I SA/Gl 1043/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Eugeniusz Christ, Sędziowie WSA Bożena Pindel (spr.), Teresa Randak, Protokolant Paulina Nowak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 marca 2015 r. sprawy ze skargi [...] Spółdzielni Mieszkaniowej w J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za okres od lipca 2013 r. do marca 2014 r. postanawia: zawiesić postępowanie sądowe. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K., działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. - Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.), dalej powoływanej jako: o.p., utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta J. z dnia [...]r., nr [...] określającą skarżącej A z siedzibą w J. przy ul. [...] wysokość miesięcznej opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za okres od 1 lipca 2013 r. do 31 marca 2014 r. w kwocie: 1) [...] zł – za nieruchomość położoną w J. przy ul. [...] nr [...]-[...]-[...]-[...]-[...]-[...] oraz nr [...]-[...]-[...]-[...], oznaczoną w ewidencji gruntów i budynków jako działka nr [...]; 2) [...]zł – za nieruchomość położoną w J. przy ul. [...] nr [...]-[...] oraz nr [...]-[...], oznaczoną w ewidencji gruntów i budynków jako działka nr [...]; 3) [...]zł – za nieruchomość położoną w J. przy ul. [...] nr [...]-[...], nr [...]-[...], nr [...]-[...], nr [...]-[...] oraz nr [...]-[...], oznaczoną w ewidencji gruntów i budynków jako działka nr [...]. Jak wynika z akt sprawy decyzja organu pierwszej instancji została doręczona skarżącej w dniu 29 maja 2014 r. Odwołanie od tej decyzji skarżąca nadała w placówce operatora pocztowego o nazwie B w J. Uczyniła to w dniu 12 czerwca 2014 r. Natomiast w dniu 13 czerwca 2014 r. odwołanie to wpłynęło do organu pierwszej instancji. Wobec powyższego niezbędne staje się odnotowanie, że w Naczelnym Sądzie Administracyjnym pod sygn. akt I OPS 1/15 została zarejestrowana sprawa z wniosku Prokuratora Generalnego z dnia [...] r., nr [...] o wyjaśnienie następującego zagadnienia: "Czy w przypadku oddania przed upływem przewidzianego prawem terminu pisma procesowego, w sprawie sądowoadministracyjnej, w polskiej placówce pocztowej innego operatora niż operator wyznaczony w rozumieniu art. 83 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) w związku z art. 178 ust. 1 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe (Dz. U. z 2012 r., poz. 1529) skutkuje zachowaniem terminu w sytuacji gdy pismo dostarczono adresatowi po jego upływie". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Analiza stanu faktycznego niniejszej sprawy nie pozostawia wątpliwości co do zasadności powstrzymania się z jej rozstrzygnięciem do czasu zakończenia postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie o sygn. akt I OPS 1/15. Dlatego za celowe uznać należy zastosowanie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), następnie powoływanej w skrócie: p.p.s.a. W myśl tego przepisu sąd może bowiem zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Powołany we wniosku Prokuratora Generalnego art. 83 § 3 p.p.s.a. stanowi, że oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe lub w polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Natomiast zgodnie z art. 12 § 6 pkt 2 o.p. termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało nadane w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe (Dz. U. poz. 1529) albo złożone w polskim urzędzie konsularnym. Niewątpliwie przepisy te odnoszą się do różnych procedur, a ustalenie, czy odwołanie od decyzji organu podatkowego zostało wniesione w terminie następuje w oparciu o art. 12 § 6 pkt 2 o.p., a nie – art. 83 § 3 p.p.s.a. Niemniej jednak trudno nie dostrzec, że kwestię skuteczności wniesienia pism wysyłanych za pośrednictwem operatora pocztowego przepisy te regulują tak samo, albowiem obydwa skutek ów wiążą z nadaniem (oddaniem) pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu Prawa pocztowego. Jest zatem oczywiste, że choć sprawa o sygn. akt I OPS 1/15 dotyczy wykładni art. 83 § 3 p.p.s.a., to zasadne byłoby uwzględnienie jej wyniku przy rekonstrukcji normy zawartej w art. 12 § 6 pkt 2 o.p., a wzgląd na tożsamość brzmienia tych przepisów w omawianym zakresie sprawia, że odmienność ich interpretacji jest niepożądana. Podkreślenia wymaga, że ustalenie, kiedy zaistniał skutek wniesienia odwołania ma istotne znaczenie dla oceny zgodności z prawem decyzji zaskarżonej w niniejszej sprawie. Co prawda, odwołanie to skarżąca wysłała w ostatnim dniu terminu, o którym mowa w art. 223 § 1 pkt 1 o.p. Uczyniła to jednakże za pośrednictwem operatora pocztowego, który nie jest operatorem wyznaczonym, gdyż w myśl art. 178 ust. 1 Prawa pocztowego obowiązki operatora wyznaczonego w okresie 3 lat od dnia wejścia w życie ustawy, to jest od dnia 1 stycznia 2013 r., pełni Poczta Polska S.A. Powstaje zatem pytanie, czy w świetle art. 12 § 6 pkt 2 o.p. odwołanie to należy uznać za wniesione z dniem jego nadania, czy też dopiero z dniem faktycznego wpływu do organu pierwszej instancji, a zatem po terminie. Zarazem nie ulega wątpliwości, że w tym drugim przypadku organ odwoławczy zamiast decyzji, o której mowa w art. 233 o.p., powinien wydać postanowienie stwierdzające uchybienie terminowi do wniesienia odwołania (art. 228 § 1 pkt 2 o.p.). Jak wynika z powyższego dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy znaczenie będzie miał wynik postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie o sygn. akt I OPS 1/15. Wobec tego postępowanie w niniejszej sprawie należało zawiesić, co uczyniono na podstawie przytoczonego wyżej art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a.