I SA/Gl 1031/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Przemysław Dumana, , , po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. W. na postanowienie Burmistrza Miasta P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie ulgi płatniczej – umorzenia zaległości podatkowej postanawia: odrzucić skargę. Postanowieniem z dnia [...] nr [...], Burmistrz Miasta P., działając na podstawie art. 106 § 5 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 1980 r., Nr 9, poz. 26 z późn. zm.) w związku z art. 216 § 1 i 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 z późn. zm.) oraz art. 18 ust. 2 ustawy z dnia 13 listopada 2003 r. – o dochodach jednostek samorządu terytorialnego (Dz. U. z 2008 r., Nr 88, poz. 539), odmówił J. W. umorzenia zaległości z tytułu podatku od spadków i darowizn w kwocie [...] zł. Stosując się do pouczenia zawartego w powyższym postanowieniu, J. W. złożyła na nie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ppsa, sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne. Zaznaczyć należy w tym miejscu, iż zgodnie z uchwałą składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego sygn. akt II FPS 9/09, podjętą w dniu 1 marca 2010 r., postanowienie przewodniczącego zarządu jednostki samorządu terytorialnego w przedmiocie ulgi podatkowej, o którym mowa w art. 18 ust. 3 ustawy z dnia 13 listopada 2003 r. - o dochodach jednostek samorządu terytorialnego, nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny zwrócił uwagę, że takie postanowienie nie należy do grupy postanowień, wymienionych w art. 3 § 2 pkt 2 ppsa, podlegających kognicji sądów administracyjnych. Nie jest ono bowiem postanowieniem, od którego służy zażalenie, ani postanowieniem kończącym sprawę, ani też rozstrzygającym sprawę co do istoty. Nie stanowi ono ponadto aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 6 ppsa, tj. aktu organu jednostki samorządu terytorialnego podejmowanego w sprawach z zakresu administracji publicznej, innego niż akty prawa miejscowego. Końcowo zaznaczyć należy, w ślad za stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, iż możliwość zbadania legalności postanowienia przewodniczącego zarządu jednostki samorządu terytorialnego istnieje w ramach rozpoznawania skargi na decyzję dyrektora izby skarbowej, w przedmiocie zastosowania ulgi płatniczej odnośnie podatków i opłat, o których mowa jest w art. 18 ust. 2 ustawy – o dochodach jednostek samorządu terytorialnego. W związku z powyższym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa, orzeczono jak w sentencji postanowienia.