I SA/Gl 1033/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Przemysław Dumana, Sędzia NSA Marek Kołaczek, Asesor WSA Barbara Orzepowska-Kyć (sprawozdawca), Protokolant Anna Charchuła, po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi A. G. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług uchyla zaskarżone postanowienie Dyrektor Izby Skarbowej w K. postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] stwierdził, że odwołanie wniesione przez pełnomocnika A. G. od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w C. z dnia [...] r., nr [...],[...],[...],[...] w zakresie podatku od towarów i usług za miesiące od [...] do l[...] 2003 r. zostało wniesione z uchybieniem ustawowego terminu. W podstawie prawnej powołał art. 228 § 1 pkt 2 w związku z art. 223 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz. 926 ze zm.) W uzasadnieniu przedstawił przebieg postępowania administracyjnego oraz argumentację prawną. W ramach tych wyjaśnił, że Naczelnik Urzędu Skarbowego w C. zaskarżonymi decyzjami z dnia [...] r. określił dla strony zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług oraz różnicę w podatku od towarów i usług podlegającą zwrotowi na rachunek bankowy podatnika i do przeniesienia na następny miesiąc. Decyzje te zostały skutecznie doręczone na adres pełnomocnika strony i odebrane przez pełnoletniego domownika, M. G. – matkę pełnomocnika w dniu [...] 2004 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru. Zatem termin do złożenia odwołania minął w dniu [...] 2004 r. Z kolei odwołanie zostało przesłane za pośrednictwem Urzędu Pocztowego w dniu [...] 2004 r. W tym stanie rzeczy zaskarżonym postanowieniem Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził, że odwołanie z dnia [...] 2004 r. wniesione przez pełnomocnika skarżącej A. G., zostało wniesione z uchybieniem ustawowego terminu przewidzianego do jego wniesienia . W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego pełnomocnik strony skarżącej wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz o zasądzenie kosztów postępowania na rzecz skarżącej według norm przepisanych. Zarzucił naruszenie przepisów postępowania tj. art. art. 228 § 1 pkt 2 w związku z art. 223 § 2 pkt 1 ustawy Ordynacja podatkowa, co miało istotny wpływ na wynik sprawy. Wskazał, że wraz z odwołaniem złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia odwołania argumentując, że przed otrzymaniem decyzji w trakcie biegu terminu do złożenia odwołania oraz po upływie tego terminu był złożony ciężką chorobą [...] oraz był poddany [...]. Te okoliczności spowodowały, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie. Podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie, akcentując, że odwołanie od decyzji pierwszoinstancyjnych zostało złożone z uchybieniem ustawowego terminu. Wskazał, że odpowiedź na zarzuty skargi dotyczące odmowy przywrócenia terminu do złożenia odwołania zawarto w odpowiedzi na skargę, złożoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług w kwestii przywrócenia terminu do złożenia odwołania od decyzji pierwszoinstancyjnych. W piśmie procesowym z [...] 2005 r. strona skarżąca poinformowała Sąd, że jej pełnomocnik A. G. zmarł [...] 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: skarga musiała zostać uwzględniona z tej przyczyny, że wyrokiem tutejszego Sądu z dnia 26 kwietnia 2006 r. w sprawie o sygn. akt I SA/Gl 1034/05 uchylone zostało postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. Nr. [...] o odmowie przywrócenia uchybionego terminu do wniesienia odwołania od wymienionych na wstępie decyzji. Tym samym, skoro postanowienie to zostało wyeliminowane z obrotu prawnego i przywrócenie terminu do wniesienia odwołania dalej pozostaje kwestią otwartą, to takie samo rozstrzygniecie musiało zapaść w rozpoznawanej sprawie. Między tymi postępowaniami zachodzi bowiem ścisły związek sprowadzający się do tego, że w razie wniesienia odwołania z uchybieniem terminu oraz prośby o jego przywrócenie, postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania, organ odwoławczy wydać może, po ostatecznym rozpatrzeniu wniesionej przez stronę prośby o przywrócenie terminu. Jest tak dlatego, że w przypadku wydania postanowienia o przywróceniu terminu niedopuszczalnym staje się wydanie postanowienia na podstawie art. 228 § 1pkt 2 Ordynacji podatkowej. Z tych zatem powodów, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt. 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270) orzeczono jak w sentencji wyroku.