wtedy, gdy w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia.
Taka sytuacja miała miejsce w rozpoznawanej sprawie, gdyż organ postanowieniem z dnia 8 września 2014 r., działając w trybie art. 54 § 3 ppsa, uwzględnił w całości skargę i uchylił własne postanowienie, będące jej przedmiotem. W konsekwencji takiego działania wyeliminowano z obrotu prawnego zaskarżone do tutejszego Sądu postanowienie z dnia 1 lipca 2014 r., a tym samym uznać należy, że odpadła przyczyna będąca podstawą wniesienia skargi. Okoliczność ta sprawia, że postępowanie sądowoadministracyjne, zainicjowane wniesieniem skargi stało się bezprzedmiotowe.
W związku z powyższym na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ppsa orzeczono jak w punkcie pierwszym sentencji postanowienia.
Stosownie z kolei do art. 201 § 1 ppsa w razie umorzenia postępowania
z przyczyny określonej w art. 54 § 3 ppsa, skarżącemu przysługuje od organu zwrot kosztów postępowania. Koszty te w niniejszej sprawie obejmują jedynie koszty zastępstwa procesowego. Ustalając wysokość tych kosztów wzięto pod uwagę treść § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (t.j. Dz.U.
z 2013 r., poz. 461), zgodnie z którym w rozpatrywanej sprawie stawka minimalna wynosi 240 zł. Wobec powyższego, działając na podstawie art. 201 § 1 ppsa
w związku z art. 54 § 3 ppsa, o kosztach Sąd orzekł jak w punkcie drugim sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło