I SA/Gl 1032/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Tyszkiewicz-Ziętek, , , po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi H. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 12 czerwca 2025 r., nr SKO.FE/41.4/94/2025/7510, w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału I z dnia 12 grudnia 2025 r. skarżącego wezwano do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Takie samo wezwanie wystosowano do skarżącego w innej sprawie, która również jest rozpatrywana na dzisiejszym posiedzeniu. Jak ustalono w toku postępowania reklamacyjnego, przesyłka zawierająca odpis tego orzeczenia została – wobec niezastania osoby uprawnionej do jej odbioru pod wskazanym adresem – dwukrotnie awizowana: po raz pierwszy w dniu 19 grudnia 2025 r. i po raz drugi w dniu 30 grudnia 2025 r., po czym przesyłkę wydano w dniu 7 stycznia 2026 r. Dnia 14 stycznia 2026 r. skarżący wniósł wniosek o przyznanie prawa pomocy oraz uiścił połowę wpisu od skargi – kwotę 100 zł do obu spraw, w których wezwano go o wpisy od skarg. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, ze zm., dalej P.p.s.a.) Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata – w tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod odpowiednim rygorem uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Stosownie z kolei do art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Sytuacja taka wystąpiła w rozpatrywanej sprawie. Otóż świetle art. 73 P.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma składa się je na okres czternastu dni w placówce pocztowej (§ 1), pozostawiając dwukrotnie zawiadomienia o tym m.in. w skrzynce pocztowej (§ 2 i 3), przy czym doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia wskazanego okresu (§ 4). W konsekwencji uznać należy, że doręczenie wezwania skarżącemu nastąpiło z dniem 2 stycznia 2026 r., a co za tym idzie, że termin do jego wykonania upłynął z dniem 9 stycznia 2026 r. (piątek), podczas gdy skarżący ustosunkował się do niego dopiero w dniu 14 stycznia 2026 r. Oznacza to, że uiszczenie części wpisu oraz złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy, jako czynności spóźnione, pozostają w rozpatrywanej materii bez znaczenia. Wydanie przez Pocztę przesyłki w dniu 7 stycznia 2025 r. (tj. po upływie okresu 14 dni od dnia pierwszego jej awizowania) jest pozbawione przy tym znaczenia prawnego i z uwagi na regulacje zawarte w art. 73 P.p.s.a. nie może skutkować uznaniem, iż przesyłkę doręczono w tymże dniu (tak np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 lutego 2016 r., sygn. akt II FSK 1761/15, LEX nr 2036442). Niemniej negatywne konsekwencje uchybienia terminowi może znieść ewentualne przywrócenie terminu orzeczone na wniosek złożony przez stronę. Wraz z upływem terminu do wykonania wezwania uprawomocniło się też zarządzenie, na podstawie którego wezwanie wystosowano. Zarządzenie powołało § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r., poz. 535). Przepis ten stanowi, że wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym wynosi 100 zł. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.