I SA/Gl 1045/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Przemysław Dumana, Sędziowie NSA Eugeniusz Christ, Małgorzata Wolf-Mendecka (sprawozdawca), Protokolant Monika Adamus, po rozpoznaniu w dniu 27 października 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi H. R. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie restrukturyzacji zobowiązań podatkowych oddala skargę Decyzją z dnia [...] r. o nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego w M. umorzył postępowanie w sprawie restrukturyzacji należności publicznoprawnych H. R.. Decyzja ta została doręczona pełnoletniemu domownikowi adresata (córce strony) w dniu [...] 2004 r. (co wynika ze zwrotnego poświadczenia odbioru korespondencji). Powyższa decyzja zawierała pouczenie o sposobie i terminie wniesienia odwołania do Dyrektora Izby Skarbowej w K. W dniu [...] 2005 r. H. R. wystąpiła z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia odwołania od decyzji z dnia [...] r. Na uzasadnienie swojej prośby podniosła, iż przyczyną niemożności zastosowania się do czternastodniowego terminu do złożenia odwołania była jej przewlekła choroba. Wniosek ten nie zawierał żadnych załączników, a w szczególności dokumentów potwierdzających chorobę strony. Podatniczka nie sporządziła również odwołania od decyzji organu pierwszej instancji. Postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K. odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od opisanej wyżej decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w M. z dnia [...] r. Uzasadniając rozstrzygnięcie organ odwoławczy w pierwszej kolejności powołał się na przesłanki wynikające z art. 162 § 1 i 2 Ordynacji podatkowej, z których wynikało, iż w razie uchybienia terminu należy go przywrócić na wniosek zainteresowanego, jeżeli uchybienie nastąpiło bez jego winy, a podanie o przywrócenie terminu wniesiono w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi (przy czym jednocześnie z wniesieniem podania należy dopełnić czynności, dla której termin ten był określony). Izba Skarbowa wyraziła następnie przekonanie, że nie można uwzględnić argumentów strony o braku winy w uchybieniu terminowi z powodu jej długotrwałej choroby. Organ odwoławczy zauważył, iż w dniu [...] 2004 r. podatniczka złożyła wniosek o rozłożenie na raty zaległości z tytułu karty podatkowej oraz w dniu [...] 2004 r. sporządziła wniosek o umorzenie zaległości z tytułu karty podatkowej (objętych umorzonym postępowaniem restrukturyzacyjnym) które to pisma zostały złożone w Urzędzie w dniach [...] i [...] 2004 r. Z powyższego, zdaniem organu wynika, że podatniczka sporządzała i dostarczała do Urzędu różnego rodzaju korespondencję, i to w okresie w którym bieg termin do złożenia odwołania o decyzji z dnia [...] 2004 r. umarzającej postępowanie restrukturyzacyjne. Organ odwoławczy stwierdził dalej, iż z materiału dowodowego zebranego w niniejszej sprawie nie wynika, aby istniała przeszkoda do napisania, a następnie złożenia (lub przesłania) przez H. R. odwołania w terminie 14-dniowym liczonym od dnia odbioru decyzji organu pierwszej instancji. Zaakcentowano także, iż podatniczka nie dopełniła koniecznej przesłanki przywrócenia terminu tj. nie złożyła odwołania wraz z przedmiotowym wnioskiem o przywrócenie terminu do jego złożenia. Mając powyższe na uwadze organ odwoławczy stwierdził, że w przedmiotowej sprawie strona nie uprawdopodobniła, że uchybienie terminu do wniesienia odwołania nastąpiło bez jej winy. Powyższe postanowienie H. R. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. W uzasadnieniu skargi wskazała, podobnie jak we wniosku o przywrócenie terminu do złożenia odwołania, iż przeszkodą do złożenia środka zaskarżenia była długotrwała choroba. Wskazała ponadto, iż złożone przez nią pisma z dnia [...] 2004 r. i [...] 2004 r. rozumiała jako odwołanie. Uznała tym samym, iż uchybienie terminowi do złożenia odwołania nie było przez nią zawinione i zasadne jest jego przywrócenie. W odpowiedzi na skargi Izba Skarbowa w K. wniosła o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Odnosząc się do argumentów skargi organ odwoławczy stwierdził, iż z treści pism z dnia [...] 