I SA/Gl 1048/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Organiściak, , , po rozpoznaniu w dniu 26 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2011 r. p o s t a n a w i a odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia J. K. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na wskazaną w sentencji niniejszego orzeczenia decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...] nr [...] określającą zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym z odpłatnego zbycia w 2011 r. 1/5 części nieruchomości w wysokości [...] zł. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 8 sierpnia 2016 r. Sąd wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie [...] zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Jednocześnie w piśmie doręczającym odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu zawarto informację, iż wobec treści skargi uznano, że wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi [...] zł. Przesyłka zawierająca odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi wraz z pismem doręczającym i odpisem odpowiedzi na skargę, adresowana do skarżącego, awizowana była po raz pierwszy w dniu 29 sierpnia 2016 r. z powodu nieobecności adresata, o czym zawiadomienie umieszczono w oddawczej skrzynce pocztowej. Powtórnie przesyłkę awizowano w dniu 6 września 2016 r. Następnie w dniu 13 września 2016 r. przesyłka została zwrócona z adnotacją "nie podjęto w terminie". Należny wpis od skargi nie został uiszczony. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej: P.p.s.a., skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Zaznaczyć następnie należy, że w niniejszej sprawie termin przewidziany do uiszczenia wpisu od skargi upłynął skarżącemu bezskutecznie z dniem 19 września 2016 r. Jest tak dlatego, ponieważ przesyłkę adresowaną do skarżącego uznaje się za skutecznie doręczoną z dniem 12 września 2016 r. Zgodnie bowiem z treścią art. 73 P.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65 - 72 tej ustawy, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, które umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w powyższym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu, liczonego od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej bądź w urzędzie gminy. Jest to tzw. fikcja doręczenia (domniemanie doręczenia), przewidziana w art. 73 § 4 P.p.s.a. Zatem, w rozpatrywanej sprawie przesyłkę zawierającą odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi uznaje się za doręczoną z dniem 12 września 2016 r., tj. z upływem czternastego dnia, licząc od dnia pierwszego awizowania przesyłki, które miało miejsce w dniu 29 sierpnia 2016 r. W związku z tym, siedmiodniowy termin przewidziany na uiszczenie wpisu od skargi upłynął skarżącemu z dniem 19 września 2016 r. Skarżący nie uiścił jednak w terminie wymaganego wpisu od skargi, co uniemożliwia nadanie jego skardze biegu i obliguje Sąd do odrzucenia skargi. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.