I SA/Gl 1036/25
PostanowienieWSA w Gliwicach2025-11-13
Skład orzekający: Mikołaj Darmosz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga powinna zostać odrzucona z powodu nieuzupełnienia braków formalnych w wyznaczonym terminie, mimo że strona nadała pismo z uzupełnieniem po terminie, ale przed faktycznym wydaniem przesyłki z wezwaniem przez pocztę?Ratio decidendi
Sąd odrzucił skargę, ponieważ strona nie uzupełniła braków formalnych w wyznaczonym terminie. Doręczenie wezwania do uzupełnienia braków formalnych uznano za dokonane z upływem 14 dni od pierwszej próby doręczenia, zgodnie z art. 73 § 4 p.p.s.a. Nadanie pisma z uzupełnieniem przez stronę w dniu następującym po upływie terminu skutkowało odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.Stan faktyczny
Strona wniosła skargę na postanowienie Wojewody Śląskiego utrzymujące w mocy postanowienie o oddaleniu zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej kosztów opinii biegłego. Wojewódzki Sąd Administracyjny wezwał stronę do uzupełnienia braków formalnych skargi (podanie numeru PESEL) oraz do uiszczenia wpisu sądowego. Wezwanie zostało skierowane do strony przesyłką tradycyjną. Mimo że strona nadała pismo z uzupełnieniem braków i dokonała wpłaty po terminie, sąd uznał skargę za odrzuconą z powodu niezachowania terminu do uzupełnienia braków formalnych.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę i zwrócono stronie skarżącej 100 zł uiszczone tytułem wpisu od skargi.Pełny tekst orzeczenia
Gliwice, dnia 13 listopada 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący asesor WSA Mikołaj Darmosz (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. O. na postanowienie Wojewody Śląskiego z dnia 8 lipca 2025 r. nr BOla.3150.6.1.2025 w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić stronie skarżącej 100 zł uiszczone tytułem wpisu od skargi.
Wojewoda Śląski (dalej: "Wojewoda", "organ nadzoru") postanowieniem z 8 lipca 2025 r. o nr podanym w sentencji niniejszego, po rozpoznaniu zażalenia wniesionego przez B. O. (dalej: "strona", "skarżąca") utrzymał w mocy postanowienie własne postanowienie z 28 maja 2025 r. w przedmiocie oddalenia zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej. Wspomniane postanowienie stanowiło przedmiot kontroli Sądu. Zostało ono wydane w niżej przedstawionym stanie faktycznym.
Wojewoda Śląski jako wierzyciel wystawił przeciw skarżącej tytuł wykonawczy z 11 kwietnia 2025 r. mający za przedmiot: "nieuiszczone koszty postępowania podmiotu składającego wniosek". Dochodzony obowiązek stanowił obciążające zobowiązaną koszty opinii biegłego. Jako podstawę prawną obowiązku wskazano orzeczenie [...] z 19 grudnia 2024 r.
Strona pismem z 8 sierpnia 2025 r. wniosła skargę własną na postanowienie Wojewody. Strona skarżąca nie zgodziła się w niej z obowiązkiem zapłaty kosztów opinii biegłego, z którą nawet nie mogła się zapoznać. Skarżąca kwestionowała sposób postępowania oraz treść orzeczenia "Rzecznika Praw Pacjenta z dnia 19 grudnia 2024 r. o sygn. [...] znak [...]" wydanego w postępowaniu w związku z którym powstały koszty opinii biegłego, wskazując na nieprawidłowości w leczeniu zmarłego męża.
Przewodnicząca Wydziału I WSA w Gliwicach zarządzeniem z 18 września 2025 r. wezwała do uiszczenia wpisu sądowego należnego w sprawie. Równocześnie strona została wezwana do usunięcia braku formalnego skargi poprzez podanie nr PESEL. Strona została pouczona, że niewykonanie wezwań w terminie 7 dni poddane jest rygorowi odrzucenia skargi
Odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego oraz wezwanie do usunięcia wskazanego wyżej braku formalnego zostały skierowane do strony przesyłką tradycyjną na wskazany przez nią adres pismem z 28 września 2025 r. Przebieg doręczenia przesyłki zawierającej wezwania przedstawiał się następująco: 29 września 2025 r. doręczyciel podjął pierwszą próbę doręczenia, 7 października 2025 r. dokonano ponownego doręczenia. 14-dniowy termin od podjęcia pierwszej próby doręczenia upływał z dniem 13 października 2025 r. W dniu 14 października 2025 r. przesyłkę zawierającą wezwania wydano w placówce pocztowej pełnomocnikowi pocztowemu strony (akta sądowe k. 22).
Termin 7 dni do wykonania wezwania liczony od dnia następującego po dniu doręczenia wezwania, kończył się z dniem 20 października 2025 r.
Skarżąca w dniu 21 października 2025 r. nadała pismo z 18 października 2025 r. w odpowiedzi na wezwanie do usunięcia braków skargi. W piśmie podała nr PESEL oraz rozwinęła argumentację na poparcie skargi (akta sądowe k. 33).