2004 r. i [...] 2004 r. wyraźnie wynika, iż stanowią one wnioski podatniczki o umorzenie zaległości podatkowych i rozłożenie na raty zaległości w podatku z tytułu karty podatkowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. Przystępując do oceny zaskarżonego postanowienia należy stwierdzić w pierwszej kolejności należy, iż w świetle treści art. 223 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 927 z późn. zm.) nie ulega wątpliwości, że odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Zebrany w sprawie materiał dowodowy wskazuje, że decyzja z dnia [...] r. o nr [...] umarzająca postępowanie w sprawie restrukturyzacji należności publicznoprawnych H. R. została doręczona pełnoletniemu domownikowi adresata (córce strony) w dniu [...] 2004 r. Co istotne, decyzja ta zawierała prawidłowe pouczenie co do terminu i trybu wniesienia odwołania. Zgodnie z brzmieniem powołanego wyżej art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej, termin do wniesienia odwołania od wspomnianej decyzji upływał zatem w dniu 14 maja 2004 r. Odwołanie nie zostało jednak do tej pory złożone. Po upływie około 8 miesięcy od chwili doręczenia podatniczce decyzji organu pierwszej instancji z dnia [...] r. strona skarżąca zwróciła się do organu podatkowego o przywrócenie uchybionego terminu. Wyjaśnić zatem należy, iż stosownie do art. 162 § 1 Ordynacji podatkowej, w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na wniosek zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Podanie o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi i jednocześnie z wniesieniem podania należy dopełnić czynności, dla której określony był termin. Wobec lakonicznych twierdzeń podatniczki o "długotrwałej chorobie" uniemożliwiającej jej złożenie odwołania, należało przyjąć (korzystnie dla strony), iż podanie o przywrócenie terminu wniesiono z zachowaniem 7-dniowego terminu od chwili ustania przyczyny uchybienia terminowi. Jako okoliczność mającą wykazać brak winy podatnika w uchybieniu terminu podano ponadto w skardze fakt kierowanie do Urzędu pism "rozumianych jako odwołanie". Nie negując faktu, iż podatniczka prowadziła korespondencję z Urzędem Skarbowym w sprawie zaległości podatkowych, stwierdzić jednak należy, iż brak jest podstaw do uznania, aby pisma skarżącej z dnia [...] 2004 r. i z [...] 2004 r. można było uznać za odwołanie od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w M. z dnia [...] r. o nr [...], którą umorzono postępowanie w sprawie restrukturyzacji należności publicznoprawnych podatniczki. Powołane pisma dotyczyły bowiem rozłożenie na raty zaległości z tytułu karty podatkowej oraz umorzenia zaległości z tytułu karty podatkowej. Podkreślić zatem należy, że art. 162 § 1 Ordynacji podatkowej wymaga nie tylko podania przyczyny uchybienia terminu, ale i wykazania (uprawdopodobnienia), że przyczyna ta pozostawała niezależna od woli i wiedzy podatnika. Skoro jednak podatniczka powołuje na niemającą związku z przedmiotową sprawą korespondencję z Urzędem Skarbowym czy też nieudokumentowaną długotrwałą chorobę – to stwierdzić należy, że wskazane przez nią przyczyny nie mogą stanowić podstawy do stosowania instytucji przywrócenia terminu. Uznać w konsekwencji należy, iż skarżąca nie dochowała należytej staranności i dbałości o skuteczne dokonywanie czynności procesowych. Nie wykazała też skutecznie brak winy w uchybieniu terminu. Ten fakt, w kontekście art. 162 § 1 Ordynacji podatkowej, przesądzał o zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia. Podkreślić w konsekwencji trzeba, że przepisy proceduralne stanowiące terminy dla czynności procesowych stron postępowania przewidują również sankcje za naruszenie tych terminów. W świetle dotychczasowych ustaleń niepodobna więc uznać, aby zaskarżone postanowienie naruszało prawo. Organ odwoławczy prawidłowo bowiem zastosował obowiązujące w tym zakresie przepisy. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, iż w niniejszej sprawie nie doszło do naruszenia prawa materialnego oraz przepisów postępowania. Wobec tego Sąd oddalił skargę w trybie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr. 153, poz. 1269).