I SA/Gl 1033/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agata Ćwik - Bury (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 14 października 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy G. na interpretację Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług p o s t a n a w i a: 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zasądzić od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz strony skarżącej kwotę 680,00 zł (słownie: sześćset osiemdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Pismem z dnia 17 czerwca 2019 r. Gmina G. (dalej: skarżąca) reprezentowana przez pełnomocnika – doradcę podatkowego, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na interpretację Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia [...] r. nr [...], dotyczącą podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego w odniesieniu do wydatków bieżących związanych z infrastrukturą wodociągową przy wykorzystaniu ilości metrów sześciennych dostarczanej wody związanej z działalnością gospodarczą w ogólnej ilości metrów sześciennych dostarczonej wody w ramach działalności gospodarczej i poza nią. W interpretacji tej uznano stanowisko skarżącej za nieprawidłowe. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania sądowego ze względu na wydanie w dniu [...] r. interpretacji nr [...], na mocy której uwzględniono skargę w całości i zmieniono zaskarżoną interpretację uznając, że stanowisko skarżącej przedstawione we wniosku o udzielenie interpretacji jest prawidłowe. Następnie w piśmie z dnia [...] r. organ poinformował, iż skarżąca nie wniosła skargi na interpretację z [...] r. wydaną w ramach autokontroli. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 54 § 3 zdanie 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej: P.p.s.a.), organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W przypadku skargi na decyzję, uwzględniając skargę w całości, organ uchyla zaskarżoną decyzję i wydaje nową decyzję. Natomiast na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe, z innych przyczyn niż wskazane w punkcie 1 i 2. W przedmiotowej sprawie z tzw. uprawnienia autokontrolnego skorzystał organ wydając interpretację z dnia [...] r., na mocy której uwzględnił skargę w całości i zmienił zaskarżoną interpretację, uznając stanowisko skarżącej przedstawione we wniosku o udzielenie interpretacji przepisów prawa podatkowego za prawidłowe. Interpretacja wydana w wyniku uwzględnienia przez organ skargi została wydana w terminie wynikającym z art. 54 § 3 P.p.s.a. i powoduje bezprzedmiotowość niniejszego postępowania sądowego, bowiem ustał byt prawny przedmiotu zaskarżenia. W tym stanie rzeczy, orzeczono jak w punkcie 1) sentencji niniejszego postanowienia, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Uwzględnienie skargi przez organ w trybie autokontroli czyniło również zasadnym pozytywne rozpatrzenie wniosku pełnomocnika skarżącej w przedmiocie zasądzenia kosztów postępowania. Zgodnie bowiem z art. 201 § 1 P.p.s.a., zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 tej ustawy. W przedmiotowej sprawie do kosztów tych, na mocy § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 16 sierpnia 2018 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1687) zalicza się wynagrodzenie pełnomocnika w wysokości 480,00 zł. Ponadto do niezbędnych kosztów postępowania należy również zaliczyć uiszczony wpis od skargi w kwocie 200,00 zł. Wobec tego, na podstawie art. 201 § 1 P.p.s.a. w zw. z art. 205 § 4 P.p.s.a., orzeczono jak w punkcie 2) sentencji postanowienia.