W dniu 22 października 2025 r. doszło do obciążenia rachunku bankowego skarżącej na kwotę 100 zł na dobro rachunku bankowego Sądu tytułem wpisu sądowego w sprawie (akta sądowe k. 34).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 935, dalej: "p.p.s.a."), sąd odrzuca skargę, jeżeli nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Jak stanowi art. 57 § 1 pkt 3 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego.
Art. 46 § 1 pkt 3 p.p.s.a. wymaga, aby pismo składane w procesie sądowoadministracyjnym zawierało osnowę wniosku lub oświadczenia. Stosownie do art. 46 § 2 pkt 1) pkt b) p.p.s.a. w przypadku, gdy pismo strony jest pierwszym pismem w sprawie, powinno ono zawierać numer pesel strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer pesel jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go nie mając takiego obowiązku.
W myśl art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku zaś, gdy pismem tym jest skarga, niewykonanie w terminie wezwania obliguje sąd, do jej odrzucenia.
Zgodnie z art. 73 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 tej ustawy, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z 23 listopada 2012 r. Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2 (§ 1). Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3).
Stosownie do art. 73 § 4 p.p.s.a. doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w art. 73 § 1 p.p.s.a. – to jest 14 dni od podjęcia pierwszej próby doręczenia przesyłki adresatowi.
W myśl art. 65 § 2 p.p.s.a. do doręczania pism w postępowaniu sądowym przez operatora pocztowego, stosuje się tryb doręczania pism sądowych w postępowaniu cywilnym, jeżeli przepisy rozdziału 4 "Doręczenia: Działu III p.p.s.a. nie stanowią inaczej. Dokonując zatem doręczenia przesyłki w trybie art. 73 p.p.s.a. doręczający – zgodnie z § 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 6 maja 2020 r. w sprawie szczegółowego trybu i sposobu doręczania pism sądowych w postępowaniu cywilnym (Dz. U. 2020, poz. 819 ze zm., dalej: rozporządzenie z 6 maja 2020 r.), po pozostawieniu zawiadomienia o możliwości odbioru przesyłki we właściwej placówce pocztowej operatora lub właściwym urzędzie gminy: dokonuje adnotacji o niedoręczeniu przesyłki na formularzu potwierdzenia odbioru oraz umieszcza adnotację "awizowano dnia" na stronie adresowej niedoręczonej przesyłki i składa swój podpis.
Jeżeli osoba uprawniona nie zgłosi się po odbiór przesyłki złożonej w placówce pocztowej operatora w terminie 7 dni, placówka pocztowa operatora sporządza, według wzoru określonego w załączniku nr 3 do rozporządzenia, powtórne zawiadomienie o możliwości jej odbioru pisma w terminie kolejnych siedmiu dni, licząc od dnia następnego po dniu pozostawienia zawiadomienia, które doręczający niezwłocznie pozostawia w drzwiach adresata lub w oddawczej skrzynce pocztowej i zaznacza dokonanie powtórnego zawiadomienia na adresowej stronie niedoręczonej przesyłki adnotacją "awizowano powtórnie dnia" i podpisem (§ 8 ust. 2 rozporządzenia z 6 maja 2020 r. w zw. z art. 65 § 2 i art. 73 § 2 i 3 p.p.s.a.).
W niniejszej sprawie przesyłkę zawierającą skierowane do Skarżącej wezwania należało uznać za doręczoną w dniu 13 października 2025 r. zgodnie z powołanym wcześniej art. 73 § 4 p.p.s.a. Dzień 13 października 2025 r. był bowiem ostatnim dniem 14 dniowego terminu, którego początek wyznaczała pierwsza próba doręczenia przesyłki, do czego doszło 29 września 2025 r. Wydanie przesyłki w placówce pocztowej w dniu 14 października 2025 r. nie wywołało skutku doręczenia, ten bowiem nastąpił już wcześniej w trybie art. 73 § 4 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z 6 maja 2025 r., sygn. akt III OZ 203/25, z 15 lutego 2016 r., sygn. akt II FSK 1762/15). W konsekwencji to nie dzień wydania przesyłki kierowanej do strony, lecz dzień w którym (zgodnie z powołanym art. 73 § 4 p.p.s.a.) uważa się przesyłkę za doręczoną wytyczył otwarcie terminu procesowego do wykonania wezwań. Należało zatem przyjąć, że bieg 7-dniowego terminu do wykonania wezwań liczony od 13 października 2025 r. kończył się z dniem 20 października 2025 r.
W tej sytuacji nadanie przez stronę w dniu 21 października 2025 r. przesyłki zawierającej pismo będące odpowiedzią na wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi nastąpiło po upływie terminu dla dokonania tej czynności.
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzeczono o odrzuceniu skargi.
Stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy. Skoro natomiast skarga została odrzucona, to uiszczony w związku z jej wniesieniem wpis w kwocie 100 zł podlegał zwrotowi.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 13.09.2026. · Źródło